Μελέτης Ηλίας
Λένε πως τα όνειρα είναι η πύλη του υποσυνείδητου… Στην περίπτωσή μου αυτή η πύλη ανοίγει σπάνια κι όταν ανοίγει εμπεριέχει κάτι από ταινίες του Τιμ Μπάρτον. Δυσκολεύομαι να τα περιγράψω, δυσκολεύομαι να τα θυμηθώ, δυσκολεύομαι να τα αποκωδικοποιήσω.
Ισως γιατί η μνήμη μου έχει αναλωθεί στο να προσπαθώ να μάθω όλα αυτά τα λόγια σε τηλεόραση και θέατρο. Σαν ν α μην έχει μείνει άλλος χώρος διαθέσιμος για αποθήκευση ονείρων. Ισως πάλι αν κατάφερνα να βρω έναν τρόπο να τα επαναφέρω στη μνήμη μου να τρόμαζα από αυτό που θα διαπίστωνα και θα σας εξηγήσω το γιατί.
Ενα όνειρο που μου έχει μείνει ανεξίτηλο, παρ’ όλο που έχουν περάσει δεκάδες χρόνια από τότε που με επισκέφτηκε, αξίζει να το μοιραστώ: Είδα ότι ήμουν σε ένα ασθενοφόρο μαζί με τη μητέρα μου, αλλά ένα ασθενοφόρο αλλιώτικο από τα κανονικά. Ηταν σαν τροχόσπιτο. Σαν ένα μικρό φορητό νοσοκομείο, στο οποίο ήμασταν οι δυο μας χωρίς να έχουμε κάποιο θέμα υγείας. Αυτό σταμάτησε ανάμεσα σε δύο περίπτερα που είχαν απόσταση μεταξύ τους καμία 15αριά μέτρα. Βγήκα λοιπόν και ζήτησα από το ένα περίπτερο μανταρίνια και μου αποκρίθηκε ο περιπτεράς ότι δεν έχει, αλλά ίσως έχει το διπλανό του κατάστημα.
Στο δεύτερο περίπτερο βρήκα και συνεχίσαμε τη διαδρομή μας.
Οταν ξύπνησα, το πρώτο συναίσθημα που με κυρίευσε ήταν το άγχος. Χωρίς να μπορώ να εξηγήσω το γιατί.
Επειτα σκέφτηκα, είναι δυνατόν να υπάρχουν δύο περίπτερα τόσο κοντά μεταξύ τους; Και το ένα να πουλάει μανταρίνια;
Και τι περίεργο αυτοκινούμενο ήταν αυτό;
Λίγους μήνες μετά, ανακάλυψα ότι έξω από τον εθνικό κήπο στη Λεωφόρο Βασιλίσσης Αμαλίας υπάρχουν δύο περίπτερα πολύ κοντά το ένα στο άλλο και αυτή τη διαδρομή την έκανα στην πραγματικότητα πηγαίνοντας τη μητέρα μου στο νοσοκομείο έπειτα από μια επιληπτική κρίση. Εκεί ανακαλύψαμε ότι έχει στον εγκέφαλό της ένα μηνιγγίωμα σε μέγεθος μανταρινιού!..
Ευτυχώς όλα πήγαν κατ’ ευχήν.
Το γεγονός όμως πως – έστω και με μια διαστρεβλωμένη πραγματικότητα – υπήρχε στο όνειρο κάτι προφητικό, με έκανε να αναρωτηθώ διαφορά πράγματα:
Για την έννοια του χωροχρόνου, για το πόσο σχετικό μπορεί να είναι όλο αυτό που ζούμε, αυτό που ζήσαμε κι αυτό που θα ζήσουμε. Κι εν πάση περιπτώσει την επόμενη φορά που θα έχω μια τέτοια μελλοντολογική επίσκεψη υποσυνείδητου θα μπω στον πειρασμό να μάθω τα νούμερα του Τζόκερ ύστερα από ένα δεκαπλό τζακπότ!
Ο Μελέτης Ηλίας είναι ηθοποιός. Αυτή την περίοδο συμμετέχει στην παράσταση «Φιλουμένα Μαρτουράνο» στο θέατρο Δημήτρης Χορν και στην τηλεοπτική σειρά «Τα καλύτερά μας χρόνια» στην ΕΡΤ1.














