Πρόεδρος της Βουλής, όμηρος των ακροδεξιών

Για έναν άνθρωπο που γνωρίζει την πολιτική του ιστορία, ο Κέβιν Μακάρθι θα γνωρίζει πολύ καλά ότι έχει κερδίσει τη θέση του στα χρονικά για όλους τους λανθασμένους λόγους. Αυτή την εβδομάδα ο επικεφαλής της πλειοψηφίας της Ρεπουμπλικανικής Βουλής των Αντιπροσώπων έγινε το πρώτο ηγετικό στέλεχος του Ρεπουμπλικανικού Κόμματος εδώ και έναν αιώνα που δεν κατάφερε να εκλεγεί πρόεδρος της Βουλής στον πρώτο γύρο της ψηφοφορίας. Κατοχύρωσε τη θέση του στα βιβλία των ρεκόρ με το να μείνει πίσω σε 13 επόμενες ψηφοφορίες που διήρκησαν τέσσερις ημέρες – αριθμός που ξεπεράστηκε για τελευταία φορά κατά την προετοιμασία του αμερικανικού εμφυλίου πολέμου. Τελικά κατάφερε να εκλεγεί στη 15η ψηφοφορία, έχοντας κάνει παραχωρήσεις σε μια ομάδα ακροδεξιών βουλευτών που τον κρατούσαν όμηρο αρνούμενοι να τον στηρίξουν.

Η κλιμάκωση
Παρ’ όλο που ο Μακάρθι εξασφάλισε τελικά τη νίκη τις πρώτες πρωινές ώρες του Σαββάτου, το πολυήμερο αδιέξοδο έθεσε τις βάσεις για την κλιμάκωση του χάους σε μια Ουάσιγκτον που έχει συνηθίσει σε δυσλειτουργίες και διχόνοιες τα τελευταία χρόνια. Επευφημίες και χλευασμοί ακούγονταν στη Βουλή των Αντιπροσώπων καθώς γίνονταν οι ψηφοφορίες και οι τεταμένες αντιπαραθέσεις των βουλευτών.

Τόσο οι Δημοκρατικοί όσο και οι Ρεπουμπλικανοί θεωρούν ότι το χάος των τελευταίων ημερών προμηνύει αυτό που θα μπορούσε να είναι χρονιά νομοθετικής αταξίας. «Η εκλογή του προέδρου της Βουλής ήταν το εύκολο μέρος. Από εδώ και πέρα ξεκινούν τα δύσκολα, με τις ψηφοφορίες για τα νομοσχέδια» εκτιμά ο Νταγκ Χέι, πρώην εκπρόσωπος της Ρεπουμπλικανικής Εθνικής Επιτροπής και ανώτερος σύμβουλος του κόμματος στη Βουλή των Αντιπροσώπων. Το ιστορικό αδιέξοδο σχετικά με το ποιος θα επιλεγεί ως πρόεδρος της Βουλής έχει προκαλέσει νέες ανησυχίες και στις δύο πλευρές ότι μια μικρή ομάδα διαφωνούντων πρόκειται να μπλοκάρει μεγάλα νομοσχέδια που πρέπει να εγκριθούν αργότερα φέτος. Κυριότερο εξ αυτών είναι το ανώτατο όριο χρέους, το όριο για το πόσο μπορεί να δανειστεί η κυβέρνηση των ΗΠΑ.

Οι μάχες
Οικονομολόγοι έχουν προειδοποιήσει ότι αν οι νομοθέτες δεν ψηφίσουν για την αύξηση του ορίου τους επόμενους μήνες, η αμερικανική κυβέρνηση κινδυνεύει να αθετήσει τα χρέη της για πρώτη φορά στην αμερικανική ιστορία. Αλλες μεγάλες μάχες θα μπορούσαν να περιλαμβάνουν τον τρόπο χρηματοδότησης της κυβέρνησης και την αποφυγή ενός κλεισίματος της λειτουργίας της, ή το αν θα συμπληρωθεί η στρατιωτική βοήθεια των ΗΠΑ προς την Ουκρανία. «Κάθε φορά που θα υπάρχει οποιοδήποτε δύσκολο ή αμφιλεγόμενο ζήτημα που αναλαμβάνει η Βουλή, θα βλέπουμε μια επανάληψη όλου αυτού του δράματος» σχολιάζει ο Κάρλος Κουρμπέλο, πρώην Ρεπουμπλικανός βουλευτής από τη Φλόριντα. «Αυτό θα συνεχίσει να υπονομεύει την εμπιστοσύνη του αμερικανικού λαού στον θεσμό». Το Ρεπουμπλικανικό Κόμμα είναι γνωστό για τις διαμάχες στους κόλπους του. Πολλά από τα ίδια άτομα που αντιτάχθηκαν στην προεδρία του Μακάρθι προκάλεσαν πονοκέφαλο και στους Πολ Ράιαν και Τζον Μπόχνερ, τους δύο προηγούμενους Ρεπουμπλικανούς προέδρους. Αλλά πολλοί στην Ουάσιγκτον βλέπουν τις τελευταίες αταξίες ως ένδειξη ενός νέου επιπέδου δυσλειτουργίας στο Κογκρέσο, που τροφοδοτείται εν μέρει από τον Ντόναλντ Τραμπ.

Η αποσύνθεση
«Αυτή η δυναμική στους Ρεπουμπλικανούς της Βουλής προϋπήρχε του Τραμπ. Απλώς επιτάχυνε τη διαδικασία υποβάθμισης και αποσύνθεσης της κοινοβουλευτικής ομάδας του κόμματος στη Βουλή» τονίζει ο Κουρμπέλο, ο οποίος έχασε την υποψηφιότητά του για επανεκλογή το 2018.

Ο Τραμπ, ο οποίος παραμένει ο μόνος Ρεπουμπλικανός που έχει ανακοινώσει την υποψηφιότητά του για την προεδρία το 2024, επιχείρησε να παρέμβει στη συζήτηση για τον πρόεδρο νωρίτερα μέσα στην εβδομάδα, όταν προέτρεψε τους Ρεπουμπλικανούς βουλευτές να συσπειρωθούν γύρω από τον Μακάρθι. Ομως οι προτροπές αυτές έπεσαν στο κενό, με ορισμένους από τους πιο πιστούς συμμάχους του, όπως η βουλευτής του Κολοράντο Λόρεν Μπόιμπερτ, να λένε δημοσίως στον πρόεδρο να αποσύρει την υποστήριξή του προς τον βουλευτή της Καλιφόρνιας.

Η επιρροή
Ο Χέι παρατηρεί πως ενώ ο Τραμπ αποδείχτηκε ότι μάλλον δεν είχε παρέμβει στις ψηφοφορίες για τον Μακάρθι, η παρατεταμένη συζήτηση και οι κομματικές εσωτερικές διαμάχες αποκάλυψαν τη διαρκή επιρροή του σε ορισμένα μέλη του κόμματος. «Προφανώς αυτό που συμβαίνει εδώ είναι πολύ τραμπικό» τονίζει. «Βλέπουμε τον τραμπισμό χωρίς τον Τραμπ».