Η ζωή του Πελέ μέσα από το ιστορικό αρχείο των «ΝΕΩΝ»

Πραγματικός θησαυρός το ιστορικό αρχείο των «ΝΕΩΝ». Ενα μακροβούτι στην Ιστορία μέσα από τις σελίδες της εφημερίδας, που μας οδηγεί σε αλήθειες που ούτε είχαμε φανταστεί. Αποφάσισα να ανοίξω αυτή την πόρτα για να αναζητήσω τον Πελέ στα χρόνια της βασιλείας του και να μάθω ποιος πραγματικά ήταν μέσα από τα κείμενα και τα σχόλια της εποχής. Τα όσα ανακάλυψα με άφησαν άναυδο και είναι βέβαιο πως θα εντυπωσιάσουν και τον σημερινό αναγνώστη.

Πόσοι γνωρίζουν πως ο Πελέ είχε συμπαίκτη στην Κόσμος έναν μέτριο, για τα ελληνικά δεδομένα, αμυντικό, τον Θανάση Ρέλλη, ότι ο Δομάζος έφτασε μια ανάσα από το να φορέσει επίσης τη φανέλα της ομάδας της Νέας Υόρκης και να παίζει δίπλα στον Βασιλιά; Ή ότι ο Πελέ έβγαλε το παπούτσι του και κυνηγούσε διαιτητή γιατί θεώρησε πως αδίκησε τη Σάντος; Ας ανοίξουμε λοιπόν το σεντούκι και να απολαύσουμε τα «ιστορικά κειμήλια».

3 Ιουλίου 1975
«Δοµάζος µε Πελέ στον “Κόσµο” για 50 εκατ. δραχµές»

Το πρώτο που έκανα μόλις έπεσα πάνω στο δημοσίευμα ήταν να πάρω τον «Στρατηγό» τηλέφωνο. Ηταν 3 το μεσημέρι αλλά δεν κρατιόμουν. «Ναι, το θυμάμαι. Υπήρχαν επαφές με τον “Κόσμο” αλλά δεν με άφησε να φύγω ο Παναθηναϊκός. Τότε δεν ήταν τα πράγματα όπως σήμερα», είπε, επιβεβαιώνοντας το δημοσίευμα. «ΤΑ ΝΕΑ» έγραφαν τότε: «Δομάζος τέλος από σήμερα – ή αύριο – για τον Παναθηναϊκό και το ελληνικό ποδόσφαιρο. Ο μεγαλύτερος έλληνας ποδοσφαιριστής μεταγράφεται – αν τελικά επιτευχθεί η συμφωνία – στη γνωστή αμερικάνικη ομάδα “ΚΟΣΜΟΣ” όπου βρίσκεται και ο διάσημος Πελέ. Η τιμή της μεταγραφής του Δομάζου – σύμφωνα με δήλωση του ίδιου του παίκτη – θα φτάσει τα 50.000.000 δραχμές!». Και πιο κάτω: «Το συμβόλαιο του Δομάζου θα είναι τριετές και – όπως είπε ο ίδιος – “όταν γυρίσω θα συνεχίσω έστω και στα 36 μου χρόνια να προσφέρω… Θα βρω τον τρόπο…”». Οσο για τη συνεργασία του με τον Πελέ, ο Δομάζος τόνισε ότι «στο γήπεδο θα φανεί τι αξίζει σήμερα ο καθένας…».

27 Αυγούστου 1975
«Ο Ρέλλης συµπαίκτης του Πελέ!»

Κι όμως υπήρξε έλληνας ποδοσφαιριστής που αγωνίστηκε στο πλευρό του Βασιλιά. Πρόκειται για τον Θανάση Ρέλλη που έπαιξε ως guest player στην Κόσμος, μαζί με τον Πελέ, τον Σεπτέμβριο του 1975 στην τουρνέ που έκανε η ομάδα της Νέας Υόρκης στην Ευρώπη και την Καραϊβική.

