To παγόβουνο

Το Politico μιλά για το «πιο σοβαρό», «πιο σοκαριστικό» και «πιο εξωφρενικό» σκάνδαλο διαφθοράς που έχουν γνωρίσει οι Βρυξέλλες εδώ και χρόνια. Ο ρόλος της Εύας Καϊλή και των υπολοίπων κατηγορουμένων θα ερευνηθεί από τη βελγική δικαιοσύνη με τη σοβαρότητα και τον επαγγελματισμό που έχει δείξει από την αρχή αυτής της υπόθεσης. Ισως αξίζει όμως να μείνουμε λίγο περισσότερο στην αντίδραση της Ομάδας των Σοσιαλιστών και Δημοκρατών στο Ευρωκοινοβούλιο, η οποία έσπευσε την Παρασκευή το βράδυ να αναστείλει την ιδιότητα του μέλους της Καϊλή. Είναι ειλικρινής η ευαισθησία τους; Εχει δίκιο ο ευρωβουλευτής του SPD Γιένς Γκάιερ που δήλωσε ότι οι θέσεις της Καϊλή δεν εκφράζουν την Κοινοβουλευτική Ομάδα;

Ας γυρίσουμε λίγο πίσω. Στις 21 Νοεμβρίου, με αφορμή το Μουντιάλ, κατατίθεται προς ψήφιση στην ολομέλεια του Στρασβούργου ένα κείμενο που αφορά το Κατάρ. Η ευρωομάδα των Σοσιαλιστών αντιδρά, λέει ένας γάλλος ευρωβουλευτής στη Monde. Αντίθετα με όλες τις υπόλοιπες ομάδες με εξαίρεση την Ακροδεξιά, ζητούν να μη γίνει ψηφοφορία, αλλά να διεξαχθεί απλώς μια γενική συζήτηση. Χάνουν. Στη συνέχεια προσπαθούν να απαλύνουν τις διατάξεις του ψηφίσματος. Οι περισσότεροι από αυτούς καταψηφίζουν, για παράδειγμα, μια διάταξη που ανέφερε ότι «το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο καταδικάζει την άρνηση του Κατάρ να σεβαστεί τα ανθρώπινα δικαιώματα και τα δικαιώματα των μεταναστών εργατών του στο έδαφός του κατά την προετοιμασία του Μουντιάλ και να ερευνήσει τους θανάτους χιλιάδων μεταναστών εργατών, πολλοί από τους οποίους αποδόθηκαν αυθαιρέτως σε “φυσικά αίτια”».

Την ίδια αρνητική στάση κρατούν οι σοσιαλιστές και απέναντι σε πέντε-έξι ακόμη τροπολογίες που επέκριναν το καθεστώς της Ντόχα. «Η συμπεριφορά τους προκάλεσε έκπληξη», θυμάται μια πηγή των Φιλελεύθερων Δημοκρατών. «Ολοι φανταζόμασταν ότι πίσω τους υπήρχε το λόμπι του Κατάρ, αλλά κανείς μας δεν φανταζόταν ότι θα ξετυλιγόταν ένα σκάνδαλο διαφθοράς…».

Και δεν είναι μόνο οι πολιτικοί. Λίγο πριν παραιτηθεί από την ηγεσία της Διεθνούς Συνδικαλιστικής Ομοσπονδίας, τον περασμένο μήνα, η Αυστραλή Σάραν Μπάροου κατέπληξε όσους τη γνώριζαν κάνοντας στροφή 180 μοιρών και μιλώντας για «απίστευτη πρόοδο» του Κατάρ στον τομέα των εργασιακών δικαιωμάτων. Αντίθετα με τον διάδοχό της, τον Ιταλό Λούκα Βιζεντίνι, η ίδια παραμένει εκτός κάδρου.

Συμβαίνει κάτι άραγε με την Αριστερά; Δωροδοκείται πιο εύκολα. Εχει μια πιο χαλαρή σχέση με τις αρχές της; Η μήπως τα στελέχη της χαρακτηρίζονται από μεγαλύτερη αφέλεια/αλαζονεία/απληστία; Το «Κατάργκεϊτ» είναι πιθανότατα ευρύτερο από αυτό που έχει μέχρι στιγμής αποκαλυφθεί, προς το παρόν βλέπουμε μόνο την κορυφή του παγόβουνου… Και τίποτα δεν μας λέει ότι πληρώνει μόνο το Κατάρ. Δημοσιογραφικές πληροφορίες αναφέρουν ότι θα ακολουθήσουν αποκαλύψεις για το Μαρόκο. Κι ύστερα, δεν μπορεί, θα έρθει η σειρά του μεγαλύτερου παίκτη απ’ όλους, της Ρωσίας.