Οι φοβισμένοι{CR}

Από το βράδυ του Σαββάτου στα social γίνεται πάρτι κάτω από αναρτήσεις με φήμες για το περιεχόμενο συνομιλιών και μηνυμάτων στον πάτο του κουβά των υποκλοπών. Με ροζ χρώμα. Λογικό. Δεν ξέρω αν οι φήμες έχουν κάποια βάση, αλλά αν πρόκειται να δημοσιοποιηθούν προϊόντα υποκλοπών, το μόνο βέβαιο είναι ότι δεν θα περιέχουν σκανδαλώδεις πτυχές πολιτικής και οικονομικής φύσης. Κανένας δεν χρησιμοποιεί το τηλέφωνο για τέτοια πράγματα. Βέβαια η υπόθεση στο σύνολό της έχει πολιτική φύση, αλλά ας το αφήσουμε προς το παρόν στην άκρη. Ακόμα και η κυβέρνηση παραδέχεται ότι κάπου εκεί έξω λειτούργησε (ή λειτουργεί) ένα κέντρο με ειδίκευση στις παρακολουθήσεις τηλεφώνων από τα οποία δεν υποκλάπηκαν μόνο συνομιλίες, αλλά και δεδομένα. Συνεπώς κάποιος κρατάει στο χέρι ευαίσθητα προσωπικά δεδομένα παραγόντων της δημόσιας ζωής. Ας πούμε ερωτικές σχέσεις που πρέπει να μείνουν κρυφές ή άλλα ευτελή, τα οποία θα μπορούσαν να τινάξουν στον αέρα μια πολιτική καριέρα ή να σύρουν ανθρώπους στην αρένα του δημόσιου εξευτελισμού.

Εδώ μπαίνει ένα πιεστικό ερώτημα: Υπάρχουν, άραγε, πρόσωπα με θέση στη δημόσια σφαίρα που αυτή τη στιγμή αισθάνονται ή είναι εκτεθειμένα; Πρόσωπα που φοβούνται μην αποκαλυφθεί κάτι για την προσωπική τους ζωή και ενδεχομένως καθίστανται ευάλωτα σε εκβιασμό; Ακόμα και αν αυτά τα πρόσωπα δεν δεχθούν εκβιασμό ή δεν σκοπεύουν να υποκύψουν σε αυτόν, έτσι και το όνομά τους βρεθεί σε λίστα παρακολουθήσεων, τότε όλες οι πράξεις τους θα μπορούσαν, εν δυνάμει, να θεωρηθούν αποτέλεσμα πίεσης. Και δεν πρόκειται για εικασίες, όπως λέει ο κυβερνητικός εκπρόσωπος. Το κέντρο παρακολουθήσεων υπάρχει, απλώς, κατά τον Πρωθυπουργό, δεν ξέρουμε ποιος το ελέγχει. Μπορεί, όπως είπε, να είναι ξένα συμφέροντα ή μοχθηροί ιδιώτες. Ομως όποιος και αν βρίσκεται από πίσω, είτε πρόκειται για παράκεντρο εξουσίας είτε για δουλειά τρίτων, η ουσία παραμένει ίδια. Αυτή τη στιγμή σημαντικοί παράγοντες της δημόσιας ζωής έχουν κάθε λόγο να φοβούνται για κάτι που μπορεί να τους καταστρέψει. Οσο και αν πέσουν οι τιμές στο σουπερμάρκετ, όσο και αν αυξηθούν οι συντάξεις, όσο φυσικό αέριο και αν βρούμε, αυτό δεν αλλάζει.