Το ισχυρό μήνυμα των γυναικών διαιτητών στο Κατάρ

Το πρώτο Παγκόσμιο Κύπελλο του αραβικού κόσμου, το πρώτο χειμερινό Μουντιάλ, η πρώτη διοργάνωση που θα εφαρμοστεί το ημιαυτόματο οφσάιντ, η τελευταία διοργάνωση με 32 φιναλίστ, αλλά το πιο σημαντικό, το πρώτο μεγάλο ποδοσφαιρικό ραντεβού στο οποίο θα διευθύνουν αγώνες γυναίκες διαιτητές σε μία χώρα που επικρίνεται συχνά για τη διαχείριση της θέσης της γυναίκας στην κοινωνία.

Η Γαλλίδα Στεφανί Φραπάρ, η Γιαπωνέζα Γιοσίμι Γιαμασίτα και η Σαλίμα Μουκασάνγκα από τη Ρουάντα είναι οι πρωτοπόρες της διεθνούς διαιτησίας που θα γράψουν ιστορία τις επόμενες ημέρες στο Κατάρ.

Μαζί με τη Βραζιλιάνα Νέουζα Μπακ, τη Μεξικανή Κάρεν Ντίας και την Αμερικανίδα Κάθριν Νέσμπιτ που θα έχουν ρόλο βοηθού θα διαταράξουν την καθεστηκυία τάξη ενός ανδροκρατούμενου κάστρου χάρη στην άψογη μέχρι τώρα πορεία τους στον δύσκολο δρόμο που επέλεξαν.

«Αποδίδουν σε υψηλά επίπεδα εδώ και αρκετά χρόνια», παρατηρεί ο θρύλος της διαιτησίας Πιερλουίτζι Κολίνα. Για την 38χρονη Στεφανί Φραπάρ η συμμετοχή της στο Μουντιάλ αποτελεί τη φυσική εξέλιξη της μετεωρικής ανόδου της στον χώρο της παγκόσμιας διαιτησίας.

Πρώτη γυναίκα διαιτητής στη δεύτερη κατηγορία του γαλλικού πρωταθλήματος (2014), στη συνέχεια στη Λιγκ 1 (2019), στο ευρωπαϊκό Σούπερ Καπ, στο Τσάμπιονς Λιγκ και στον τελικό του Κυπέλλου Γαλλίας, η Φραπάρ θεωρείται ήδη μια καταξιωμένη ρέφερι στο γαλλικό και ευρωπαϊκό ποδόσφαιρο.

Η Φραπάρ θεωρεί τη συμμετοχή της στο Παγκόσμιο Κύπελλο το αποκορύφωμα της καριέρας της. «Είμαι συγκινημένη γιατί δεν ήταν απαραίτητα αναμενόμενο», δήλωσε.

«Μεγάλη ευθύνη»

Η κατά δύο χρόνια νεότερή της Γιοσίμι Γιαμασίτα έχει βιώσει ανάλογη πορεία στην Ιαπωνία και το 2019 έγινε η πρώτη γυναίκα διαιτητής που διηύθυνε αγώνα του ασιατικού Τσάμπιονς Λιγκ, μια εξέλιξη που την έφερε ακόμα πιο κοντά στην επαγγελματική διαιτησία.

«Το να διευθύνω στο Παγκόσμιο Κύπελλο είναι μεγάλη ευθύνη αλλά είμαι χαρούμενη που την αναλαμβάνω», υπογράμμισε η Γιαμασίτα η οποία δεν είχε φανταστεί ποτέ ότι θα έφτανε τόσο μακριά.

Αλλωστε η ενασχόλησή της με τη διαιτησία δεν οφείλεται σε κάποια δική της εμμονή αλλά στην παρότρυνση ενός πανεπιστημιακού φίλου της που τη «μισοέσυρε» να διαιτητεύσει έναν αγώνα. Εκτοτε δεν άφησε ξανά τη σφυρίχτρα.

Για το Μουντιάλ του Κατάρ επιλέχθηκε επίσης η πρώτη γυναίκα διαιτητής που διηύθυνε αγώνα του Κυπέλλου Εθνών Αφρικής τον περασμένο Ιανουάριο. Πρόκειται για τη Σαλίμα Μουκασάνγκα, 34 ετών η οποία ονειρευόταν να γίνει επαγγελματίας παίκτρια του μπάσκετ πριν ασχοληθεί με τη διαιτησία. Στα 20 της διηύθυνε ήδη αγώνες στο πρωτάθλημα γυναικών της Ρουάντα.

«Ή τη διαιτησία ή τη δουλειά»

Η συνομοσπονδία της Βόρειας και Κεντρικής Αμερικής θα εκπροσωπηθεί από την Αμερικανίδα Νέσμπιρ και τη Μεξικανή Κάρεν Ντίας. Η τελευταία ενσαρκώνει το σύμβολο μιας χώρας όπου η ισότητα των φύλων εξελίσσεται δειλά. Στα 38 της χρόνια η Ντίας αποδεικνύει σε όλες τις γυναίκες του Μεξικού πως όλα είναι πιθανά. «Το γεγονός για εμάς τις γυναίκες να φτάσουμε σε σημαντικούς φορείς και να πετύχουμε τα όνειρά μας είναι καρπός της συνεχούς δουλειάς μας αλλά και εκείνων που μας ανοίγουν την πόρτα για πρώτη φορά», δήλωσε, ευχαριστώντας την οικογένειά της, τα ΜΜΕ και την Ομοσπονδία.

Δεν παραλείπει ποτέ να αποτίσει φόρο τιμής στον πατέρα της που λάτρευε το ποδόσφαιρο και της μετέδωσε το πάθος του. «Ξεκίνησα να παίζω ποδόσφαιρο όταν ήμουν οκτώ ετών», θυμάται. Εχει σπουδάσει γεωργικός μηχανικός και διαιτητεύει από το 2016 στα ματς του μεξικάνικου πρωταθλήματος.

Η αγάπη της για τη διαιτησία την ανάγκασε να εγκαταλείψει τη μόνιμη δουλειά της. «Ή τη διαιτησία ή τη δουλειά», της είπε ένα πρωί το αφεντικό της. Η Ντίας δεν δίστασε λεπτό για να απαντήσει, αποχαιρετώντας ένα σταθερό εισόδημα.

Πριν από μερικούς μήνες η Γιαμασίτα δήλωνε στην ιστοσελίδα της FIFA πως στόχος της είναι να αναδείξει την ομορφιά του ποδοσφαίρου. «Δεν με ενδιαφέρει η δύναμη ή ο έλεγχος».

Κατά τη Φραπάρ οι γυναίκες διαιτητές αποτελούν το πανόραμα του ποδοσφαίρου και η παρουσία τους δεν είναι πλέον ζήτημα φύλου αλλά ικανότητας.

Η πρώτη συμμετοχή γυναικών διαιτητών σε Μουντιάλ, το οποίο μάλιστα φιλοξενείται σε χώρα που δεν φημίζεται για την ισότητα των δύο φύλων, αποτελεί ένα από τα πιο ισχυρά μηνύματα που στέλνει το ποδόσφαιρο αλλά τόσο έχει υποτιμηθεί.