Η νέα εποχή Τζουμάκα

Από δω το είχε, από κει το είχε, ο Αλέξης Τσίπρας βρήκε το πρόσωπο στο οποίο ανέθεσε την πολιτική στρατηγική και ανάλυση του ΣΥΡΙΖΑ. Ανέσυρε από το χρονοντούλαπο του παλιού ΠΑΣΟΚ τον Στέφανο Τζουμάκα και τον έχρισε ινστρούχτορα, επικεφαλής ειδικής επιτροπής με αντικείμενο τον πολιτικό σχεδιασμό. Στο κάτω κάτω, σου λέει, ο Τζουμάκας με τους συμβολισμούς του μπορεί να κάνει περισσότερο γκελ, απ’ όσο έκαναν οι τριάντα του συριζαϊκού θινκ τανκ, που ναι μεν εξαγγέλθηκε αλλά δεν το είδαμε να κάνει και καμιά δουλειά (αν δεν κάνω λάθος, μόνο ένας καθηγητής παρευρέθηκε μαζί με τον πρόεδρο Τσίπρα στην παρουσίαση ενός βιβλίου, και έτερον ουδέν).

Χρειαζόταν λοιπόν ένας αγωνιστής του συστήματος από τα μέσα, ένας ανατροπέας του, όπως ο σύντροφος Τζουμάκας. Παλιότερα, σε έναν ραδιοφωνικό διαξιφισμό μας, επαιρόταν ότι είναι εναντίον του συστήματος – και απόρησα, πώς είναι δυνατόν να πολεμάει το σύστημα ένας άνθρωπος που έχει διατελέσει δυο φορές υπουργός και δυο φορές υφυπουργός, από το 1986 ώς το 1998. Εδωσα μόνος μου την εξήγηση ότι έμπαινε στα υπουργεία για να μάθει από μέσα τι πρέπει να ανατρέψει – κατά το παλιό φοιτητικό τσιτάτο, ότι ο καπιταλισμός θα μας δώσει ο ίδιος το σκοινί με το οποίο θα τον κρεμάσουμε.

Η ανάθεση ρόλου στον σύντροφο Τζουμάκα από το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης, πάντως, μπορεί να δείχνει και το αδιέξοδο στο οποίο έχει βρεθεί ο ΣΥΡΙΖΑ. Κοντά τριάμισι χρόνια, με κορυφαία ζητήματα που θα μπορούσαν να λειτουργήσουν αποσταθεροποιητικά για την κυβέρνηση Μητσοτάκη, ο Αλέξης Τσίπρας καταφεύγει στα ιερά φετίχ του ανδρεοπαπανδρεϊκού ΠΑΣΟΚ, τα οποία ανασύρει λίγο πριν ξαναντυθεί τον ρόλο του παιδιού του λαού.

Χθες, ας πούμε, ως λαϊκό παιδί ξεχύθηκε στο Χαλάνδρι να κάνει αντίσταση στην ακρίβεια. Για τα πλάνα, βρέθηκε ο απαραίτητος γκρινιάρης μαγαζάτορας, μέχρι και ο πλανόδιος μουσικός που συγκίνησε τη λαϊκή ψυχούλα του, στον οποίο κατέθεσε τον οβολό του. Μπράβο για το ενδιαφέρον, αλλά τι παραπάνω από μια μιντιακή παράσταση ήταν αυτή η έξοδος; Μπορεί να πιστεύει ακόμα ο πρόεδρος Τσίπρας ότι έτσι, χωρίς πρόγραμμα, επικρίνοντας με (επιτηδευμένη ή απροσποίητη, δεν έχει σημασία) οργή την κυβέρνηση, μπορεί να κλείσει την ψαλίδα που σταθερά δείχνουν οι δημοσκοπήσεις; Νομίζει, δηλαδή, ότι με αφορισμούς και με γενικόλογες υποσχέσεις θα καταφέρει να αλλάξει το πολιτικό σκηνικό;

Θέλω να τον πληροφορήσω ότι με τη συγκεκριμένη οργή, που μαζί με τον πρόεδρο την επικοινωνούν στελέχη τύπου Πολάκης, Σπίρτζης (που μιλάει για «καθεστώς Μητσοτάκη»), Φίλης, δεν μπορεί να πάει πολύ μακριά. Στη χειρότερη να πείσει μερικούς ψηφοφόρους που είχαν πιστέψει στη δυναμική του ΠΑΣΟΚ με τον Νίκο Ανδρουλάκη. Κατά τα άλλα, για το μεγάλο ακροατήριο, δεν αρκεί ο Τζουμάκας ή ό,τι έχει περισσέψει από το στοκ των παλαιών και διαθέσιμων πρασινοφρουρών. Χρειάζεται, κυρίως, ρεαλιστική ματιά και πρόγραμμα, συστηματικά αποτυπωμένο. Αλλά είχε ποτέ πρόγραμμα ο ΣΥΡΙΖΑ άλλο από το περίφημο «πρόγραμμα Θεσσαλονίκης», που ήταν γνωστό σε δύσκολες εποχές για όποιον δεν είχε αυταπάτες (όπως ο αρχηγός) ότι δεν ήταν υλοποιήσιμο;

Μοναδική παρηγοριά στη νέα εποχή ότι επιτέλους θα συνυπάρχει και θα συνεργάζεται με τον Στέφανο Τζουμάκα ο Νίκος Μπίστης. Απ’ όσο τον ξέρω, πρέπει να είναι πολύ χαρούμενος γι’ αυτό.

Σχολεία που χρειάζονται φροντίδα

Είναι εύλογο οι γονείς των σχολείων να ανησυχούν για τα παιδιά τους – ιδίως όταν εντοπίζονται κακοτεχνίες και προβλήματα που θα μπορούσαν να προκαλέσουν δυσλειτουργίες και να εκθέσουν τα παιδιά σε κινδύνους ακόμα και για τη σωματική τους ακεραιότητα. Και να διαμαρτύρονται, για να διορθωθούν κάποια θέματα.
Εφτασε στην αλληλογραφία μου μια τέτοια διαμαρτυρία, του Συλλόγου Γονέων και Κηδεμόνων του 2ου Δημοτικού Σχολείου Αθηνών, που βρίσκεται στην οδό Δαμάρεως στο Παγκράτι – επειδή μάλιστα αρμόδια για τα σχολικά κτίρια είναι πλέον η τοπική αυτοδιοίκηση, τη διαμαρτυρία τους έχουν κοινοποιήσει και στον υπεύθυνο αντιδήμαρχο Ν. Βαφειάδη, τον οποίο και επρόκειτο να συναντήσουν για να του εκθέσουν τα ζητήματα. Στην ουσία, ζητούν καθαριότητα, συντήρηση, έλεγχο της στατικότητας του κτιρίου, αλλαγή καμένων λαμπτήρων (που πέρυσι άλλαξαν με χορηγία κάποιου γονέα) και υποδομές ηλεκτρονικών υπολογιστών χρήσιμων για τη διδασκαλία. Ζητούν ακόμα μια ελάχιστου κόστους αντιπλημμυρική υποδομή, επειδή το σχολείο είναι κάθετα σε φυσικό ρέμα και όταν βρέχει πολύ μαζεύονται ορμητικά νερά στην είσοδο.
Είναι πολλά και μικρά τα προβλήματα των σχολείων αλλά πρέπει να αντιμετωπιστούν. Εκεί, άλλωστε, περνάνε το μεγαλύτερο μέρος της ζωής τους τα παιδιά μας.