Σύμφωνα με το δημοσίευμα των «ΝΕΩΝ», «ο Ρέλλης πετά σήμερα στις 2 μετά το μεσημέρι στο Μάλμε της Σουηδίας για να συναντηθεί με την αποστολή της ομάδας “Κόσμος” και να πάρει μέρος στους αγώνες που θα δώσουν οι Νεοϋορκέζοι στα πλαίσια της τουρνέ τους στην Ευρώπη. Για τον Θανάση Ρέλλη υπάρχει ήδη ένα επαγγελματικό συμβόλαιο που θα τον κάνει συμπαίκτη με τον Πελέ».

7 Αυγούστου 1963
«Ο Πελέ ηπείλησε διαιτητή. Του επετέθη µε παπούτσι»

Σύμφωνα με «ΤΑ ΝΕΑ» της εποχής ο Πελέ κινδυνεύει να τιμωρηθεί και να αποκλειστεί από το πρωτάθλημα γιατί μετά την ήττα της Σάντος από τη Μοροέστε με 4-3 «έβγαλε το ένα παπούτσι του και επετέθη κατά του διαιτητού θεωρώντας τον υπεύθυνο για την ήττα της Σάντος. Ευτυχώς, επενέβησαν οι πλέον ψύχραιμοι συμπαίκτες του και τον συγκράτησαν από τού να τραυματίση τον διαιτητή».

15 Ιουλίου 1968
«Οι ρατσιστές θέλουν να σκοτώσουν τον Πελέ»

Ο Πελέ δεχόταν κατά καιρούς πολλές απειλές πως θα πέσει θύμα απαγωγής, κυρίως σε χώρες της Λατινικής Αμερικής όπου τότε δρούσαν επαναστατικά κινήματα, στο περιθώριο των αγώνων που έδινε η Σάντος. Μια περίπτωση ωστόσο ήταν ξεχωριστή. Οπως σημειώνουν «ΤΑ ΝΕΑ» τον Ιούλιο του 1968 πολλές εφημερίδες της Βραζιλίας είχαν οκτάστηλους τίτλους με την εξής είδηση: «Οι ρατσιστές θέλουν να σκοτώσουν τον Πελέ». Η πηγή του τηλεγραφήματος που αναμεταδόθηκε σε όλο τον κόσμο βρισκόταν στο Λος Αντζελες και προκάλεσε τεράστια αναστάτωση στους Βραζιλιάνους αλλά και στη Σάντος που εκείνες τις ημέρες έδινε φιλικά παιχνίδια στη Νέα Υόρκη. Τρία χρόνια αργότερα η Σάντος ταξίδεψε στην Κολομβία και η τοπική εφημερίδα «Ελ Τιέμπο» αποκάλυψε πως υπάρχει σχέδιο απαγωγής του Πελέ. Ο Βραζιλιάνος είχε δηλώσει τότε, σύμφωνα με «ΤΑ ΝΕΑ»: «Είμαι σίγουρος πως κανείς δεν θέλει να με πειράξει, αφού εγώ ποτέ δεν πείραξα άνθρωπο, αν εξαιρεθούν τα γκολ που έχω σημειώσει στα γήπεδα. Είμαι γενικά ένας ειρηνικός άνθρωπος. Δεν πιστεύω ότι θα με απαγάγουν γι’ αυτό και δεν φοβάμαι».

21 Νοεµβρίου 1969
«Εθνικός ήρωας»
Ο Πελέ έχει πετύχει το 1.000ο γκολ της καριέρας του και τα «ΝΕΑ» χτυπούν την είδηση στην πρώτη τους σελίδα. Αναφέρεται μεταξύ άλλων πως η Βουλή και η Γερουσία θα υποδεχτούν επίσημα τον Πελέ περίπου ως εθνικό ήρωα. Ο στρατηγός Μέντιτσι, θαυμαστής του Πελέ θα τον δεχτεί στο προεδρικό μέγαρο και δεν πρέπει να αποκλείεται και μια παρασημοφορία του. Οι άριστες σχέσεις που είχε ο Πελέ με τον δικτάτορα ήταν ένα από τα αμαρτήματα που δεν του συγχώρεσαν ποτέ οι συμπατριώτες του.

