Χαστούκι στους ακροδεξιούς

Το χάσταγκ «Νικήστε τους Μαυριτανούς» κυριάρχησε στις πλατφόρμες κοινωνικής δικτύωσης στην Ισπανία, ενώ στη Βερόνα συνελήφθησαν ακροδεξιοί για επιθέσεις σε μαροκινούς μετανάστες που γιόρταζαν τη μεγάλη πρόκριση.

Από το Ραμπάτ έως το Κάιρο, τη Βηρυτό, την Τύνιδα, το Αμμάν και τη Ραμάλα, όλες οι χώρες του Μάγρεμπ και της υπόλοιπης Αφρικής, ο αραβικός κόσμος και εκατομμύρια μαροκινοί μετανάστες στις ευρωπαϊκές πρωτεύουσες συντονίστηκαν για την έκρηξη χαράς. Ο Χακίμι έστειλε την μπάλα στα ισπανικά δίχτυα στο τελευταίο πέναλτι κάνοντας το Μαρόκο την πρώτη αραβόφωνη χώρα και μόλις τέταρτη αφρικανική που φτάνει στα προημιτελικά του Παγκοσμίου Κυπέλλου.

Ηταν μία απάντηση από έναν μαροκινό μετανάστη, που γεννήθηκε σε προάστιο της Μαδρίτης, στο χάσταγκ «Νικήστε τους Μαυριτανούς», που κυριάρχησε την ώρα του αγώνα στις ισπανικές πλατφόρμες δικτύωσης.

Τα επίσημα στοιχεία της ισπανικής κυβέρνησης εκτιμούν πως ζουν στη χώρα περίπου 870.000 Μαροκινοί. Τα ανεπίσημα νούμερα τους ανεβάζουν πάνω από το ένα εκατομμύριο.

Πεδίο αντιπαράθεσης
Το Μεταναστευτικό αποτελεί πεδίο αντιπαράθεσης των δύο χωρών λόγω των τεράστιων κυμάτων που έφτασαν στις ισπανικές ακτές στην πρώτη δεκαετία του 21ου αιώνα. Οι δύο γειτονικές χώρες παρουσιάζουν τη μεγαλύτερη ανισότητα στον κόσμο, στο ετήσιο κατά κεφαλήν εισόδημα. Στην Ισπανία εκτιμάται στα 30.157 δολάρια ενώ στο Μαρόκο στα 3.063 δολάρια.

Σε πρόσφατη σφυγμομέτρηση του ισπανικού κράτους το 16% των πολιτών εξέφρασε μια μικρή ή μεγάλη αντιπάθεια για τους μετανάστες. Το ποσοστό εκτοξεύεται στο 35% για τους Μαροκινούς, τους οποίους αντιπαθούν περισσότερο απ’ όλους.

Σύμφωνα με την ίδια έρευνα η αντιπάθεια για τους μετανάστες οφείλεται σε οικονομικούς, θρησκευτικούς και πολιτιστικούς λόγους. Το ποσοστό της ισπανικής αντιπάθειας προς τους μετανάστες αυξάνεται στο 21% προς τη δεξιά δεξαμενή των ψηφοφόρων και ανεβαίνει ακόμα περισσότερο, στο 34% μεταξύ των ακροδεξιών.

Η απόρριψη των μαροκινών μεταναστών στην Ισπανία εντάθηκε το 2017 μετά τις τρομοκρατικές επιθέσεις στη Βαρκελώνη και την Καμπρίλς από Μαροκινούς που είχαν ριζοσπαστικοποιηθεί.

Από την προηγούμενη εβδομάδα, όταν έγινε γνωστό πως η Ισπανία και το Μαρόκο θα αναμετρηθούν σε νοκάουτ αγώνα, το ακροδεξιό κόμμα Vox ζήτησε από την ισπανική κυβέρνηση να αυξηθεί η ασφάλεια σε περιοχές υψηλού ρίσκου.

Τα κεντροαριστερά κόμματα είδαν το αίτημα ως προσπάθεια πολιτικής εργαλειοποίησης της κατάστασης από τους ακροδεξιούς για να αυξήσουν την πίεση στην κυβέρνηση ώστε να αυστηροποιήσει τους νόμους περί μετανάστευσης.

