Δημοσιονομική προσαρμογή σε τέσσερα έτη και έλλειμμα κάτω του 3%

Μεγαλύτερη ευελιξία στη μείωση του χρέους, με αυστηρότερη όμως εποπτεία, προτείνει η Ευρωπαϊκή Επιτροπή.

Ωστόσο, οι προτάσεις αυτές βρίσκουν ισχυρές αντιστάσεις από τη Γερμανία, ενώ οι αποφάσεις αναμένονται προς τα τέλη του έτους και οι νομοθετικές ρυθμίσεις στο πρώτο τρίμηνο του 2023.

Οι αλλαγές του Συμφώνου Σταθερότητας έχουν χροιά συμβιβασμών καθώς συνδυάζει τη μείωση των χρεών, την πρόβλεψη επιβολής αυστηρών «κυρώσεων», αλλά παράλληλα το προταθέν πλαίσιο έχει μεγαλύτερη εθνική ιδιοκτησία. Η μείωση των υψηλών δεικτών δημοσίου χρέους γίνεται με σταδιακό τρόπο, βάσει της ανάπτυξης, επιτρέποντας μεταρρυθμίσεις και επενδύσεις. Η πρόταση διατηρεί το όριο για το δημοσιονομικό έλλειμμα στο 3% του ΑΕΠ και για το χρέος στο 60% του ΑΕΠ αλλά με περισσότερη ευελιξία. Οσο μεγαλύτερες θα είναι οι δεσμεύσεις σε μεταρρυθμίσεις και επενδύσεις, τόσο μεγαλύτερο χρονικό περιθώριο προσαρμογής θα δίνεται για τη μείωση του χρέους.

Η Αθήνα εμφανίζεται ικανοποιημένη καθώς οι προτάσεις βρίσκονται κοντά στις προσδοκίες. Ο υπουργός Οικονομικών Χρήστος Σταϊκούρας σε δηλώσεις του σημειώνει, μεταξύ άλλων, ότι η Ελλάδα συμμετέχει στις συζητήσεις ενεργά, με στόχο η νέα οικονομική αρχιτεκτονική να διασφαλίζει ότι η μεσο-μακροπρόθεσμη ευστάθεια και βιωσιμότητα των δημόσιων οικονομικών θα συνδυάζεται με την επίτευξη διατηρήσιμων ρυθμών ανάπτυξης.

Η Κομισιόν προτείνει πορεία δημοσιονομικής προσαρμογής σε περίοδο τεσσάρων ετών και το έλλειμμα να παραμένει κάτω του 3% του ΑΕΠ.

Υπό τις πιέσεις και των σκληρών του Βορρά, τη Γερμανία, προβλέπεται ενισχυμένη εποπτεία για τους «παραβάτες». Οι μηχανισμοί επιβολής θα ενισχυθούν και σύμφωνα με τις προτάσεις η χρηματοδότηση της ΕΕ θα μπορούσε να αναστέλλεται όταν τα κράτη δεν λαμβάνουν αποτελεσματικά μέτρα για τη διόρθωση του υπερβολικού ελλείμματος. Η αποτυχία υλοποίησης των μεταρρυθμιστικών και επενδυτικών δεσμεύσεων θα μπορούσε να οδηγήσει σε περιοριστική προσαρμογή και στην επιβολή οικονομικών κυρώσεων. Τα εθνικά σχέδια θα πρέπει να εγκριθούν από τα άλλα κράτη-μέλη, ενώ η Επιτροπή θα παρακολουθεί κάθε χρόνο τους στόχους.