Στίγμα

Λομπίστες Βρυξελλών

Με τις εξελίξεις σχετικά με την υπόθεση της Εύας Καϊλή να τρέχουν με ιλιγγιώδη ταχύτητα, και να ακούγονται πράγματα τα οποία πραγματικά είναι ανατριχιαστικά, δεν μπορεί να μην αναφέρω αυτό που είδα με τα ίδια μου τα μάτια, και το οποίο ως έναν βαθμό συνεισφέρει στη γενικότερη εικόνα σχετικά με το τι ακριβώς συμβαίνει στην «πρωτεύουσα» της ευρωπαϊκής γραφειοκρατίας, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο. Η αύξηση της επιρροής του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου στις αποφάσεις που λαμβάνει η Κομισιόν πολλαπλασίασε τη δραστηριότητα των κάθε λογής «λομπιστών» που δραστηριοποιούνται στα πέριξ και εντός του κορυφαίου νομοθετικού σώματος της Ευρώπης. Τόσο, που να θεωρείται ότι ελάχιστες είναι οι αποφάσεις οι οποίες έχουν ληφθεί, και δεν είναι αποτέλεσμα της επιρροής των «λόμπι» που δρουν για κάθε θέμα το οποίο έρχεται προς συζήτηση στο Κοινοβούλιο ώστε εν συνεχεία να πάρει τη μορφή μιας απόφασης.

Προσωπικά, για να επανέλθω στην αρχή, δεν θα ξεχάσω ποτέ το «θέαμα» που αντίκρισα μπαίνοντας στο κτίριο του Κοινοβουλίου, τον περασμένο Ιούλιο, προσκεκλημένος της Ομάδας Σοσιαλιστών και Δημοκρατών, με αφορμή την ονοματοδοσία μιας αίθουσας στο όνομα του Ανδρέα Παπανδρέου.

Το ισόγειο, όπου λειτουργεί ένα καφέ, έμοιαζε με θύρα γηπέδου, και μάλιστα όχι από τις πιο… ήσυχες! Ενα πολύβουο πλήθος, το οποίο δεν μιλούσε απλώς, φώναζε – προκειμένου να ακουστεί. Σε διάφορες γλώσσες, δε.

– Τι είναι όλοι αυτοί; ρώτησα τον Γιώργο Κύρτσο, με τον οποίο συναντηθήκαμε στην είσοδο.

– Λομπίστες, μου απάντησε. Εχουν πιάσει δουλειά…

Απόρησα για το πώς ήταν δυνατόν να συνεννοηθούν μεταξύ τους…

Ενα μικρό, ένοχο, μυστικό

Αργότερα, και μετά το τέλος της εκδήλωσης, ρώτησα δυο-τρία πράγματα έναν φίλο ευρωβουλευτή, και πληροφορήθηκα ότι τη μία φορά του μήνα που το Ευρωκοινοβούλιο συνεδριάζει εν ολομελεία στο Στρασβούργο, καταφθάνουν από όλα τα μέρη του κόσμου οι «λομπίστες» προκειμένου να ανανεώσουν τις επαφές τους με τους ευρωβουλευτές, και αν είναι δυνατόν να πλησιάσουν άλλους, που θεωρούν ότι μπορούν να προωθήσουν τα συμφέροντα των ατόμων ή των φορέων που εκπροσωπούν.

– Και όταν ολοκληρωθεί η ολομέλεια, τι κάνουν; ρώτησα.

– Ερχονται κι αυτοί στις Βρυξέλλες, είναι σαν το μελίσσι που ακολουθεί τη βασίλισσα, μου είπε ο συνομιλητής μου.

Φυσικά ούτε οι μεν ούτε οι δε, είναι παρθένες. Οι ευρωβουλευτές γνωρίζουν πολύ καλά γιατί τους πλησιάζει ένας λομπίστας και οι λομπίστες ξέρουν πολύ καλά τι πρέπει να κάνουν προκειμένου να πετύχουν την ευόδωση της προσπάθειάς τους.