Τις τελευταίες ημέρες ανώνυμοι λογαριασμοί στο Twitter έσπερναν ξενοφοβικά σχόλια για τους κινδύνους που ελλόχευε το ματς, ενώ συνέδεαν τους Μαροκινούς με έκνομες πράξεις.

Οι σπόροι της Ακροδεξιάς σε κάποιες περιοχές κατάφεραν να ριζώσουν. Στη Βερόνα της Ιταλίας συνελήφθησαν τουλάχιστον 13 άτομα έπειτα από επιθέσεις σε μαροκινούς οπαδούς που γιόρταζαν τη νίκη της εθνικής τους ομάδας. Σύμφωνα με την τοπική αστυνομία τα άτομα που συμμετείχαν στην ενέδρα ήταν μαχητές από ακροδεξιές ομάδες της πόλης.

Τίποτα απ’ όλα αυτά δεν τρόμαξε τους μαροκινούς μετανάστες να στριμωχτούν στις γειτονιές τους σε κάθε γωνιά της Ευρώπης για να δουν τη μεγάλη αναμέτρηση. Οπως συνέβη στη Ραβάλ, στη Βαρκελώνη όπου κυμάτιζαν οι μαροκινές σημαίες και έκαναν τη νύχτα μέρα τα βεγγαλικά στο γκολ του Χακίμι.

Αποθέωση
Ηγέτες απ’ όλο τον αραβικό κόσμο, πρωθυπουργοί, πρόεδροι, εμίρηδες, κληρικοί, η βασίλισσα Ράνια της Ιορδανίας, ο εμίρης του Κατάρ που εμφανίστηκε να κρατά τη σημαία του Μαρόκου, όλοι αποθέωσαν τη μεγάλη πρόκριση και συνεχάρησαν τους παίκτες, ενώ στους δρόμους του Ραμπάτ κατέβηκε και ο βασιλιάς του Μαρόκου Μοχάμεντ ΣΤ’.

«Αυτή είναι μία νίκη για όλους τους Αραβες, όχι μόνο για το Μαρόκο και η χαρά είναι ακόμα μεγαλύτερη γιατί επιτεύχθηκε σε αραβικό έδαφος», έλεγε ο Ιορδανός Χαζέμ αλ Φαγιέζ, που είχε κολλήσει το χέρι του στην κόρνα του αυτοκινήτου γιορτάζοντας κι αυτός στο Αμμάν. Στους Λέοντες του Ατλαντα πολλοί παίκτες προέρχονται από τη μαροκινή διασπορά. Εκτός από τον Χακίμι που γεννήθηκε στη Χετάφε, αναδείχτηκε από την ακαδημία της Ρεάλ και δοκιμάστηκε στις μικρές εθνικές ομάδες της Φούρια πριν πάρει την απόφαση να εκπροσωπήσει το Μαρόκο, σε ισπανικό έδαφος γεννήθηκε και ο αναπληρωματικός τερματοφύλακας Μουνίρ, ενώ ο μέσος Σαμπίρι που ήταν μεταξύ των εκτελεστών στα πέναλτι μετανάστευσε στα τρία του χρόνια στη Γερμανία και δεν γνωρίζει γαλλικά. Ο αέρινος Σοφιάν Μπουφάλ γεννήθηκε επίσης στο Παρίσι.

Οι ποδοσφαιριστές δεν θεωρούν πως πήραν κάποια ρεβάνς από την Ισπανία γιατί η μαροκινή διασπορά εκτείνεται σε όλες τις χώρες της Ευρώπης. Προσπαθούν επίσης να μη δίνουν σημασία στα ρατσιστικά σχόλια. «Δεν έχει σημασία. Στο Βέλγιο υπάρχει πολύς κόσμος. Βασικά Μαροκινοί υπάρχουν παντού. Στη Γερμανία το ίδιο», λέει ο Σαμπίρι.

Οι Μαροκινοί ονειρεύονται τελικό Μουντιάλ και θεωρούν πως αν περάσουν το εμπόδιο της Πορτογαλίας ο δρόμος είναι ανοιχτός για τη 18η Δεκεμβρίου.