8 Αυγούστου 1970
«Ο Πελέ διευθυντής»
Θεός μετά την κατάκτηση του τρίτου Παγκοσμίου Κυπέλλου στο Μεξικό,  «τα ΝΕΑ» μας ενημερώνουν πως ο Πελέ υπογράφει συμβόλαιο με μία από τις μεγαλύτερες τράπεζες της Βραζιλίας αναλαμβάνοντας τη διεύθυνση του γραφείου δημοσίων σχέσεων. Η πρόσληψη του Πελέ έγινε με μισθό διευθυντού τραπέζης και όλα τα μέλη του διοικητικού συμβουλίου παρατάχθηκαν για να τον υποδεχτούν.

3 Ιουλίου 1971
«1.000.000 δολάρια για σαράντα ματς»
Ο χαρακτηρισμός «περιοδεύων θίασος» ακολουθούσε τη Σάντος στα χρόνια που αγωνιζόταν με τα χρώματά της ο Πελέ. Ενα μικρό δείγμα που δικαιολογεί αυτό τον χαρακτηρισμό μας δίνουν «τα ΝΕΑ»: «Η Σάντος στην οποία, όπως είναι γνωστό, παίζει ο “βασιλεύς του ποδοσφαίρου” Πελέ, υπέγραψε συμβόλαιο 1.000.000 δολαρίων με την αμερικανική εταιρία «Πέπσι-Κόλα» για να δώσει 40 αγώνες στις Ηνωμένες Πολιτείες σε περίοδο δύο ετών. Ενας από τους όρους του συμβολαίου είναι ότι θα παίξει σε όλα τα ματς ο Πελέ».

17 Οκτωβρίου 1971
9.000.000 κάθε χρόνο
Στη διάρκεια της καριέρας του ο Πελέ εκτόξευε κατά καιρούς απειλές πως θα σταματήσει το ποδόσφαιρο, πιέζοντας για να πάρει περισσότερα χρήματα. Το φθινόπωρο του 1971 ήταν μία από εκείνες τις περιόδους. «Τα ΝΕΑ» της εποχής έγραφαν: «Ο “βασιλιάς” Πελέ υπέγραψε, τελικά, ένα πλουσιοπάροχο συμβόλαιο διάρκειας δύο ετών με τη Σάντος, αφού η απειλή του πως θα εγκαταλείψει το ποδόσφαιρο σε ηλικία 32 ετών, βρήκε πρόσφορο έδαφος. Οι διάφορες αμοιβές του Πελέ φτάνουν το ποσόν των 300.000 δολαρίων τον χρόνο (9.000.000 δραχμές)».

27 Ιουλίου 1972
«Ο Πελέ εικόνα του “Μαύρου Αγγέλου”»!
Στον βραζιλιάνο ζωγράφο Κάρλος Μπάστος ανατέθηκε η εικονογραφία ενός νεότευκτου ναού στο Ρίο ντε Τζανέιρο. Κι αυτός ζωγράφισε τον Πελέ ως «Μαύρο Αγγελο» με τεράστιες γαλάζιες φτερούγες στην πλάτη του. Οι φίλοι του ποδοσφαίρου ενθουσιάστηκαν, όχι όμως και η εκκλησία.

6 Ιανουαρίου 1973
«Ο Πελέ μηνύει εταιρεία φρούτων»
«Σύμφωνα με δήλωση της γραμματέως του, ο διάσημος Πελέ θα υποβάλει μήνυση εναντίον αργεντίνικης εταιρίας που χρησιμοποίησε το όνομά του στην πώληση μήλων της παραγωγής της». Το πρόβλημα δεν ήταν η χρησιμοποίηση του ονόματός του αλλά το γεγονός ότι δεν είχαν καταβάλει χρήματα στον Πελέ.