Το χρήμα ρέει άφθονο, και είναι κοινό μυστικό μεταξύ τους, για το τι συμβαίνει. Ας πούμε, ότι είναι το μικρό ένοχο μυστικό, που υπάρχει μεταξύ τους.

Και ουδείς δικαιούται να διατείνεται τον έκπληκτο σχετικά με την υπόθεση της Εύας Καϊλή. Φυσικά υπάρχουν και εξαιρέσεις. Ευρωβουλευτές, που βρίσκονται στην black list των «λόμπι» – είναι οι λεγόμενοι «απλησίαστοι». Αυτοί που δέχτηκαν κρούσεις, και τις απέκρουσαν χωρίς δεύτερη συζήτηση. Σε ό,τι τους αφορά, τα νέα κυκλοφορούν γρήγορα. Γι’ αυτό και δεν αποτελούν στόχους.

Μέσα στα κόλπα

Οπως κυκλοφορούν το ίδιο γρήγορα (μη σου πω και πιο γρήγορα) τα νέα στην τάξη των «λόμπι» και για τους άλλους. Τους «πρόθυμους». Που είναι διατεθειμένοι να «βοηθήσουν» στην προώθηση ενός θέματος το οποίο όπως πάντα, είναι απολύτως «δίκαιο», αλλά εκείνοι που αποφασίζουν δεν είναι σε θέση να καταλάβουν πόσο… δίκαιο είναι, γι’ αυτό και χρειάζονται ένας ή περισσότεροι ευρωβουλευτές για να τους το καταστήσουν απολύτως αντιληπτό. Ωραία πράγματα και απολύτως «κατανοητά» για όποιον έχει ζήσει από κοντά το υπερεθνικό «νομισματοκοπείο» (έτσι το αποκαλούν ορισμένοι) των Βρυξελλών. Για την περίπτωση της Εύας (Καϊλή), τα «νέα» λέει, είχαν κυκλοφορήσει ανάμεσα στους «λομπίστες» ήδη από διετίας. Ισως και λίγο περισσότερο. Ειδικά μετά τη σχέση που σύναψε με τον ιταλό σύντροφό της, του οποίου το αφεντικό, κυκλοφορούσε στους διαδρόμους του Κοινοβουλίου ότι ήταν ήδη μπασμένο γερά στα κόλπα…

Γι’ αυτό και στην ποδιά της, πολύ γρήγορα, «σφάχτηκαν παλικάρια»…

Η ευκαιρία και το αυτογκόλ

Ο «Λεγάμενος» πανηγυρίζει, και πολύ καλά κάνει. Του παρουσιάστηκε μια καταπληκτική ευκαιρία ανάλογη εκείνης του Απριλίου του 2012 με την προφυλάκιση του Ακη Τσοχατζόπουλου, να στριμώξει στο κανναβάτσο το ΠΑΣΟΚ, και είναι αποφασισμένος να αδράξει την ευκαιρία από τα μαλλιά. Το έδειξε χωρίς περιστροφές στη χθεσινή συνέντευξή του, πρωί πρωί, δευτεριάτικα, στο Οpen. Αλλά πάνω στη χαρά του, ξέφυγε, διολισθαίνοντας σε μισογυνισμό και σεξιστικά σχόλια σε βάρος της Εύας Καϊλή. Απορώ όμως με τις φεμινίστριες του κόμματος, που κάνουν πως δεν καταλαβαίνουν. Διότι προσέξτε τι είπε ο άνθρωπος:

«Εχω αρχίσει και αισθάνομαι σαν Μενουμευρωπαίος (…ανατριχιαστικό χιούμορ). Τι καλά που θα ήμασταν στην Ελλάδα αν είχαμε την αποτελεσματικότητα που έχουν οι θεσμοί και η δικαιοσύνη στο κέντρο της Ευρώπης. Αρχίζω και ζηλεύω αυτή τη χώρα, το Βέλγιο. Βλέπουμε εκεί ότι ακόμη και αν είσαι τόσο όμορφος όσο η κυρία Καϊλή και τόσο υψηλά ιστάμενος, η δικαιοσύνη και οι θεσμοί λειτουργούν».

