Η Πρόεδρος στο Κίεβο

Η Πρόεδρος στο Κίεβο…

Ηλιόλουστη η ημέρα χθες, άλλος για Γλυφάδα τράβηξε, κι άλλος για Βουλιαγμένη. Για freddo espresso, και τα συναφή, κάτω από έναν υπέρλαμπρο ήλιο. Ο «Λεγάμενος» πάλι βγήκε για χαλαρή βολτίτσα στο Χαλάνδρι, για να επισκεφθεί κάποια κοινωνική δομή του δήμου, και επιπλέον να μιλήσει με καταστηματάρχες και εργαζόμενους, σε Χαϊμαντά, Παπανδρέου κ.λπ.

Η Πρόεδρος της Δημοκρατίας επέλεξε κάτι πιο ομιχλώδες, σκοτεινό, και όσο να πεις, καθόλου χαλαρωτικό. Επικίνδυνο. Νωρίς το πρωί, κατά τις 6, αναχώρησε αεροπορικώς για Πολωνία, και από εκεί με τρένο για το Κίεβο, προκειμένου να έχει συνομιλίες με τον πρόεδρο της Ουκρανίας, Βολοντίμιρ Ζελένσκι. Η Πρόεδρος θέλησε έτσι να εκφράσει τη στήριξη της χώρας μας στην αγωνιζόμενη Ουκρανία, η οποία είναι δεδομένη, και έχει δηλωθεί από πολύ καιρό, με διάφορους τρόπους και από διάφορες προσωπικότητες – διαφωνεί λιγάκι ο ΣΥΡΙΖΑ αλλά εντάξει τώρα, δεν θα το κάνουμε και θέμα. Ο ίδιος ο Ζελένσκι μίλησε με βίντεο στην ελληνική Βουλή σε εκείνη την επεισοδιακή συνεδρίαση με τους μαχητές του Αζόφ, το ενθυμείστε υποθέτω. Ενδιαφέρον έχει η μυστικότητα με την οποία περιεβλήθη το ταξίδι.

Μόλις στις 8 το πρωί χθες ανακοινώθηκε από την Προεδρία της Δημοκρατίας, όταν η Πρόεδρος είχε αφιχθεί ήδη στο Κίεβο, συνοδευόμενη από τον υπουργό Αμυνας. Εκτιμήθηκε ο κίνδυνος που υπήρχε λόγω της τακτικής του ρωσικού στρατού, που έχει εντολή να βομβαρδίζει κάθε πρωί το Κίεβο, και αποφασίστηκε να μην πραγματοποιηθεί με πολλά ταρατατζούμ.

…και ο «Λεγάμενος» στο Χαλάνδρι

Τα καταλαβαίνω όλα αυτά, γι’ αυτό και επιλέγω να επανέλθω στις βόλτες του «Λεγάμενου» στο κέντρο του Χαλανδρίου, που έχει πολλά μαγαζιά. Και μεταξύ αυτών και ένα γνωστό, πολύ γνωστό στην περιοχή, με ανδρικά ρούχα (διαθέτω και το όνομα, αλλά αποφεύγω την αναφορά, μη θεωρηθεί ότι κάνω έμμεση διαφήμιση), σε σχετικά καλές τιμές. Αν πληρώνεις φυσικά. Αν τα παίρνεις τζάμπα, είναι ακόμη καλύτερα (και ο νόων, νοείτω)…

Δεν θα επεκταθώ περαιτέρω επ’ αυτού, θα προτιμήσω να σταθώ σε αυτό καθ’ εαυτό το εγχείρημα του προέδρου, το οποίο εντάσσεται στο πλαίσιο της πορείας προς τον λαό. Διότι ο λαός, πρέπει να βλέπει τον ηγέτη του, και αντιστοίχως εκείνος να αφουγκράζεται τις αγωνίες, την ανησυχία και τα άγχη του. Ο άνθρωπός μου στην Κουμουνδούρου, μου έλεγε τις προάλλες ότι ο πρόεδρος έχει αποφασίσει να κάνει παρεμβάσεις αυτού του είδους, διότι έχουν εκτιμήσει ότι είναι πιο αποτελεσματικές αυτές οι πρωτοβουλίες από οποιοδήποτε άλλο είδος πολιτικής επικοινωνίας. Μια συγκέντρωση ας πούμε ή μια συνέντευξη σε ένα τηλεοπτικό μέσο. Εκτιμώ, με αυτό το δεδομένο, ότι θα ακολουθήσουν και άλλα ανάλογα, ειδικά στην Αττική, όπου το κόμμα εξακολουθεί να υπολείπεται αρκετά της ΝουΔου.

