Ο Μέσι που αγαπάμε

Από τα 1.003 παιχνίδια που έχει αγωνιστεί τον έχω παρακολουθήσει σε τουλάχιστον οκτακόσια. Ανοιξα λεξικά, έπλασα λέξεις, μελέτησα τον Μιρό, έμαθα για το Ροζάριο, τις πάμπες και τους γκαούτσος, ξενύχτησα εκατοντάδες βράδια, έγραψα εκατομμύρια λέξεις. Και όλα αυτά για έναν τύπο που πέτυχε το πρώτο του γκολ με λόμπα, την Πρωτομαγιά του 2005.

Τον πιτσιρικά από την Αργεντινή με το μακρύ μαλλί που έπαιζε στον αγωνιστικό χώρο του Καμπ Νου λες και βρισκόταν στην αυλή του σχολείου του ή σε κάποια αλάνα.

Ο Μέσι αποδείχτηκε η ευλογία του ποδοσφαίρου. Ηταν βέβαια τυχερός γιατί η ανάδειξή του συνέπεσε με τη χρυσή εποχή της Μπαρτσελόνα και την παρουσία μιας ποδοσφαιρική διάνοιας στον πάγκο των Καταλανών, του Πεπ Γκουαρντιόλα.

Ο Αργεντινός διέθετε όλο το πακέτο για να γράψει μια καταπληκτική ιστορία. Ακόμα και το όνομά του είναι δισύλλαβο και εύηχο που σου καρφώνεται στο μυαλό. Μια φορά να το ακούσεις θα το θυμάσαι για πάντα.

Ο Μέσι δεν είναι ο πιο ταλαντούχος παίκτης που έχει φτάσει στα μεγαλύτερα ύψη. Αυτός είναι αναμφισβήτητα ο Ροναλντίνιο. Δεν είναι επίσης ούτε ο πιο δυνατός, αλτικός, ούτε καν γρήγορος. Είναι όμως μια διάνοια. Μπορεί να προβλέψει τι θα συμβεί τρεις φάσεις νωρίτερα. Εκεί που οι συμπαίκτες και οι αντίπαλοί του βλέπουν εμπόδιο, αυτός βλέπει ευκαιρία.

Ο τρόπος που παίζει πρόσθεσε μία νέα διάσταση στο ποδόσφαιρο. Γι’ αυτό όποιος αγαπάει το άθλημα αγαπάει και τον Μέσι. Οι Βραζιλιάνοι έγραφαν χθες τους δέκα λόγους που θα έπρεπε να υποστηρίξουν την Αργεντινή. Ο δέκατος έγραφε μόνο ένα όνομα: Μέσι.

Ο άσπονδος φίλος του Ζλάταν Ιμπραΐμοβιτς ο οποίος έχασε τη θέση του στην Μπαρτσελόνα εξαιτίας του Αργεντινού, δήλωνε κατά τη διάρκεια του Μουντιάλ πως είναι γραμμένο στα άστρα να κατακτήσει ο Μέσι το τρόπαιο. Δεν το έλεγε τυχαία. Η μοίρα τα έφερε έτσι και ο Μέσι βγήκε από το προστατευμένο περιβάλλον της Μπάρτσα. Αναγκάστηκε στα γεράματα να παλέψει ξανά, αλλά αυτή τη φορά με τη σοφία και την εμπειρία όλων όσων είχε ζήσει. Και το αποτέλεσμα το είδαμε στο Κατάρ.