«Ακόμη και αν είσαι τόσο όμορφος όσο η κυρία Καϊλή»;!! Μπράβο, να τον χαίρονται η σύντροφός του κυρία Μπαζιάνα και οι συντρόφισσές του στο κόμμα.

ΜΚΟ με πληροφόρηση

Πέρασε μάλλον στα χαμηλά, αλλά νομίζω πως δεν θα έπρεπε. Αναφέρομαι σε μια ακόμη ιστορία του Εβρου, αυτή που το περασμένο καλοκαίρι, με αφορμή 38 μετανάστες σε μια νησίδα του ποταμού, αποτέλεσε την αφορμή για να ενεργοποιήσει το Μεταναστευτικό ο Ερντογάν, και να καταγγελθεί η Ελλάδα ότι αφήνει τους μετανάστες αβοήθητους, αν δεν τους στέλνει πίσω στην Τουρκία. Το καινούργιο περιστατικό, συνέβη την περασμένη εβδομάδα. Πάλι είχαμε μετανάστες, πάλι οι διακινητές ήρθαν σε επαφή με μια ΜΚΟ που δραστηριοποιείται στην Ελλάδα, πάλι η ΜΚΟ ήρθε σε επαφή με τις ελληνικές Αρχές, να τους ειδοποιήσει ότι σε μια νησίδα του Εβρου βρίσκονται μετανάστες. Μόνο που οι διακινητές είχαν κάνει λάθος – δεν τα μέτρησαν σωστά. Και άφησαν τους ανθρώπους σε νησίδα του Εβρου που ανήκει στην Τουρκία.

Σύμφωνα με ανακοίνωση, που εξέδωσε η ΕΛ.ΑΣ., οι ελληνικές Αρχές ειδοποιήθηκαν (8/12) από ΜΚΟ η οποία φέρει την ονομασία «Watch the Med», ότι σε νησίδα του Εβρου υπάρχει αριθμός μεταναστών. Η καλή η ΜΚΟ, η οποία κάποια στιγμή, πρέπει να κληθεί από τις υπηρεσίες να εξηγήσει το πώς βρέθηκε να γνωρίζει ακόμη και τις… συντεταγμένες του σημείου στο οποίο βρίσκονταν υποτίθεται επί ελληνικού εδάφους οι μετανάστες. Ομως από τον έλεγχο που πραγματοποίησαν οι ελληνικές Αρχές, σε συνεργασία με την αρμόδια υπηρεσία του Γενικού Επιτελείου Στρατού, στις συντεταγμένες που έδωσε η καλά (πολύ καλά…) πληροφορημένη ΜΚΟ προέκυψε ότι το σημείο δεν ανήκε στην ελληνική επικράτεια, αλλά στην Τουρκία.

Επειτα από αυτό, λέει, ενημερώθηκαν άμεσα η ΜΚΟ (για ποιον λόγο, άραγε; Για να τους «μαλώσουν» ώστε να είναι πιο προσεκτικοί την επόμενη φορά;), η Frontex και ειδοποιήθηκαν με ΝΟΤΑΜ οι τουρκικές Αρχές στον τριεθνή σταθμό του Καπετάν Αντρέεβο για την περισυλλογή των μεταναστών.

Συμπέρασμα: αν το ελληνικό κράτος δεν αποφασίσει να ελέγξει πραγματικά αυτούς τους τύπους, θα «πλακωθούμε» καμιά μέρα με τους Τούρκους, και δεν θα ξέρουμε πώς θα τελειώσει όλο αυτό…

(Ακου συντεταγμένες…)