Δυο φορές χρειάστηκε και βοήθησε

Η Ομοσπονδία Ιστιοπλοΐας και η Ελληνική Ολυμπιακή Επιτροπή έκαναν πολύ καλά που εξέδωσαν συλλυπητήριες ανακοινώσεις με τις οποίες αποχαιρέτησαν τον Κωνσταντίνο Γλύξμπουργκ. Ο περίφημος «τέως», υπήρξε χρυσός Ολυμπιονίκης στην ιστιοπλοΐα στους Ολυμπιακούς της Ρώμης το 1960 στην κατηγορία Dragon, με πλήρωμα τους Οδυσσέα Εσκιτζόγλου και Γιώργο Ζαΐμη. Ηταν μάλιστα μόλις 20 ετών. Κάθε χρυσό μετάλλιο σε Ολυμπιακούς Αγώνες αποτελεί σημαντική προσφορά στο σπορ και στην ίδια την προβολή της χώρας κι εκείνο το μετάλλιο δεν ήταν καθόλου απλή υπόθεση: ήταν το πρώτο που κέρδισε η Ελλάδα από τους Ολυμπιακούς του 1912 στη Στοκχόλμη. Ο Κωνσταντίνος και το πλήρωμά του ήταν οι πρώτοι χρυσοί Ολυμπιονίκες μετά τον τεράστιο Κωνσταντίνο Τσικλητήρα, ένα θρύλο του ελληνικού στίβου. Δεν ήταν μάλιστα έκπληξη η νίκη τους: οι ιστιοπλόοι μας συγκαταλέγονταν μεταξύ των φαβορί και επιβεβαίωσαν τα προγνωστικά. Ο Κωνσταντίνος ήταν και ο σημαιοφόρος της τότε ελληνικής αποστολής στη Ρώμη.

Πρόεδρος

Επίσης ο «τέως» ήταν πρόεδρος της ΕΟΕ από το 1955 έως το 1964, ενώ στη συνέχεια του απονεμήθηκε ο τίτλος του επίτιμου προέδρου για τη μεγάλη προσφορά του στο ελληνικό Ολυμπιακό κίνημα. Ηταν επίσης μέλος της Διεθνούς Ολυμπιακής Επιτροπής από το 1963 έως το 1974 και επίτιμο μέλος της αμέσως μετά. Οσοι γνωρίζουν πρόσωπα και πράγματα λένε πως σε δυο περιπτώσεις που η ΕΟΕ χρειάστηκε τη βοήθειά του, της την πρόσφερε χωρίς δεύτερη σκέψη. Στη δεύτερη των περιπτώσεων βοήθησε ενεργά την επιτροπή ανάληψης των Ολυμπιονικών Αγώνων του 2004 – δεν το λέγαμε τότε, αλλά συνέβη. Την πρώτη φορά που βοήθησε δεν τη λέω, διότι πρόκειται για μια ιστορία της οποίας η αλήθεια είναι δυσδιάκριτη: άλλοι την πιστεύουν κι άλλοι όχι. Εγώ ανήκω στους πρώτους, αλλά την κρατάω για τον εαυτό μου – συγχωρείστε με. Απλά περιορίζομαι να πω ότι αν ισχύει, ο Κωνσταντίνος δεν έδωσε ένα ολυμπιακό μετάλλιο στη χώρα, αλλά δύο…

Μπον βιβέρ

Οι πολιτικές αντιπάθειες δεν πρέπει να γίνονται λόγος για να αποσιωπούμε τα αθλητικά (ή και άλλα κατορθώματα) εκλιπόντων τη στιγμή που κάνουμε τον απολογισμό της ζωής τους. Ο Κωνσταντίνος έκανε πιθανότατα ως βασιλιάς του κόσμου τα λάθη. Αλλά υπήρξε άριστος ιστιοπλόος, πολύ καλός αθλητικός παράγοντας κι ένας υπέροχος σπόρτσμαν γενικότερα όπως όλοι οι μπον βιβέρ…

ΠΑΟ

Χθες ο Παναθηναϊκός αντιμετώπισε τον Βόλο στη ρεβάνς του Κυπέλλου Ελλάδος – θυμίζω ότι το πρώτο ματς είχε τελειώσει με 3-0. Ο ΠΑΟ, μολονότι ο Ιβάν Γιοβάνοβιτς χρησιμοποίησε ένα πειραματικό σχήμα, κέρδισε με 2-0. Αν συνυπολογίσουμε και ότι στο πρωτάθλημα κέρδισε στον Βόλο με 5-1, καταλήγουμε στο ότι ο ΠΑΟ έχει βάλει μόνο φέτος στον Βόλο δέκα γκολ σε τρία ματς. Θυμίζω ότι πέντε του είχε βάλει και πέρυσι στη Λεωφόρο για το πρωτάθλημα. Ολα αυτά μου θύμισαν τον Οτο Ρεχάγκελ.

