Οι κουμπαριές του Λαβράνου

Οι κουμπαριές του Λαβράνου…

Ενα ενδιαφέρον κυνήγι… θησαυρού βρίσκεται τις τελευταίες ημέρες σε εξέλιξη, στην Αθήνα. Εχει ως τίτλο «Ποιος ξέρει τον Λαβράνο;» (όχι τον γνωστό συνθέτη των μεγάλων επιτυχιών, τον άλλο τον Λαβράνο, τον Γιάννη, τον φερόμενο ως εισαγωγέα στην Ελλάδα και διαχειριστή του κατασκοπευτικού λογισμικού Predator) και οι συμμετέχοντες καλούνται να απαντήσουν σε δυο – τρεις ερωτήσεις, του είδους: «Ποια είναι η σχέση σας με τον Λαβράνο;», «Τον έχετε συναντήσει ποτέ;», «Εσείς πόσες αναθέσεις κάνατε στην εταιρεία του;». Καλούνται φυσικά να απαντήσουν υπουργοί της κυβέρνησης, και από τις απαντήσεις τους θα κριθεί και αν θα τεθούν τελικά στο κάδρο της υπόθεσης, η οποία μονοπωλεί τις τελευταίες ώρες την επικαιρότητα. Ενα ξεχωριστό σημείο των ερωτήσεων που απευθύνει ομάδα «ανεξάρτητων δημοσιογράφων» στους ερωτώμενους είναι οι… κουμπαριές του παλικαριού. «Εσείς είστε κουμπάρος με τον Λαβράνο;».

Πληροφορούμε ότι από το κυνήγι έχουν προκύψει δύο κουμπαριές, μάλλον άγνωστες στο ευρύ κοινό, διότι μέχρι τώρα γνωρίζαμε ότι ο λεβέντης αυτός ήταν κουμπάρος μόνο με τον «ανιψιό» Γρηγόρη (Δημητριάδη). Είναι λοιπόν κουμπάρος και με τον υπουργό Αμυνας Νίκο Παναγιωτόπουλο και με τον υπουργό Υγείας Θάνο Πλεύρη. Ε, και;

Σημαίνει κάτι ιδιαίτερο αυτό; Βασικά όχι, αλλά στην εποχή που ζούμε, άντε να αποδείξεις ότι δεν είσαι ελέφαντας. Το (πολιτικό) πρόβλημα νομίζω πως θα ξεκινήσει αν βρεθεί καμιά σύμβαση με την εταιρεία του Λαβράνου ή τις… παραφυάδες της, που να μπάζει από κάπου. Οσο δεν προκύπτει, όλα (λέμε τώρα…) καλά…

(Η πλάκα θα είναι, αν σε καμιά επόμενη λίστα αποκαλυφθεί ότι μεταξύ των παρακολουθούμενων συμπεριλαμβάνονταν και… κουμπάροι ή κουμπάροι… κουμπάρων, αν γίνομαι κατανοητός…)

…και οι διακομματικές γνωριμίες

Αλλα στην Αθήνα, το μικρό χωριό όπου ζούμε, και όπου οι γλώσσες κόκαλα δεν έχουν και κόκαλα τσακίζουν, τον Γιάννη που πήγαινε σχεδόν παντού πακέτο με τον Γρηγόρη τον γνώριζε κόσμος και κοσμάκης. Εχουν πιει καφέ μαζί του, έχουν συμφάγει, έχουν μιλήσει – το παλικάρι είναι πολύ επικοινωνιακός τύπος και εμφανιζόταν και πολύ large.

Ως εκ τούτου εισηγούμαι να ανοίξει λίγο το «κυνήγι του θησαυρού». Να συμπεριλάβει και ερωτήσεις του είδους «Εσείς έχετε πιει καφέ με τον Λαβράνο;». Ή «Εσείς έχετε γευματίσει/δειπνήσει με τον Λαβράνο;». «Ανταλλάξατε ποτέ χειραψία μαζί του; Και πότε;».

Θα έχει πιο ενδιαφέρον. Και ειδικά αν επεκταθεί και στην πέραν της διακεκαυμένης ζώνης των κυβερνητικών στελεχών. Ας διευρυνθεί και προς την πλευρά της αξιωματικής αντιπολίτευσης που προ τριάμισι ετών κυβερνούσε τη χώρα. Ας πούμε, ας ερωτηθεί στο κρεβάτι του πόνου ο τσακισμένος Καμμένος. Τον ξέρει τον Λαβράνο; Κι αν τον γνωρίζει, πώς τον γνωρίζει, και από πότε τον γνωρίζει; Αν πάλι δεν απαντήσει γιατί πονάει το πόδι του ή γιατί τον ετοιμάζουν για επέμβαση, ας ερωτηθεί ο κύριος Τόσκας ή ο κύριος Παππάς, ο Νίκος. Τον «Λεγάμενο» μην τον ρωτήσουν. Ενας δικός του (γνωστός και μη εξαιρετέος…) έχει «σπείρει» εδώ κι εκεί ότι τον Γιάννη Λαβράνο τον είχε συναντήσει σε ένα παιδικό πάρτι, αλλά τίποτε περισσότερο. Το οποίο δεν έχουμε λόγους να μην το δεχθούμε, εκτός κι αν ο ίδιος ο Λαβράνος μάς πει κάτι περισσότερο, διά της γνωστής μεθόδου. Ε; Τι είπα τώρα;

(Επίσης, αν είναι να ενοχοποιηθεί κάποιος από το γνωστό σύστημα για μια γνωριμία με τον λεβέντη αυτόν, καλόν είναι η έρευνα περί των σχέσεων του Λαβράνου με το Δημόσιο, να επεκταθεί και στα προ του 2019, χρόνια. Ετσι, βρε παιδί μου, να έχουμε μια πιο ολοκληρωμένη εικόνα. Δίκαιο δεν είναι;)

«Τρόμαξαν» τον Αδωνη

Στο μεταξύ ο ΣΥΡΙΖΑ που πανηγυρίζει με όλα αυτά, διότι όπου να ‘ναι… πέφτει ο Μητσοτάκης, προετοιμάζεται για τη σημερινή απεργιακή κινητοποίηση, η οποία, αν πιστέψουμε τα στελέχη του κόμματος, θα είναι η «πρώτη μαζική απάντηση των πολιτών στη λεηλασία και τις υποκλοπές».

