Ζορίζουν {LF}την τύχη τους

Ολο και πιο κοντά πλησιάζει στα μέρη μας το στάδιο Kanjuruhan το οποίο βάφτηκε με αίμα τον Οκτώβριο γιατί κάποιοι ανόητοι αστυνομικοί έριξαν χημικά προκαλώντας πανικό και χάος στις εξέδρες.

Η Λιβαδειά απέχει 11.000 χιλιόμετρα από τη Μαλάνγκ, αλλά είδαμε πόσο εύκολα μπορεί να διακτινιστεί η βλακεία. Δεν υπάρχει απολύτως καμία δικαιολογία για την πρωτοβουλία να εκτοξευτούν δακρυγόνα ακόμα και εκτός γηπέδου, αφού το χάος ξυπνά πολύ εύκολα και γίνεται ανεξέλεγκτο, τρέποντας σε άτακτη φυγή τους φιλάθλους.

Τα χημικά απαγορεύονται διά ροπάλου στα γήπεδα, σύμφωνα με τις οδηγίες της FIFA, αλλά κάποιοι φαίνεται πως είναι αδιάβαστοι για τα ισχύοντα. Ή απλά επιλέγουν την εύκολη λύση για να επιβάλουν την τάξη.

Αν το γήπεδο της Λιβαδειάς είχε μεγαλύτερη χωρητικότητα και περισσότερο κόσμο η ρίψη χημικών θα μπορούσε να μετατραπεί σε φονικό όπλο.

Επιτέλους, ας εξηγήσει κάποιος στους αστυνομικούς και κυρίως στους αξιωματικούς τους πως η διατήρηση της τάξης σε γηπεδικούς χώρους πρέπει να επιτυγχάνεται με διαφορετικά μέσα σε σχέση με ό,τι συμβαίνει σε άλλες περιπτώσεις.

Βέβαια είναι πιθανό να βγουν σήμερα στο γυαλί οι εκπρόσωποί τους και να πουν πως δεν είναι δουλειά τους να φυλάνε τα γήπεδα. Αυτό το ρηχό επιχείρημα ας το καταθέσουν στους ανωτέρους τους και σε όσους αποφασίζουν να τους στείλουν στα παιχνίδια. Από τη στιγμή όμως που αναλαμβάνουν αυτή την υποχρέωση πρέπει να ακολουθούν το γράμμα του νόμου και να μη θέτουν σε κίνδυνο τόσες χιλιάδες ζωές.

Ο κόσμος του ποδοσφαίρου έχει θρηνήσει για τον θάνατο πολλών αθώων λόγω της ανεπάρκειας της αστυνομίας. Στο Χίλσμπορο χρειάστηκε να περάσουν δεκαετίες για να λάμψει η αλήθεια και να αποκατασταθούν τα θύματα τα οποία σκύλεψαν όλα αυτά τα χρόνια οι ψεύτες αστυνομικοί και οι πολιτικοί προστάτες τους. Ο αρμόδιος υπουργός μας πρέπει να ευχαριστεί την τύχη του που στη Λιβαδειά η κατάσταση εκτονώθηκε γρήγορα και χωρίς θύματα. Δεν πρέπει όμως να τη ζορίζει πολύ γιατί ακόμα και στη δική της περίπτωση υπάρχουν όρια.