Εκλογές έρχονται. Και σε λαϊκή θα τον δούμε, να μου το θυμάστε…

Αντίδοτο στη μιζέρια

Βόλτες, συνέχεια. Δεν είχα την ευκαιρία να αναφερθώ χθες, «λόγω πληθώρας επίκαιρης ύλης» που έλεγαν και παλιά οι εφημερίδες, θα το κάνω σήμερα. Θέλω να αναφερθώ στο ωραίο θέαμα, του βασιλικού ζεύγους της Ολλανδίας να κάνει ποδήλατο στην παραλία της Θεσσαλονίκης συνοδεία του δημάρχου της πόλης Κωνσταντίνου Ζέρβα. Οι βασιλείς περιηγήθηκαν λέει στα αξιοθέατα της λατρεμένης Θεσσαλονίκης, και εν συνεχεία μετέβησαν στην Πλατεία Αριστοτέλους όπου τους περίμενε ο δήμαρχος με καμιά δεκαριά ποδήλατα για την ποδηλατάδα. Η οποία και έγινε, σε μια διαδρομή, που όσο και να ψάξεις, δεν θα τη βρεις πουθενά αλλού στην Ελλάδα, και πολύ πιθανόν και στην Ευρώπη. Οι άνθρωποι το καταφχαριστήθηκαν, κι εγώ ευκαιρίας δοθείσης, οφείλω να επισημάνω ότι ο Ζέρβας κάνει δουλίτσα στην πόλη. Μικρές αλλά ουσιαστικές παρεμβάσεις όπου χρειάζεται, και συνεχής προσπάθεια να την κρατάει στην επικαιρότητα – για καλούς λόγους. Να του το αναγνωρίσουμε του ανθρώπου, γιατί εκλογές έρχονται και για την Αυτοδιοίκηση (τον Οκτώβριο του ’23)…

Και να του αναγνωριστεί επίσης, ότι προσπαθεί – το παλεύει δυνατά – να τη βγάλει από τη μιζέρια, και την γκρίνια ότι είναι παραμελημένη από την κεντρική διοίκηση, το λεγόμενο κράτος των Αθηνών.

Αν και όπως και να το κάνεις, σαν τη Θεσσαλονίκη, δεν έχει…

Μάθημα από τη Δανία

Μίλησα για εκλογές, και θέλω να αναφέρω τη μικρή ιστορία της Δανίας, που ταιριάζει απόλυτα με το αφήγημα ΣΥΡΙΖΑ ότι οι δημοσκοπήσεις δεν λένε πάντα την αλήθεια – ή δεν λένε ποτέ την αλήθεια. Στη Δανία που λέτε, είχαν εκλογές την περασμένη Κυριακή. Και τα κλασικά exit polls που διενεργούνται αμέσως μετά την έξοδο των εκλογέων από τα εκλογικά τμήματα περιέγραφαν ένα θρίλερ. Κυρίως όμως περιέγραφαν πολιτική αλλαγή. Θα επικρατούσαν οι δεξιοί μαζί με ένα νεοσύστατο κεντροδεξιό κόμμα, και θα εκτόπιζαν από την εξουσία τη σοσιαλδημοκράτη πρωθυπουργό κυρία Μέτε Φρέντρικσεν. Συγκεκριμένα προέβλεπαν γι’ αυτήν ότι από τις 179 έδρες του κοινοβουλίου θα συγκέντρωνε 85, οι δε αντίπαλοί της συνολικά 94 και θα της έπαιρναν το μαγαζί.

Αγνοώ αν είχε αρχίσει να μαζεύει τα πράγματά της, πριν κλείσουν οι κάλπες – όπως συνήθως ζητείται σε εκλογικές αναμετρήσεις στην Ελλάδα. Γνωρίζω όμως ότι όταν άνοιξαν οι κάλπες, και έγινε η καταμέτρηση, καταποντίστηκαν οι προβλέψεις των exit polls. Η κυρία Φρέντρικσεν συγκέντρωσε την απόλυτη πλειοψηφία των 90 εδρών, και οι άλλοι τρώνε πια τη σκόνη της. Αλλά επειδή η γυναίκα είναι πολιτικός δεν είναι παραμύθια, παραιτήθηκε, και ανακοίνωσε ότι θα επιδιώξει συνεργασία με τους κεντρώους που ήρθαν τρίτο κόμμα με 16 έδρες. Δεν επεδίωξε να αναζητήσει τον Καμμένο της, να τον βαφτίσει «προοδευτικό της Δεξιάς» και να συγκυβερνήσει μαζί του…

Περαστικά

Η λαϊκή σοφία έχει υποστηρίξει (και τρόπον τινά έχει προειδοποιήσει…) ότι το… πέσιμο είναι το δεύτερο πράγμα από το οποίο κινδυνεύει ένα άτομο της τρίτης ηλικίας. Αυτό που δεν έχει πει, είναι ότι περισσότερο κινδυνεύουν ορισμένοι νεανίζοντες, οι οποίοι πιστεύουν ότι με διάφορες «επανορθωτικές» πράξεις στις οποίες έχουν υποβάλει το φθαρτό σαρκίον τους, μπορούν να αψηφούν όσα επιφέρει σε αυτό ο πανδαμάτωρ χρόνος.

Στην κατηγορία αυτή, φοβούμαι πως εμπίπτει ο εσχάτως νεανίζων Καμμένος, ο οποίος έπεσε και τσακίστηκε κατά το κοινώς λεγόμενο, με τη μηχανή, το βράδυ της Τετάρτης αποκομίζοντας ένα βαρύ κάταγμα στην κνήμη, μια άσχημη κάκωση στο γόνατο (που μάλλον θα πρέπει να αντιμετωπιστεί χειρουργικά) και ορισμένα άλλα παρεμπίπτοντα μικροτραύματα. Μου ανέφεραν ότι μεταφέρθηκε με οξύτατους πόνους στο Ασκληπιείο Βούλας, «καθόλου ψύχραιμος», και αποχώρησε με δική του πρωτοβουλία για το Γενικό Νοσοκομείο της Αεροπορίας, σε κακή ψυχολογική κατάσταση.

Περαστικά να ευχηθώ, και να προσέχει, διότι έχω την αίσθηση ότι δεν απώλεσε μόνο κιλά, αλλά και την επαφή με την πραγματικότητα, που θέλει τους μεγάλους σε ηλικία ανθρώπους να μην καβαλάνε μηχανές…