Το σχόλιο του Α. Παππά

Εγραψα ένα κείμενο πριν από δυο βδομάδες, στο οποίο εξέφραζα την ικανοποίησή μου και τη χαρά μου για την εκλογή του καθηγητή Χαραλαμπάκη στην Ακαδημία. Απ’ ό,τι φαίνεται, όμως, υπάρχουν και κάποιοι που χαρά αντλούν μόνο από το να βρίζουν και να κακολογούν όποιον δεν συμπαθούν.

Η επιστολή της κυρίας Μαρίας Βασιλάκη αποτελεί μνημείο ανακριβειών, κακοπιστίας και ανοίκειων χαρακτηρισμών. Τι να απαντήσω; Οτι δεν είμαι «προχειρογράφος»; Οτι δεν με διακρίνει «ακράτεια ναρκισσισμού»; Οτι δεν «διαδίδω ασύστολα ψεύδη»; Οτι σκοπός μου σχολιάζοντας θετικά το γεγονός δεν ήταν
να «αυτοπροβληθώ»; Οτι η χαρά
μου για την εκλογή είναι γνήσια (το ξέρει πριν απ’ όλα ο ίδιος ο Χριστόφορος Χαραλαμπάκης) και όχι υποκριτική;

Ενα μόνο σημείο της επιστολής αξίζει, νομίζω, να σχολιάσω, κι αυτό προς ενημέρωση όποιων αναγνωστών ενδιαφέρονται να μάθουν τα πραγματικά περιστατικά της άχαρης αυτής υπόθεσης. Αυτός ο «ένας φίλος μου», με τον οποίο από κοινού καπηλευόμαστε (sic) και «σφετεριζόμαστε» (sic) τους αγώνες του ζεύγους Βασιλάκη είναι ο δημοσιογράφος των «ΝΕΩΝ» Ηλίας Κανέλλης. Μαζί, λοιπόν, με τον συγκατηγορούμενο Ηλία «σκάσαμε» πριν από μερικά χρόνια στον Κοτζιά (ο οποίος είχε μπλοκάρει και τους δικούς μας λογαριασμούς μέσω του δικηγόρου του) 12.500(!) ευρώ, τα οποία συγκεντρώσαμε με την ψυχή στο στόμα, κυριολεκτικά πεντακοσάρικο πεντακοσάρικο. Μιλάμε για τέτοια «καπηλεία» και για τέτοιον «σφετερισμό»!

Πενήντα και κάτι χρόνια γραφιάς δεν έχω επιτρέψει ποτέ στον εαυτό μου να εμπλακεί σε τέτοιου είδους διαλόγους, που ξεχειλίζουν από κακοπιστία και τοξικότητα. Αυτή θα είναι η επιλογή μου και τώρα.