Ενας κανονικός άνθρωπος

Ο Νίκος Παππάς είναι μια ιδιαίτερη persona, υπό την έννοια ότι η καριέρα του ως επαγγελματίας αθλητής δεν αντιστοιχίζεται με την εξέλιξή του ως άνθρωπος. Μοιάζουν να είναι δύο διαφορετικά πράγματα αυτά τα δύο και προκαλούν σύγχυση. Αν σε ρωτήσουν τι γνώμη έχεις για τον Παππά, δυσκολεύεσαι να δώσεις καθαρή απάντηση. Μπερδεύεσαι.

Ως άνθρωπος δείχνει ότι είναι ικανός να περνά μέσα από τα στάδια της ζωής έχοντας ανοικτά τα μάτια και το μυαλό του ώστε να επεξεργάζεται και να αναλύει τις εμπειρίες που αποκομίζει στον δρόμο. Χτίζει την κοσμοθεωρία του με βάση τα όσα έμαθε από το σπίτι του, αλλά και τα όσα βιώνει καθημερινά και ωριμάζει με το πέρασμα των χρόνων.

Είναι ένας κανονικός άνθρωπος. Ενεργός πολίτης με άποψη και ενσυναίσθηση. Γι’ αυτό χρηματοδότησε την κατασκευή γηπέδου μπάσκετ στις φυλακές του Κορυδαλλού προκειμένου να βοηθήσει τους κρατούμενους να απασχοληθούν δημιουργικά. Γι’ αυτό έτρεχε να σβήνει φωτιές μαζί με τους συμπολίτες του στην Αιδηψό πρόπερσι το καλοκαίρι όταν καιγόταν όλη η Βόρεια Εύβοια. Γι’ αυτό προσφέρει τώρα τη φετινή αμοιβή του από τον Παναθηναϊκό στις καθαρίστριες του ΟΑΚΑ, που αμείβονται με ελάχιστα χρήματα σε σχέση με τη σκληρή δουλειά που κάνουν. «Είναι ένα ευχαριστώ προς αυτές που με άντεχαν και μια συγγνώμη που τόσα χρόνια τις αγνοούσα», εξήγησε. Πολύ δύσκολη τέτοια αυτοκριτική για τον καθένα μας, πόσο μάλλον η χειρονομία…

Ως επαγγελματίας αθλητής ο Νίκος Παππάς αδίκησε τον εαυτό του. Τα προσόντα του μεγάλα, αλλά η καριέρα που έκανε δεν ήταν ανάλογή τους. Hταν και άτυχος, για να τα λέμε όλα, είχε πολλούς σοβαρούς τραυματισμούς που τον φρέναραν. Αλλά είναι αλήθεια πως ο ασυμβίβαστος χαρακτήρας του δεν του επέτρεψε να ενταχθεί στις ομάδες που αγωνίστηκε με τέτοιο τρόπο ώστε να ξεδιπλώσει σε όλη του την έκταση το πλούσιο ταλέντο του και να αναδειχθεί σε κορυφαίο καλαθοσφαιριστή. Κρίμα;

Εξαρτάται πώς το βλέπει κανείς. Ο Νίκος Παππάς, πάντως, δείχνει ότι είναι ήσυχος με τη συνείδησή του, διότι έχει καθαρό μέσα του το ότι η επαγγελματική καριέρα είναι ένα κομμάτι της ζωής και όχι η ζωή η ίδια.

Κι έχει δίκιο…