Παγιδευμένοι σε παραμορφωτικό καθρέφτη

Στη νύχτα με το μεγαλύτερο «πρέπει» της σεζόν, δεν έκανε κάτι λιγότερο από την εμφάνιση της χρονιάς. Ο,τι έπρεπε δηλαδή για να δηλώσει με τρόπο εμφατικό την επιστροφή του στη μάχη του τίτλου. Δεν λογάριασε ούτε το σερί του Παναθηναϊκού, ούτε την κατάμεστη Λεωφόρο, ούτε όλες εκείνες τις παραμέτρους που τον είχαν βάλει προκαταβολικά με την… πλάτη στον τοίχο. Πού να ήξερε όμως στ’ αλήθεια και όλα τα υπόλοιπα…

Ο Ολυμπιακός χθες το βράδυ ήταν ο τρεις φορές στη σειρά πρωταθλητής. Μια ομάδα πάνω από τη στάθμη του ελληνικού ποδοσφαίρου. Με τρομερή ατομική ποιότητα, σχέδιο, ρόλους και έναν σωρό τρόπους να φτάσει στα αντίπαλα καρέ. Αν δεν ήταν μάλιστα ο Αλμπέρτο Μπρινιόλι βγαλμένος από τη… ζώνη του Λυκόφωτος; Το ντέρμπι των Αιωνίων (πολύ πριν με τρόπο μαγικό ολοκληρωθεί με το τελικό 1-1 στο 103′) θα μπορούσε άνετα να βρίσκεται σε κατάσταση 0-3 και σήμερα να κουβεντιάζουμε για έναν θρίαμβο. Να έχουν συμβεί όλα, πολύ πριν φτάσουμε καν στην τελική ευθεία του και τρακάρουμε μετωπικά με την «πραγματικότητα» που επέβαλε ο απίθανος Γιάκομπ Κέλετ και η «διαιτητική ομάδα» του.

Δεν χρειάζεται να σκάψει κανείς ιδιαίτερα στα ενδότερα του ντέρμπι. Παρτίδα που οι τελικές ήταν 2-10 στο 63′ με τον ιταλό πορτιέρο του Τριφυλλιού να έχει γλιτώσει την ομάδα τουλάχιστον σε τέσσερις-πέντε περιπτώσεις. Η ίδια που ολοκληρώθηκε με τελικές 6-14, αλλά και τελικά στραπατσαρισμένη σε παραμορφωτικό καθρέφτη. Δεν είναι ότι ο Παναθηναϊκός πήρε τελικά μια ισοπαλία που δεν άξιζε με βάση την εικόνα, και κατ’ επέκταση διατήρησε το +10 από τον αιώνιο αντίπαλό του. Σε τελική ανάλυση αυτά συμβαίνουν στο ποδόσφαιρο. Δεν κερδίζει πάντα ο καλύτερος.

Είναι πως ό,τι εξελίχθηκε από το 97′ και πέρα – σε μια αναμέτρηση που για την ιστορία θα έπρεπε να έχει ολοκληρωθεί ήδη καθώς τα λεπτά των καθυστερήσεων ήταν έξι – άνοιξε πλέον άλλου τύπου πληγές. Και δυστυχώς απολύτως δικαιολογημένα.

Ο πάντα ψύχραιμος Γιάννης Βρέντζος έφτασε στο σημείο να προτείνει την αποχώρηση του Ολυμπιακού από το πρωτάθλημα και να μιλήσει για ένα «φασιστικό παρακράτος που διέπεται από καθεστώς παρανομίας και οργανωμένου εγκλήματος» περιγράφοντας τη διοίκηση του ελληνικού ποδοσφαίρου. Εφτασε η αναφορά του μέχρι την κυβέρνηση και όλα τα αδιανόητα που έρχονται στο φως τα τελευταία 24ωρα.

Ο Κέλετ που σήμερα θα είναι κάπου στην πατρίδα του και θα γελά με το επίπεδο του ελληνικού ποδοσφαίρου δεν έκανε ένα λάθος που αλλοίωσε το αποτέλεσμα του ντέρμπι. Ο Δανός «εκτέλεσε» το πρωτάθλημα της Super League. Το θέμα όμως είναι πλέον αλλού. Στο ποιος υπέγραψε αυτό το… «συμβόλαιο θανάτου»;