Δημητριάδης, Λάππας, Πολάκης…

Η ακρόαση του τέως γενικού γραμματέα του Πρωθυπουργού, Γρηγόρη Δημητριάδη, στην Επιτροπή Θεσμών και Διαφάνειας της Βουλής παρουσιάστηκε, σε μεγάλο βαθμό, όπως παρουσιάζεται από την αντιπολίτευση και από μεγάλη μερίδα του Τύπου το θέμα των υποκλοπών: ως φυγομαχία. Αλλά στην πραγματικότητα ήταν μια ακόμα χαμένη ευκαιρία να μάθουμε κάτι παραπάνω από όσα αιωρούνται. Στην πραγματικότητα, πέρασε ανεκμετάλλευτη η παρουσία του στη Βουλή από τις δυνάμεις που πιστεύουν ότι υπάρχουν πολύ περισσότερα να προσέξουμε από την κορυφή του παγόβουνου που σήμερα ξέρουμε.

Το πρόβλημα είναι πάντα το ίδιο. Από πολλές πλευρές ξεδιπλώνεται μια προσπάθεια να συσχετισθούν οι νόμιμες παρακολουθήσεις της ΕΥΠ με άλλες παρακολουθήσεις, αδιευκρίνιστου χαρακτήρα, από παράνομα λογισμικά τύπου Predator. Πολλές φήμες, πολύς θόρυβος, πολύ πάθος, πολλές λίστες αλλά έλλειμμα αποδείξεων (όπως, τουλάχιστον για τις λίστες, έχει παραδεχτεί και ο δικηγόρος του Ντοκουμέντου, Γιάννης Μαντζουράνης). Κι όταν υπάρχει έλλειμμα αποδείξεων, δεν στέκονται κατηγορίες. Ουκ αν λάβοις παρά του μη έχοντος. Κατά τα άλλα, και η προχθεσινή ακρόαση Δημητριάδη χαρακτηρίστηκε από την παθογένεια με την οποία γίνονται οι δημόσιες συζητήσεις στη γαλάζια μας χώρα. Οι βουλευτές της Επιτροπής είχαν στη διάθεσή τους το ελεγχόμενο πρώην κυβερνητικό στέλεχος επί τέσσερις ολόκληρες ώρες. Τον εξέτασαν τις δύο απ’ αυτές. Τις άλλες δύο, η Βουλή κατατρυχόταν με την εμμονή του Παύλου Πολάκη να κάνει τον μάγκα και να τσακώνεται. Ασχολούνταν δηλαδή με την προσωπική παθογένεια ενός στελέχους του ΣΥΡΙΖΑ που λειτουργεί δυσφημιστικά για το κόμμα του. Που σημαίνει ότι ο ΣΥΡΙΖΑ, διά του Πολάκη, λειτούργησε ως χορηγός αφωνίας του Δημητριάδη.

Μια από τις μομφές του ΣΥΡΙΖΑ κατά της διαδικασίας αφορά και το ότι οι συνεδριάσεις της συγκεκριμένης Επιτροπής είναι απόρρητες. Αλλά το απόρρητο δικαιώθηκε εκ των πραγμάτων, αφού σύμφωνα με ασφαλείς πληροφορίες στη συζήτηση έγιναν περί τις 90 αναφορές σε δραστηριότητες της ΕΥΠ, γεγονός που ευλόγως συνηγορεί υπέρ του απορρήτου.

Μια ακόμα μομφή κατά της ΝΔ αφορά την παραίτηση από την Επιτροπή του βουλευτή Ηλείας, Κώστα Τζαβάρα, που δεν θεωρείται προσκείμενος στον Κυριάκο Μητσοτάκη. Αλλά με τον Τζαβάρα δεν συνέβη και κάτι πρωτότυπο, αφού ο ίδιος ο ΣΥΡΙΖΑ έχει απομακρύνει τον βουλευτή του που εκλέγεται στην Καρδίτσα, Σπύρο Λάππα, δυο φορές από επιτροπές. Λόγω της στάσης του στην Προανακριτική για τη Νovartis απομακρύνθηκε από υπεύθυνος του Τομέα Δικαιοσύνης, λόγω της στάσης του στην Επιτροπή «Πόθεν Εσχες» της Βουλής, ο Τσίπρας έστειλε στη θέση του τον Πολάκη.

Εξαρχής, ο βασικός πολιτικός στόχος του ΣΥΡΙΖΑ, αφού δεν έχει απτά στοιχεία να εισφέρει στην υπόθεση, είναι η δημιουργία και η συντήρηση αντικυβερνητικού κλίματος μέσω της απόδοσης ευθυνών στον Πρωθυπουργό και τους συνεργάτες του, ότι δήθεν δρουν σε βάρος της δημοκρατίας. Η πολυαναμενόμενη από τον ΣΥΡΙΖΑ παρουσία του Δημητριάδη στην Επιτροπή Θεσμών και Διαφάνειας της Βουλής δεν έδωσε αέρα στα πανιά της έντασης με την οποία επιδιώκει να πορεύεται η αξιωματική αντιπολίτευση. Η στασιμότητα που καταγράφεται στις δημοσκοπήσεις, λίγους μήνες πριν από τις εκλογές, έπρεπε να είναι πηγή σκεπτικισμού και αναθεωρήσεων στο στρατόπεδο του ΣΥΡΙΖΑ. Αλλά μάλλον είναι πολύ αργά για να εγκαταλείψουν τώρα τον τοξικό εαυτό τους.

Ανεξίτηλος ηθικός στιγματισμός{CR}

Οι καταθέσεις των μαρτύρων στη δίκη για το Μάτι επιβεβαιώνουν τα συμπεράσματα που, κατά καιρούς, έχω και εγώ υποστηρίξει σε αυτή την εφημερίδα. Υπήρξε ολιγωρία των υπηρεσιών στην εκτίμηση του κινδύνου, στην προσπάθεια κατάσβεσης. Οι υπηρεσίες απέτυχαν να απομακρύνουν τους ανθρώπους από την περιοχή, ενώ το κράτος άργησε πολύ να επέμβει στη συνέχεια για να σωθούν οι εγκλωβισμένοι μέσα στο νερό. Αλλά, κυρίως, υπήρξε κυβερνητική μεθόδευση, σε μια προσπάθεια της τότε κυβέρνησης να χειριστεί επικοινωνιακά όσο το δυνατόν πιο ανώδυνα τους τραγικούς θανάτους.
Ιδιαίτερα επιβαρυντική ήταν η κατάθεση του μάρτυρα Παναγιώτη Κωνσταντάκη, ο οποίος εκείνη τη βραδιά έχασε τη μητέρα του, ενώ κινδύνευσαν και άλλα μέλη της οικογένειάς του. «Εύχομαι κανείς να μη βιώσει αυτό που βιώσαμε», είπε. «Να είσαι στο νεκροτομείο και να βιώνεις τη μυρωδιά της σαπίλας και του καμένου για να ακούσουμε μετά ότι όλα έγιναν όπως έπρεπε. Ηρθαν και μου είπαν 2.000 ευρώ τι να τα κάνεις; Ο πρωθυπουργός της χώρας. Κάποια πράγματα δεν θα τα συγχωρήσουμε ποτέ».
Νομίζω ότι ο κυβερνητικός χειρισμός εκείνης της καταστροφής είναι ένας ανεξίτηλος ηθικός στιγματισμός της διακυβέρνησης Τσίπρα, που δεν θα λησμονηθεί ποτέ. Δικαίως. Πώς να λησμονηθεί η αδιαντροπιά;