15 Ιουνίου 1973
«Δεν μπορούμε με το ζόρι»
Ο Πελέ έχει αποσυρθεί από την Εθνική Βραζιλίας από το 1971 και οι τεράστιες προσπάθειες που κατέβαλε η κυβέρνηση της χώρας να τον μεταπείσει να επιστρέψει στη Σελεσάο για να αγωνιστεί στο Μουντιάλ του 1974 απέβησαν άκαρπες. Στις 29 Απριλίου η εφημερίδα γράφει υπό τον τίτλο «Δεν μπορούμε με το ζόρι» πως το Εφετείο της Μπραζίλια απέρριψε αγωγή του δικηγόρου Πέντρο Βαλαντάρες με την οποία ζητούσε να υποχρεωθεί ο Πελέ με δικαστική απόφαση να «μετάσχη υποχρεωτικώς εις την εθνική ποδοσφαιρικήν ομάδα της Βραζιλίας εις τους αγώνες του Παγκοσμίου Κυπέλλου». Δύο μήνες αργότερα, στις 15 Ιουνίου, ο επικεφαλής της «ΟΜΑΔΑΣ» Γιάννης Βανδώρος σχολιάζει την απόφαση του Πελέ υπό τον τίτλο: «Είναι κρίμα τόση κατάντια». Στο κείμενό του αναπαράγει σχετικό ρεπορτάζ που αναφέρεται στην Εθνική Βραζιλίας το οποίο αναφέρει: «Δυστυχώς ο Πελέ είναι η θλιβερή κατάληξη. Αρνήθηκε κατηγορηματικά να ξαναπαίξει στην εθνική ομάδα και είναι απασχολημένος με την οικονομική εκμετάλλευση της τεράστιας φήμης του και του ταλέντου του. Η μισθοφορική συμπεριφορά του “βασιλιά” και η εγωιστική στάση του να ζητάει “λύτρα” από την ίδια την ομάδα του φαίνεται να δείχνει ότι η πολυθρύλητη “αγάπη” για το ποδόσφαιρο που καυχιόταν ότι έτρεφε είναι ένα ψέμα. Τώρα απλώς αρμέγει από το ποδόσφαιρο και δεν έχει τη διάθεση να πληρώσει αντίτιμο». Για να σχολιάσει πιο κάτω ο Βανδώρος: «Κι όμως, αυτός ο φτωχός διαβολάκος που ξεκίνησε ξυπόλυτος, τώρα ξεχνά το άθλημα που τον ανέδειξε, τους φιλάθλους που από την τσέπη τους γέμισαν οι δικές του και κάνει τον πολλά βαρύ». Για να καταλήξει: «Τι μπορεί να κάνει κανείς σ’ αυτή την περίπτωση, ίσως ρωτήσετε. Πώς να αντιδράσουμε όλοι μας σ’ αυτούς τους ψευτοσνόμπ του ποδοσφαίρου. Δεν υπάρχει λόγος. Η περιφρόνηση είναι η πιο σωστή λύση».

25 Ιουνίου 1974
«Θα το δούμε»
Ο Πελέ δίνει συνέντευξη Τύπου στην Αθήνα. Στην ερώτηση αν βλέπει τον Κρόιφ ως διάδοχό του ο Βραζιλιάνος απαντά: «Παλιότερα παρουσίασαν σαν διαδόχους μου τους Ιταλούς Σίβορι, Ριβέρα, ύστερα τον Πορτογάλο Εουσέμπιο και μετά τον Δυτικογερμανό Μίλερ. Θα δούμε αν ο Κρόιφ θα είναι ο νέος Πελέ». Στην ίδια συνέντευξη ο Πελέ είχε δηλώσει πως το ωραιότερο γκολ που είχε πετύχει ήταν αυτό εναντίον της Ουαλίας στο Μουντιάλ του 1958 με το οποίο πήρε την πρόκριση η Βραζιλία.

