«Οταν παίξαμε αντίπαλοι με τον Πελέ»

Πελέ ο μύθος. Οπως λέει ο ύμνος για τον Ολυμπιακό, «ακόμη σε θυμούνται η Σάντος και ο Πελέ», αλλά και όσοι ποδοσφαιριστές είναι ακόμη εν ζωή, δεν μπορούν να ξεχάσουν το συναπάντημα με τον βασιλιά του ποδοσφαίρου.

Καλοκαίρι του ’61 και η Σάντος έρχεται στην Ελλάδα, στο πλαίσιο πανευρωπαϊκής της περιοδείας, για φιλικά ματς. Νικά τον ΠΑΟ (3-2), την ΑΕΚ (3-0) και ηττάται από τον Ολυμπιακό. Οι Ερυθρόλευκοι επικρατούν με σκορ 2-1 στο γήπεδο της Λεωφόρου και ένας εκ των ποδοσφαιριστών που αγωνίστηκαν τότε, μιλά στα «ΝΕΑ» για εκείνη την αξέχαστη εμπειρία. Είναι ο Στέλιος Ψύχος. Πόσο έπαιξε; Κοντά στα 2′ και η ιστορία αξίζει: «Ημουν στον πάγκο, τραυματίστηκε ο Ποσειδώνας, μπαίνω μέσα για δίλεπτο να μην είμαστε με δέκα, μπαίνει ξανά ο Ποσειδώνας αφού ξεπερνά το πρόβλημα και αποχωρώ εγώ! Κανείς δεν το είχε προσέξει τότε, τώρα αποκαλύπτεται που όλοι θυμόμαστε τον Πελέ και εκείνο το παιχνίδι».

«Σαν ζαρκάδι»

Πώς όμως βίωσε ο Ψύχος το φιλικό ματς; «Το μυαλό όλων βρισκόταν στον Πελέ. Η Σάντος βέβαια είχε μεγάλους παίκτες αλλά ο κόσμος τον Πελέ κοιτούσε. Δυσκολεύτηκε πολύ με εμάς, ήταν και το χωμάτινο γήπεδο της Λεωφόρου θέμα για τον αντίπαλο. Δεν ήταν εύκολος ο αγωνιστικός χώρος. Θυμάμαι πως το ’59 ο Παναθηναϊκός είχε βάλει τον πρώτο χορτοτάπητα αλλά “άνοιξε”. Ο Πελέ ήταν το κάτι άλλο. Ετρεχε όπως ένα ζαρκάδι. Συνεχώς με το χαμόγελο, ευχάριστος τύπος, ούτε διαμαρτυρήθηκε ποτέ, ούτε τίποτα. Χαρούμενος έδειχνε. Για να καταλάβουν όλοι τι ποδοσφαιριστής υπήρξε, αναφέρω αυτό: εμείς βάζαμε τότε πασάλους στις ασκήσεις που κάναμε ώστε να αποφεύγουμε αντιπάλους στην προπόνηση. Ε, ο Πελέ με τέτοιον τρόπο έβαλε ένα γκολ στην ΑΕΚ. Με τέτοια άνεση. Κανονικό σλάλομ. Μετά δε, ο κόσμος γιόρταζε την επιτυχία και πανηγύριζε σε πολλά σημεία της πρωτεύουσας και στις λεωφόρους».

Εδώ, έχει το ενδιαφέρον της η κάτωθι ιστορία. Γιατί καλοί οι παρόντες σε σπουδαία και ιστορικά παιχνίδια, ωστόσο υπήρχαν και απόντες! Ο λόγος για την ομάδα του Ολυμπιακού που τότε, λίγα 24ωρα μετά τον τελικό του Κυπέλλου του ’61 με τον Πανιώνιο κλήθηκε να δώσει φιλικό με τη Σάντος. Οι Ερυθρόλευκοι, λοιπόν, έχοντας κατακτήσει το Κύπελλο με 3-0 απέναντι στον Πανιώνιο και με σκόρερ δύο γκολ τον Σιδέρη και ενός τον Κώστα Παπάζογλου, δεν είχαν στη διάθεσή τους τον Ηλία Ρωσίδη. Ο λόγος; Είχε τραυματιστεί από τον Θανάση Σαραβάκο στο κεφάλι, του είχαν γίνει ράμματα, ήταν στο νοκοκομείο και μολονότι δεν ήθελε να λείψει, αυτό ήταν αδύνατο! Στη θέση του αγωνίστηκε ο Καμπόλης, ενώ ο Ολυμπιακός δεν υπολόγιζε και τον Ηλία Υφαντή, επίσης τραυματία σοβαρά στο πόδι και από το ματς του Μαρτίου του ’61 κόντρα στον Εθνικό στο Νέο Φάληρο. Δύο οι απώλειές του, αλλά η νίκη… νίκη!

«Ηταν κάτι άλλο»

Να φύγουμε από τον Ολυμπιακό και να πάμε στην ΑΕΚω; Αλλά όχι στο φιλικό που διεξήχθη στην Ελλάδα – η αναφορά ας είναι για το ματς απέναντι στη Σάντος που έγινε στις 25 Αυγούστου του ’66, γιατί η ΑΕΚ έπαιξε δύο φορές με την ομάδα από τη Βραζιλία. Το ματς του ’66 έγινε στη Νέα Υόρκη και ο Γιώργος Καραφέσκος όντως έχει δυνατή μνήμη:

«Ημουν τότε μόλις 20 ετών. Η συμμετοχή μας στο τουρνουά ήταν με αντιπάλους τη Σάντος και την Μπενφίκα. Από τη μια ο Πελέ και από την άλλη ο Εουσέμπιο. Χάσαμε 1-0 από τη Σάντος, αυτή νίκησε 4-0 τη Μπενφίκα και φέραμε 2-2 με τους Πορτογάλους. Βγήκαμε δεύτεροι. Ο Πελέ με τρέλανε, όπως και οι άλλοι ποδοσφαιριστές της Σάντος. Ο Κάρλος Αλμπέρτο για παράδειγμα, παίκτες που τώρα δεν υπάρχουν. Οπως και Πελέ που ήταν ένας και μοναδικός. Σκεφτείτε πως το βράδυ έβγαιναν έξω από το ξενοδοχείο που βρίσκονταν οι αποστολές και έπαιζαν μουσικά όργανα. Τόσο άνετοι ήταν όλοι τους. Στο ματς που δώσαμε θυμάμαι καλά πως μετά τη λήξη, οι υπεύθυνοι σχημάτισαν μια γραμμή ώστε να βγει ο Πελέ, να μην τον ενοχλήσουν γιατί όλοι ήθελαν να πάνε κοντά του. Ηταν δυνατός, γρήγορος, γκολτζής, μάγκας και αλήτης στο παίξιμό του! Δηλαδή, με αυτό θέλω να πω ότι τα είχε όλα. Τον έζησα σε εκείνο το ματς και το λέω, δεν ξεχνώ την εμπειρία αυτή, μάλιστα του ζήτησα να βγάλουμε και φωτογραφία και δέχθηκε με χαρά όπως έδειξε. Στο τραπέζι και στο φαγητό, πάντα προσιτός κι ας ήταν μεγάλη φίρμα. Καλός ο Μέσι, εξαιρετικός ποδοσφαιριστής, αλλά ο Πελέ ήταν κάτι άλλο. Σπουδαίος».