Κούμπρε Βιέχα

Ποια είναι η κεντρική ιδέα του αφηγήματος του νέου γηπέδου της ΑΕΚ; «Από εδώ δεν περνά κανένας». Είναι ξεκάθαρη στη φιλο-αεκτζίδικη αρθρογραφία, το λένε οι οπαδοί στα πηγαδάκια στη σκιά του μεταλλικού Δικέφαλου Αετού.

Η ΑΕΚ έχει φτερά, γι’ αυτό παίρνει το ρίσκο να πετά πάνω από την άβυσσο. Ωστόσο υπάρχουν φορές που ανάβει φωτιές, κυριολεκτικά και μεταφορικά, οι οποίες απειλούν τα φτερά της και το πέταγμά της στον αέρα.

Η ηγεσία της εμπορεύεται με μαεστρία την ιδέα του αφηγήματος του νέου γηπέδου. Αποφεύγει τις αποδοκιμασίες και τη μετωπική σύγκρουση με τους οπαδούς και εκμεταλλεύεται στο έπακρο τη χρόνια στέρηση του «σπιτιού» τους.

Τους βλέπεις τα πρωινά να περπατούν γύρω του, να το θαυμάζουν, να καμαρώνουν σαν να είναι το δικό τους σπίτι, να βγάζουν φωτογραφίες και σέλφι με τον Δικέφαλο. Κατανοητό. Και αύριο, μεθαύριο το ίδιο θα κάνουν οι οπαδοί του Παναθηναϊκού, αν και όταν χτιστεί ποτέ το νέο γήπεδο της ομάδας τους.

Η αγάπη που δείχνουν οι οπαδοί της ΑΕΚ προς την OPAP Arena δεν έχει σχέση με τη συμπεριφορά τους εντός και εκτός αυτής, στο περιθώριο των αγώνων.

Μια βόλτα στο πάρκο με το οποίο γειτνιάζει το γήπεδο, μετά το ντέρμπι με τον Παναθηναϊκό, μας έκανε να αναρωτηθούμε όχι «αν» αλλά «πότε» θα γίνουν παρανάλωμα του πυρός τα πεύκα.

Σκόρπια χρησιμοποιημένα καπνογόνα και πυρσοί πεταμένα παντού. Οταν μια σπίθα είναι αρκετή για να καούν δάση, φανταστείτε σε τι κίνδυνο θέτουν τον μικρό πνεύμονα οι αδόμητοι εγκέφαλοι που πειραματίζονται με τη βλακεία. Και τότε ποιος θα αναλάβει την ευθύνη; Ο δήμαρχος που ακούει ΑΕΚ και ανατριχιάζει από συγκίνηση; Ο πρόεδρος, η αστυνομία; Μπορούμε να φανταστούμε πώς θα εξελιχθεί το πινγκ πονγκ των ευθυνών. Δυστυχώς η λέξη «πρόληψη» δεν μας εντυπωσιάζει όσο οι αναμμένοι πυρσοί.

Και ίσως τελικά το άλσος να θεωρείται η μικρότερη, δυνητικά απώλεια, σε σχέση με όσα διακυβεύονται εντός του γηπέδου. Ας ελπίσουμε πως δεν θα χρειαστεί να συμβεί κάτι πολύ σοβαρό για να σταματήσει να θυμίζει η Νέα Φιλαδέλφεια το ηφαίστειο Κούμπρε Βιέχα της Λα Πάλμα.