9 Ιουλίου 1974
«Επίθεση με πέτρες στο σπίτι του Πελέ»
Οι Βραζιλιάνοι θεώρησαν υπεύθυνο τον Πελέ για την αποτυχημένη εμφάνιση της Σελεσάο στο Μουντιάλ του 1974 γιατί αρνήθηκε να αγωνιστεί. Σύμφωνα με το δημοσίευμα «το Σάββατο και την Κυριακή, ενώ ο Πελέ βρισκόταν στο Μόναχο παρακολουθώντας τις τελευταίες συναντήσεις του τουρνουά εξαγριωμένοι φίλαθλοι λιθοβόλησαν τα παράθυρα του σπιτιού του.

Ο πατέρας του διάσημου ποδοσφαιριστή κάλεσε την αστυνομία και από χθες αστυνομική δύναμη έχει αναλάβει τη φρούρηση του σπιτιού».

4 Ιουνίου 1975
«Διπλωματία του ποδαριού»
Σύμφωνα με το δημοσίευμα ο βραζιλιάνος υπουργός Εξωτερικών Αντόνιο Εζερέτο Ντα Σιλβέιρα ανακοίνωσε πως ο αμερικανός ομόλογός του Χένρι Κίσινγκερ παρενέβη «για να επιτύχη την μετεγγραφή του “βασιλιά της μπάλλας” Πελέ στην ποδοσφαιρική ομάδα της Νέας Υόρκης “Κόσμος”. Σε τηλεγράφημα που έστειλε ο Ντα Σιλβέιρα στον Πελέ, αναφέρονται τα εξής: “Σε περίπτωση που υπογράψετε το σχετικό συμβόλαιο, είμαι βέβαιος ότι η παραμονή σας στις Ηνωμένες Πολιτείες θα συντείνη βασικά στη δημιουργία στενώτερων δεσμών μεταξύ της Βραζιλίας και των ΗΠΑ, στον αθλητικό τομέα”».

22 Οκτωβρίου 1977
«Προτείνουν τον Πελέ για το Νόμπελ Ειρήνης»
Ο Πελέ επιστρέφει στη Βραζιλία για να πληροφορηθεί από πρώτο χέρι την απόφαση της Γερουσίας της χώρας του να προταθεί για το Βραβείο Νόμπελ για την Ειρήνη. Η εφημερίδα σημειώνει πως «είναι η πρώτη φορά που ένας ποδοσφαιριστής και γενικά ένας εκπρόσωπος της αθλητικής οικογένειας προτείνεται για τη μεγαλύτερη παγκόσμια αναγνώριση και οπωσδήποτε ο Πελέ θεωρείται ο μοναδικός στον κόσμο των σπορ που θα μπορούσε να διεκδικήσει αυτόν τον τίτλο».

8 Οκτωβρίου 1984
«Ο Πελέ θέλει να γίνει πρόεδρος»
«Τα ΝΕΑ» μας ενημερώνουν πως ο Πελέ θέλει να γίνει ο πρώτος μαύρος πρόεδρος της Βραζιλίας. «Προετοιμάζομαι να γίνω πρόεδρος. Βέβαια θα πρέπει προηγουμένως να επιστρέψω στη Βραζιλία. Αφού έγινε πρόεδρος ο ηθοποιός Ρίγκαν γιατί να μην γίνω κι εγώ πρόεδρος στη χώρα μου;».

Πέντε χρόνια αργότερα, τον Νοέμβριο του 1989 ο άνθρωπος που χαρακτήρισε «συμπαθητικό άνθρωπο» τον Μέντιτσι σύμφωνα με τα επίσημα αρχεία, θα δηλώσει σοσιαλιστής και έτοιμος να κατέβει στις εκλογές του 1994 με δικό του κόμμα.