Βρήκε τη συνταγή {LF}για τον τέλειο Γενάρη

Από το βράδυ της περασμένης Κυριακής οι περισσότεροι συμφωνούν με θέα στο αυτονόητο: Αν γύρω από το τραπέζι της παρτίδας του τίτλου – για μισή σεζόν – χωρούσαν με το ζόρι δύο καρέκλες (Παναθηναϊκός, ΑΕΚ) πλέον σαν να έγινε χώρος για άλλες τόσες. Ακριβώς την κατάλληλη στιγμή.
Σε μια σύντομη ανασκόπηση: Ηταν στο… χάος του -12 ο Ολυμπιακός και ο ΠΑΟΚ με την ολοκλήρωση του πρώτου γύρου. Μείωσαν ήδη στο -7 τρέχοντας την καλύτερη βαθμολογική επίδοση του δεύτερου γύρου – δέκα βαθμοί σε τέσσερις αγωνιστικές – και μέχρι να τα πουν από κοντά στην Τούμπα για την 21η αγωνιστική έχουν μπροστά τους τρεις ακόμη «στάσεις» μέσα στον Γενάρη για να επιβεβαιώσουν την «ολική επαναφορά» τους στο Super League κόλπο.
Ο ΠΑΟΚ βεβαίως την αντεπίθεσή του την ξεκίνησε από τις αρχές Νοέμβρη, αμέσως μετά την ήττα του στη Νέα Φιλαδέλφεια από την ΑΕΚ (2-0). Εξι νίκες και μια ισοπαλία (με 15-1 γκολ) γράφει από τότε στο κοντέρ του. Η ουσιαστική «διαφοροποίηση» προκύπτει στο μεγάλο λιμάνι. Εκεί όπου ο Μίτσελ φαίνεται πως αξιοποίησε καλύτερα από όλους τους συναδέλφους του τον μήνα της χειμερινής διακοπής που επέβαλε η διεξαγωγή  του Παγκοσμίου Κυπέλλου στο Κατάρ. Είχε δείξει σημάδια βελτίωσης και πριν ο Ολυμπιακός. Από τα τέλη Δεκέμβρη όμως που ξαναπάτησε στις ράγες είναι μια ομάδα που αφήνει διαφορετικά ίχνη στο χορτάρι.

Ο Φορτούνης

Τι άλλαξε; Λίγοι και πολλά. Σε σχέση με την ομάδα που έκλεισε τον πρώτο κύκλο στην εντεκάδα του Ολυμπιακού επί της ουσίας συναντάς δύο νέα πρόσωπα. Τον «παλιό» Κώστα Φορτούνη και τον «νέο» Ροντινέι. Ο πρώτος μπήκε «ανάμεσα» στο δίδυμο Πεπ Μπιέλ και Χάμες Ροντρίγκες σχηματίζοντας την πολυσυζητημένη συνεργασία με τρία «10άρια» – που επί της ουσίας είναι τέσσερα αν προσθέσει κανείς και τον Ινμπεόμ Χουάνγκ που ξεκινά από το «8». Η συνεισφορά του είναι ήδη εύκολα μετρήσιμη. Σε γκολ (3), ασίστ (1), κερδισμένα πέναλτι (1) και φάσεις που ξεκινούν από τα πόδια του και καταλήγουν στα αντίπαλα δίχτυα. Πιθανότατα ο πιο φορμαρισμένος από όλους.

Και ο Ροντινέι

Ο δεύτερος πήρε θέση στον «ηλεκτρικό» δεξιό διάδρομο που από την αποχώρηση του Ομάρ Ελαμπντελαουί τον Αύγουστο του 2020 έχουν δοκιμάσει να ισορροπήσουν επτά-οκτώ διαφορετικοί (Ραφίνια, Μοχάμεντ Ντρέγκερ, Κένι Λαλά, Σίμε Βρσάλικο, Γκονζάλο Αβιλα, Θανάσης Ανδρούτσος, Μάριος Βρουσάι συν οι guest εμφανίσεις σε αυτά τα τετραγωνικά αμυντικών όπως ο Ουσεϊνού Μπα και ο Παναγιώτης Ρέτσος). Το πρώτο του δείγμα αν μη τι άλλο σχηματίζει υποσχέσεις. Στον Βόλο την περασμένη Κυριακή μάλιστα άγγιξε και το πρώτο γκολ – το καταπληκτικό του σουτ με το οποίο κατέληξε ένα σπουδαίο… σλάλομ, τράνταξε το οριζόντιο δοκάρι των γηπεδούχων.

