Η γιορτή άρχισε νωρίς

Σε σταυροδρόμι των λαών μετατράπηκε χθες η Ντόχα, καθώς ο τελικός του Παγκοσμίου Κυπέλλου συγκέντρωσε δεκάδες χιλιάδες φιλάθλους από όλο τον κόσμο.

Ολοι αυτοί έγιναν ένα με τους Καταριανούς, που επίσης χθες είχαν γεμίσει τους δρόμους της Ντόχα για να γιορτάσουν την 18η Δεκεμβρίου την ημέρα ανεξαρτησίας τους (από τους Αγγλους το 1971).

Από νωρίς ξεκινώντας για το γήπεδο, τουλάχιστον τέσσερις ώρες πριν από τον τελικό οι Αργεντίνοι είχαν πλημμυρίσει κάθε σταθμό μετρό, κάθε γωνία και λογικά είχαν και τη μερίδα του λέοντος μετά με πάνω από 50.000 να βρίσκονται στο επιβλητικό «Λουσάιλ» και να δημιουργούν μια τρομερή ατμόσφαιρα.

Στο μετρό το αδιαχώρητο από νωρίς, αλλά τα πολύ όμορφα στιγμιότυπα με οπαδούς και των δύο ομάδων να βγάζουν φωτογραφίες και να πηγαίνουν μαζί προς το γήπεδο.

Στο κέντρο Τύπου επίσης το αδιαχώρητο σε ένα χώρο που μπορεί να φιλοξενήσει πάνω από 1.000 δημοσιογράφους να μην πέφτει καρφίτσα και να υπάρχουν μέχρι και όρθιοι. Τα τηλεοπτικά συνεργεία έχουν πάρει από νωρίς θέση εντός και εκτός (για να καλύπτουν τις αντιδράσεις του κόσμου αλλά και όλους όσους έρχονται) γηπέδου και οι εικόνες κάνουν τον γύρο της υφηλίου με χρώματα, ιαχές, σημαίες να μεταφέρουν το απίθανο κλίμα που μόνο ένας τελικός Παγκοσμίου Κυπέλλου μπορεί να προσφέρει.

Τόσα ξεχωριστά στιγμιότυπα και χαρούμενα πρόσωπα μόνο και μόνο που είναι εκεί στις εξέδρες του Λουσάιλ περιμένοντας ο καθένας την ομάδα του για να την αποθεώσει.

Οταν ο Ικερ Κασίγιας με τη συνοδό του μπαίνουν στο στάδιο με το τρόπαιο του Παγκοσμίου Κυπέλλου γίνεται ένας πραγματικός χαμός.

Ο ισπανός πορτιέρο, που έχει ζήσει τη μοναδική στιγμή να σηκώσει ως αρχηγός το τρόπαιο με την Ισπανία, στο Γιοχάνεσμπουργκ το 2010, αυτή τη φορά το σηκώνει προς τους φιλάθλους και αποθεώνεται.

Εξω από το γήπεδο ο κόσμος συνεχίζει να έρχεται, μια παρέα Μεξικάνων κάνουν αισθητή την παρουσία τους ενώ οι Σκωτσέζοι (ο ένας με φανέλα Εθνικής και ο άλλος με της Σέλτικ) επίσης είναι εκεί και ας μην ήταν η ομάδα τους παρούσα στη διοργάνωση. Πιο δίπλα οι Αγγλοι και ένας κύριος με μπλούζα Λίβερπουλ.

Τρεις κυρίες, μια με τη σημαία του Κατάρ, μια με της Γαλλίας και μια με της Αργεντινής βρίσκονται ψηλά σε ειδικές κατασκευές και δίνουν τον παλμό για τη μεγάλη γιορτή. Το μαγαζί με τα αναμνηστικά αποτελεί τον βασικό σταθμό των φιλάθλων αλλά προς απογοήτευσή τους κασκόλ της Αργεντινής όπως και τα περισσότερα είδη που αφορούν την ομάδα της Νοτίου Αμερικής δεν υπάρχουν έχουν ήδη εξαντληθεί από τα μέσα του τουρνουά!

Βέβαια κάποιοι είναι με τον Εμπαπέ καθώς και αυτός (όπως και ο Αργεντίνος) είναι παίκτης της Παρί Σεν Ζερμέν που είναι ιδιοκτησίας του Κατάρ (μέρος του Qatar Investment program).

Φίλαθλοι από την Παραγουάη, τον Ισημερινό, αλλά και Ευρωπαίοι από Σουηδία και Βοσνία ανακατεύουν τα χρώματα και φυσικά υπάρχουν και Βραζιλιάνοι που άλλους περίμεναν και άλλους θα δουν στον τελικό.

Ο Γκριεζμάν κάνει τη σέντρα, τα φλας των κινητών αστράφτουν και το τραγούδι στην εξέδρα ξεκινά.