Ενας 50χρονος μεθυσμένος έχει αντανακλαστικά πεθαμένου

Ελάχιστοι από τους ανθρώπους που επιλέγουν να καταναλώσουν αλκοόλ το κάνουν για τη γεύση, οι περισσότεροι πίνουν για να αλλάξουν διάθεση, να γίνουν πιο ομιλητικοί, να έχουν περισσότερο θάρρος, να μην έχουν, επί της ουσίας, αναστολές. Αυτό είναι πάρα πολύ σοβαρό όταν αφορά μια διαδικασία που μπορεί να γίνει επικίνδυνη έως θανατηφόρα, η οποία δεν είναι άλλη από την οδήγηση. Ενώ οδηγεί κανείς, δεν μπορεί να έχει μειωμένες αναστολές, να υπερεκτιμά τις ικανότητές του, να μην έχει όρια, να μην έχει πλήρη αντίληψη της ταχύτητας με την οποία κινείται. Θα λέγαμε ότι, έχοντας καταναλώσει κανείς αλκοόλ, δεν έχει «σώας τας φρένας», άρα είναι πιθανό να προκαλέσει ατύχημα. Ο «στεγνός» μήνας Ιανουάριος θεωρώ πως είναι μια ενδιαφέρουσα πρόκληση, αλλά θα είχε μεγαλύτερη αξία αν εφαρμοζόταν και τους 12 μήνες του χρόνου. Σε συνδυασμό με τον «Οδηγό της Παρέας» – ένας από κάθε παρέα κάθε φορά να μην πίνει – που μπορεί πολύ εύκολα να εφαρμοστεί και θα μπορούσε να υπάρχει πάντα στο μυαλό όσων βγαίνουν να διασκεδάσουν και γνωρίζουν εκ των προτέρων ότι θα καταναλώσουν αλκοόλ. Είναι μια πολύ καλή λύση, όπως επίσης και το να επιλέξει κανείς να μην οδηγήσει έπειτα από 3-4 ποτά, αλλά να επιστρέψει σπίτι ασφαλής με ένα ταξί. Τρόποι να δράσουμε προληπτικά υπάρχουν.

Αναφορικά με τα αντανακλαστικά στην οδήγηση και στο αλκοόλ, εμείς πολλές φορές λέμε ότι ένας 20χρονος πιωμένος έχει αντανακλαστικά 80χρονου και αντίστοιχα ένας 50χρονος πιωμένος έχει αντανακλαστικά πεθαμένου. Στην Ελλάδα, τα όρια που θέτει ο νόμος είναι ικανοποιητικά. Βέβαια, υπάρχουν και χώρες που δεν επιτρέπουν το αλκοόλ στην οδήγηση, για παράδειγμα, στη Σουηδία, αν φας κόκορα κρασάτο και οδηγήσεις, το σύστημα σε πιάνει. Θα πρέπει όμως στη χώρα μας να αυστηροποιηθούν οι έλεγχοι. Ηδη από τα πάρκινγκ που ξεκινούν τη νύχτα για να επιστρέψουν στο σπίτι όσοι βγαίνουν θα μπορούσαν να ελέγχονται και να μην τους επιτρέπεται να πάρουν το αμάξι ώστε να αποτραπεί το όποιο ατύχημα. Επίσης, η οδήγηση με αλκοόλ δεν μπορεί να διαπιστωθεί με κάμερες, οπότε θα ήταν χρήσιμο να υπάρχει η πληροφορία από στόμα σε στόμα ότι οι έλεγχοι στους δρόμους είναι σαρωτικοί. Ετσι, πιστεύω, όσοι δεν είναι ήδη ευαισθητοποιημένοι θα μαζεύονταν και από φόβο θα αυτοπεριορίζονταν.

Τώρα καταγράφεται μια μείωση των θανατηφόρων τροχαίων, αλλά αυτό οφείλεται κυρίως στη βελτίωση των εθνικών δικτύων, στην ανάπτυξη σχετικών συστημάτων αντίδρασης στα αυτοκίνητα και, τρίτον, στον ιδιωτικό τομέα που ευαισθητοποιεί τον κόσμο για τον κίνδυνο. Εμείς κάνουμε σεμινάρια οδικής συμπεριφοράς σε περίπου 40.000 άτομα τον χρόνο. Σε επίπεδο κρατικό, οι προσπάθειες είναι αποσπασματικές. Είναι ένα ζήτημα το οποίο η πολιτεία θα πρέπει να βάλει στις προτεραιότητές της. Αν ρωτήσουμε τους συμπολίτες μας «ποια θεωρείτε ως πιο σημαντικά προβλήματα στη χώρα μας», ελάχιστοι θα σκεφτούν το τροχαίο ατύχημα. Και όμως, στην Ελλάδα τέσσερις Ελληνες κάθε μέρα σκοτώνονται στην άσφαλτο.

Ο Κώνσταντίνος Ιαβέρης είναι εκπαιδευτής οδικής συμπεριφοράς και οδηγός αγώνων