Ζητούσε

Ο Ρεχάγκελ, κάθε φορά που η εθνική μας ομάδα δεν σκόραρε όσο αυτός θεωρούσε σωστό σε δυο – τρία ματς, ζητούσε να γίνει οπωσδήποτε ένα φιλικό ματς με το Λιχτενστάιν ή το Λουξεμβούργο για να ξαναβρούν οι παίκτες τους τον δρόμο προς τα δίχτυα. Οι τότε υπεύθυνοι της τεχνικής επιτροπής της ΕΠΟ δεν μπορούσαν να του κάνουν συνεχώς το χατίρι διότι ήταν αδύνατο να εξηγήσουν στους ανθρώπους των ομοσπονδιών του Λιχτενστάιν και του Λουξεμβούργου γιατί πρέπει να γίνει πάλι ένα φιλικό χωρίς να προκαλέσουν τον θυμό τους: σε τελική ανάλυση καμία ομοσπονδία δεν θέλει η εθνική της να αντιμετωπίζεται ως σάκος του μποξ. Ο Ρεχάγκελ θύμωνε, αλλά του περνούσε. Νομίζω ότι οι άνθρωποι του Βόλου δεν θα έχουν αντίστοιχα προβλήματα αν ο Γιοβάνοβιτς τους ζητά κάθε τόσο ένα φιλικό για λόγους ψυχοθεραπευτικούς…

Αλμέιδα

Την Τετάρτη το βράδυ έγινε γνωστό και ότι η ΑΕΚ συμφώνησε με τον προπονητή Ματίας Αλμέιδα την παράταση του συμβολαίου του (που έληγε σε ενάμιση χρόνο) για δυο ακόμα χρόνια. Η είδηση είναι σημαντική, αλλά όχι όσο φαίνεται: δείχνει απλά κάτι που γνωρίζαμε, δηλαδή ότι στην ΑΕΚ εκτιμούν τη δουλειά του προπονητή. Κατά τα άλλα πέρυσι τέτοια εποχή η ΑΕΚ είχε ανακοινώσει την ανανέωση του συμβολαίου του Αργύρη Γιαννίκη και λίγο αργότερα ο Ολυμπιακός ανακοίνωσε την ανανέωση του συμβολαίου του Πέδρο Μαρτίνς. Και όσο εξάντλησε το νέο του συμβόλαιο ο Μαρτίνς, άλλο τόσο το εξάντλησε κι ο Γιαννίκης: όλα αυτά μαρτυρούν προθέσεις. Αν τα αποτελέσματα δεν είναι τα προσδοκώμενα το μόνο που ενδιαφέρει είναι αν στη ρήτρα του συμβολαίου του προπονητή υπάρχει ρήτρα αποζημίωσης…

Απόλλωνας

Χθες σας έγραφα για την ανυπαρξία ενδιαφέροντος για τα ματς στο Κύπελλο Ελλάδος. Αν κάποιος ακόμα ενδιαφέρεται να καταλάβει τι είναι το Κύπελλο Ελλάδος θα πρέπει να δει το βίντεο με τα πανηγύρια των παικτών του Απόλλωνα Παραλιμνίου στο τέλος του ματς με τον Αγιο Νικόλαο. Οι παίκτες του Απόλλωνα απέκλεισαν τους Κρητικούς με ένα γκολ στην παράταση και πανηγύρισαν την πρόκριση με την καρδιά τους: πήραν μέρος για πρώτη φορά στο Κύπελλο και φτάνουν στα προημιτελικά!

Αγώνες

Το Παραλίμνιο είναι ένα χωριό 525 κατοίκων στον νομό Σερρών. Οι αγώνες του Απόλλωνα διεξάγονται στο Δημοτικό Γήπεδο χωρητικότητας 800 θεατών. Τα παιδιά αυτά ζουν σίγουρα ένα όνειρο: ο μόνος που ξέρει από ποδοσφαιρικά σαλόνια είναι ο Γιώργος Γεωργιάδης, σκόρερ του γκολ της πρόκρισης. Υπήρξε μεγάλο ταλέντο, έφτασε να αγωνίζεται στον ΠΑΟΚ, έκανε περάσματα κι από ομάδες του εξωτερικού και κλείνει την καριέρα του στην ομάδα του τόπου καταγωγής του βοηθώντας την να μεγαλώσει την ιστορία της. Τώρα στο Παραλίμνιο περιμένουν τη Λαμία: ελπίζω να δώσουν όρκους νίκης και να υπάρξει ξεσηκωμός.

Απίθανο

Για αυτό και μόνο πρέπει να υπάρχει το Κύπελλο Ελλάδος: για να ζουν τις δικές τους μεγάλες ιστορίες αυτές οι ομάδες. Αλλά εμείς το έχουμε κάνει ένα θεσμό για να δοκιμάζουν οι προπονητές τις ρεζέρβες των βασικών – ένα θεσμό δηλαδή χωρίς ενδιαφέρον τουλάχιστον μέχρι τα προημιτελικά. Μετά, αν βοηθήσει η κλήρωση, κάποιοι μεγάλοι θα παίξουν μεταξύ τους και οι οπαδοί θα θυμηθούν ότι υπάρχει και το Κύπελλο. Στο οποίο η μόνη έκπληξη είναι να μη γίνουν επεισόδια στον τελικό. Πράγμα περισσότερο απίθανο κι από το να κερδίσει τη διοργάνωση ο ηρωικός Απόλλωνας Παραλιμνίου…