«Προβλέπεται μεγάλο συνταξιοδοτικό έλλειμμα»

Το τάιμινγκ της νέας συνταξιοδοτικής μεταρρύθμισης που προωθεί η κυβέρνηση Μακρόν είναι επίφοβο: η απειλή της κοινωνικής αναταραχής είναι ήδη οξυμένη λόγω του πληθωρισμού, και κανείς δεν θέλει μια επανάληψη των Κίτρινων Γιλέκων. Η προτεινόμενη μεταρρύθμιση αποτελεί όμως ένα τεστ ζωτικής σημασίας για την οικονομική αξιοπιστία της Γαλλίας και την προθυμία της Ευρώπης να βελτιώσει τη διαγενεακή δικαιοσύνη.

Η Γηραιά Ηπειρος είναι και η γηραιότερη από πλευράς μέσου όρου ηλικίας (42). Ο πληθυσμός της έχει μειωθεί μετά την COVID και αναμένεται να καταγράψει φέτος την ασθενέστερη οικονομική ανάπτυξη ανάμεσα σε όλες τις περιοχές του κόσμου. Η μακρύτερη και καλύτερη ζωή είναι φυσικά κάτι καλοδεχούμενο, παράλληλα όμως επιβαρύνει τα συνταξιοδοτικά ταμεία.

Το μήνυμα που στέλνεται είναι ότι η Γαλλία χρειάζεται ένα πιο βιώσιμο σύστημα σε μια εποχή διογκούμενων ελλειμμάτων και χρεών. Στα τέλη του 20ού αιώνα σε κάθε συνταξιούχο αντιστοιχούσαν 2,1 εργαζόμενοι. Ο αριθμός αυτός έπεσε στο 1,7 το 2020 και σύμφωνα με ειδικούς διορισμένους από το κράτος θα μειωθεί στο 1,2 το 2070. Χωρίς κάποιου είδους προσαρμογή, προβλέπεται για κάποια στιγμή μέσα στα επόμενα χρόνια ένα συνταξιοδοτικό έλλειμμα της τάξης των 10 δισ. ευρώ ετησίως.

Ο Εμανουέλ Μακρόν είναι ο πρώτος γάλλος πρόεδρος εδώ και μία δεκαετία που δεν ανήκει στη γενιά των baby boomers. Ισως να έχει καλύτερη τύχη στην προώθηση της μεταρρύθμισης αν καλέσει τους ίδιους τους συνταξιούχους να συνεισφέρουν από κοινού με εκείνους που θα εργαστούν για περισσότερα χρόνια, ή αν καταργήσει άλλες φοροελαφρύνσεις προκειμένου να αμβλύνει τον πόνο. Αυτό είναι μόνο το ξεκίνημα μιας κρίσιμης πολιτικής μάχης.

Απόσπασμα από κείμενο του αρθρογράφου Λιονέλ Λοράν στο Bloomberg