Σαν ομάδα

Είναι οι δύο τους που άλλαξαν την εικόνα; Οχι. Είναι μια συνολική βελτίωση που προκύπτει μέσα από μια καλύτερη «τακτοποίηση» και σωστή διανομή στους ρόλους. Την περασμένη Κυριακή – ναι, στις 8 Ιανουαρίου – καταγράφηκε μόλις η πρώτη φορά στο φετινό πρωτάθλημα που ο Ολυμπιακός συμπλήρωσε δύο σερί παιχνίδια με την ίδια αρχική εντεκάδα. Δεν είναι τυχαίο ότι προέκυψε στη πρώτη φορά που οι Ερυθρόλευκοι συμπλήρωσαν ένα σερί τριών νικών στη Super League, με παράσημα τα πολλά γκολ (11 συνολικά με Αστέρα Τρίπολης, Ιωνικό, Βόλο) αλλά και το «μηδέν» παθητικό. Τα καλά στο ποδόσφαιρο έρχονται μαζεμένα. Και θα ήταν ακόμη καλύτερα αν δεν υπήρχε εκείνο το «χαρακίρι» στους «Ζωσιμάδες», στην πρεμιέρα του δευτέρου γύρου: Εκείνο το παγωμένο βράδυ πριν από τα Χριστούγεννα (21/12) που το άνετο 2-0 του πρώτου μέρους έγινε δικαίως 2-2 στο δεύτερο. Ενα «σοκ» που με τον τρόπο του παίζει και αυτό τον ρόλο του στη βελτίωση. Διότι από τότε ο Ολυμπιακός μοιάζει υποψιασμένος.

Ο ρόλος του Μίτσελ

Ολα αυτά φυσικά πιστώνονται σε έναν άνθρωπο που δεν απολαμβάνει «δάφνες» για τη δουλειά του σαν προπονητής παρά το σούπερ επιτυχημένο πρώτο πέρασμά του. Ο Μίτσελ Γκονζάλες κατάφερε να βάλει τον Ολυμπιακό ξανά σε μια σειρά. Πήρε δύσκολες αποφάσεις, απομάκρυνε πολλούς από το ρόστερ, «έσπασε αβγά» όπου χρειάστηκε. Πλέον όμως λες ότι έχει βάλει το «σημάδι» του σε αυτή την οργανωμένη προσπάθεια προκειμένου ο πρωταθλητής με υπομονή να δοκιμάσει να επιστρέψει στη μάχη του τίτλου από την κατάψυξη του -12. Δεν μπορεί κανείς να υπογράψει ότι θα τα καταφέρει. Μπορεί όμως να επιβεβαιώσει πως πλέον εξελίσσεται συντονισμένα μια προσπάθεια που μπορεί να φέρει αποτέλεσμα. Και θα φανεί αυτό ακόμη καλύτερα, αν επιτευχθεί ο πρώτος μεγάλος στόχος. Η «κατάκτηση» του τέλειου Γενάρη.
Εχει τρεις νίκες σε ισάριθμα ματς ο Ολυμπιακός σε αυτό το διάστημα. Χωράνε άλλες τόσες στο σακούλι. Αρκεί να κάνει τη δουλειά στις τρεις αγωνιστικές Κυριακές που μπορούν να του φέρουν το απόλυτο. Αύριο με τον Αρη (εντός), έπειτα με τον Ατρόμητο (22/1) εκτός) και μετά με τον ΟΦΗ ( 29/1 εντός) για τους Ερυθρόλευκους. Αν τα καταφέρει το «καλεντάρι» του υπόσχεται πως ίσως μειώσει και άλλο την απόσταση από την κορυφή. Φτάνει μια ματιά στο πρόγραμμα του πρωτοπόρου Παναθηναϊκού που τις ίδιες Κυριακές έχει ΠΑΣ Γιάννινα (εκτός), ΠΑΟΚ (εντός) και Αστέρα Τρίπολης (εκτός). «Οσο εμείς αγωνιζόμαστε με αυτόν τον τρόπο δεν έχει μεγάλη σημασία τι κάνουν οι αντίπαλοι» έλεγε μια εβδομάδα πριν ο Μίτσελ που σίγουρα κάτι παραπάνω ξέρει: Οχι μόνο από πρωταθλητισμό, αλλά κυρίως από αυτό που βλέπει να εξελίσσεται σε καθημερινή «βάση» στον Ρέντη. Μια σεζόν που έμοιαζε να οδηγεί στο τίποτα εκεί γύρω στον Νοέμβρη -μετά και τον αποκλεισμό από την Ευρώπη – ξαφνικά απέκτησε νόημα και σκοπό. Από μόνο του σπουδαίο…