Αναμέτρηση γιγάντων
Αγγλία και Γαλλία συγκρούονται για πρώτη φορά σε νοκ άουτ φάση παγκοσμίου κυπέλλου και το θερμόμετρο στο Κατάρ ανεβαίνει για τα καλά
Ντιντιέ Ντεσάν και Γκάρεθ Σάουθγκεϊτ θα δώσουν τη δική τους μάχη από τον πάγκο. Αν ο άγγλος τεχνικός καταφέρει να περιορίσει τον Εμπαπέ θα αποκτήσει πλεονέκτημα
Το πιο διαφημισμένο παιχνίδι ως τώρα του Παγκοσμίου Κυπέλλου είναι αναμφίβολα η μητέρα όλων των μαχών, η κόντρα Γαλλίας – Αγγλίας στο στάδιο «Αλ Μπαΐτ» απόψε το βράδυ με θέα μια θέση στα ημιτελικά.
Εκεί που βρέθηκαν αμφότερες πριν από τέσσερα χρόνια, αλλά η Κροατία «χάλασε» το ραντεβού τους στον τελικό αποκλείοντας τους Αγγλους, έστω και αν δεν μπόρεσε λίγες μέρες αργότερα να χαλάσει και το πάρτι των Γάλλων προς την κατάκτηση του τροπαίου.
Δύο χώρες που από την εποχή του εκατονταετούς πολέμου (που με πραγματική διάρκεια 116 ετών είναι ο μακροβιότερος στην Ιστορία) βρίσκονταν σε μια μεγάλη αντιπαλότητα, με το ράγκμπι να είναι η πρώτη τους και διαχρονική αθλητική κόντρα. Καθώς για πρώτη φορά είχαν βρεθεί στον αγώνα που έκρινε το χρυσό μετάλλιο στους 2ους Ολυμπιακούς Αγώνες στο Παρίσι με τη Γαλλία να κερδίζει κατά κράτος (27-8) μια μεικτή ομάδα από τη Βρετανία.
Στο ποδόσφαιρο έχουν να συναντηθούν σε Παγκόσμιο Κύπελλο 40 χρόνια, από εκείνο το απόγευμα της 16ης Ιουνίου του 1982 στο Σαν Μαμές του Μπιλμπάο στον όμιλο του Μουντιάλ της Ισπανίας.
Τότε που ο Μπράιαν Ρόμπσον με το πρώτο από τα δύο γκολ του στα 27 δευτερόλεπτα από την έναρξη του παιχνιδιού είχε σημειώσει το γρηγορότερο τέρμα στην ιστορία της διοργάνωσης (με τον Σουκούρ να τον ξεπερνά το 2002 με την Τουρκία σκοράροντας στα 15” του αγώνα με τη Νότια Κορέα για την 3η θέση).
Οι Αγγλοι είχαν νικήσει άνετα με 3-1 αλλά αποκλείστηκαν στη β’ φάση των ομίλων, αν και αήττητοι με δύο ισοπαλίες με Δυτικογερμανούς και Ισπανούς, ενώ οι Γάλλοι έφτασαν μέχρι τα ημιτελικά όπου ηττήθηκαν στα πέναλτι με 5-4 σε έναν μυθικό αγώνα με τη Δυτική Γερμανία (1-1 ο κανονικός αγώνας και 3-3 η παράταση από 3-1 που ήταν μπροστά οι Γάλλοι).
Τότε και τώρα
Από τότε οι δύο ομάδες δεν ξανασυναντήθηκαν σε Μουντιάλ (είχαν παίξει και το 1966 με τους Αγγλους να νικούν με 2-0 και πάλι στον όμιλο). Η διαφορά τού τώρα με το τότε (1982) είναι ότι ενώ οι Αγγλοι είχαν ένα αστέρι στη φανέλα τους και οι Γάλλοι μόνο τον… πετεινό, τώρα οι μεν πρώτοι παραμένουν στη μία και μοναδική κατάκτηση (1966) ενώ οι Τρικολόρ έχουν ήδη δύο αστέρια και πάνε για το τρίτο.
Και η εικόνα τους είναι τέτοια, με Εμπαπέ σε τρομερή κατάσταση, που δείχνουν ως το μεγάλο φαβορί, όσο και αν οι Αγγλοι μέχρι τώρα έχουν δείξει επίσης πολύ καλά στοιχεία.
Και οι δύο ομάδες έχουν εξαιρετική επίθεση, με την Αγγλία να έχει σημειώσει 12 γκολ σε 4 παιχνίδια (έμεινε μόνο στο 0-0 με τις ΗΠΑ στον όμιλο) και τη Γαλλία 9 επίσης σε 4 αγώνες (δεν σκόραρε στην ήττα της από την Τυνησία με 1-0 στο φινάλε των ομίλων).
Αυτός είναι και ο μεγάλος πονοκέφαλος των δύο προπονητών, του Ντιντιέ Ντεσάμπ και του Γκάρεθ Σάουθγκεϊτ, πως θα σταματήσουν τους αντίπαλους επιθετικούς.
Εμπαπέ και Ζιρού από τη μία, Κέιν και Ράσφορντ από την άλλη. Τα ημιτελικά χωρούν μόνο μία από τις δύο.