Εχει γίνει, μου είπε ο δικός μου, από την Κουμουνδούρου, «μεγάλη κινητοποίηση», προκειμένου η πορεία που θα πραγματοποιηθεί στο κέντρο της Αθήνας νωρίς σήμερα το πρωί να έχει τη μεγαλύτερη συμμετοχή. «Θέλουμε να είναι η μεγαλύτερη συμμετοχή μελών και οπαδών μας εδώ και χρόνια», μου είπε, αλλά εγώ διατηρώ ζωηρές επιφυλάξεις, αν κρίνω από ένα προεόρτιο event που επιχείρησαν. Τι ήταν αυτό; Αυτό που είδα με τα μάτια μου προχθές το πρωί και πήρα μια εικόνα: καμιά δεκαπενταριά άτομα, συνοδεία τριών βουλευτών και της φίλης μου Μαριλίζας συμπεριλαμβανομένης, πήγαν με πανό έξω από το υπουργείο Ανάπτυξης με σκοπό να… θορυβήσουν με την παρουσία τους τον Αδωνη, για το καλάθι του νοικοκυριού. Φώναξαν μερικά συνθήματα και εν συνεχεία αποχώρησαν ησύχως. Θορυβήθηκε δε τόσο και ο Αδωνις και μετά δεν μπορούσε να κάνει δηλώσεις σε 22 κανάλια και ραδιοφωνικούς σταθμούς. Περιορίσθηκε στα μισά…

Βγαίνει στον δρόμο

Σήμερα όμως τα πράγματα θα είναι διαφορετικά, μου ανέφερε ο δικός μου. Διότι θα μετάσχει στην κινητοποίηση του κόμματος και ο «Λεγάμενος». Οχι διά της γνωστής μεθόδου του «παρίσταμαι και χαιρετίζω» – να περάσει μια βόλτα από το μπλοκ του ΣΥΡΙΖΑ, όπως κάνει κάθε φορά, να σφίξει μερικά χέρια και πει και τίποτα «τι γίνεται ρε μεγάλε», και εν συνεχεία να βγάλει και μερικές σέλφι με το χαμόγελο οδοντόκρεμα και να αποχωρήσει, διότι έχει κι άλλες σοβαρότερες δουλειές να κάνει. Οχι. Κανονικά θα μετάσχει. Θα επιχειρήσει δε, μου είπε ο άνθρωπός μου, να χαιρετήσει και άλλους διαδηλωτές, από άλλα κόμματα ή συνδικαλιστικές ενώσεις.

– Είναι σώφρον αυτό; ρώτησα ήρεμα.

– Δεν ξέρω τι εννοείς, αλλά κανείς δεν μπορεί να του το απαγορεύσει.

ΟK, δεν έχω αντίρρηση, είμαι της γνώμης όμως από το ΠΑΜΕ μην επιχειρήσει να πάει. Τα παλικάρια είναι aggressive και δεν σηκώνουν πολλά πολλά…

Σε κάθε περίπτωση και για να επανέλθω στα αρχικά, ο ΣΥΡΙΖΑ επιδιώκει η σημερινή συγκέντρωση και πορεία να λάβει τον χαρακτήρα αντικυβερνητικής διαδήλωσης, με ό,τι σημαίνει αυτό…

Κάλλιο αργά παρά ποτέ

Ωραίο είναι αυτό με την απόφαση της κυβέρνησης που εξήγγειλε ο Πρωθυπουργός κατά τη συνέντευξή του στον ΑΝΤ1 για τις έρευνες της ΕΧΧΟΝ νότια της Πελοποννήσου και δυτικά της Κρήτης. Και ακόμη καλύτερο ότι αμέσως εκδόθηκε και η σχετική NAVTEX που δεσμεύει την περιοχή των ερευνών. Αλλά εδώ το έχω, στο στόμα, να ρωτήσω. Γιατί άργησε τόσο όλο αυτό το έργο; Απ’ όσο γνωρίζω, μετά από σχετική συζήτηση που είχα προ καιρού με τον Γιάννη Μανιάτη, τον πρώην υπουργό των κυβερνήσεων του ΠΑΣΟΚ, τον καλύτερο γνώστη του θέματος «έρευνες για φυσικό αέριο στην Ελλάδα», η υπόθεση των ερευνών ήταν ώριμη ήδη από το 2012 που ήταν εκείνος υπουργός. Πέρασε μία ολόκληρη δεκαετία χωρίς να γίνει τίποτα, μα απολύτως τίποτε. Από όλες τις κυβερνήσεις που μεσολάβησαν, με αποκορύφωμα εκείνη του ΣΥΡΙΖΑ που έριξε στο καλάθι των αχρήστων ολόκληρο τον σχεδιασμό (αυτοί μάλλον από… φόβο, θα πίστευαν ίσως ότι άμα πιάσει δουλειά το τρυπάνι, μπορεί να… ξεφουσκώσει η γη, και το άφησαν!!!).

Τέλος πάντων, κάλλιο αργά παρά ποτέ. Αυτό μόνο έχω να πω…