Μια ιστορία για το μέλλον

Μια επίθεση ως προοικονομία ενός ντέρμπι. Δεν είναι τυχαίο το χρονικό σημείο που επέλεξε ο Γιάννης Αλαφούζος για να βγει μπροστά στη Super League. Ο ηγέτης των Πράσινων παρουσίασε την πλοκή των απόψεών του με τέτοιο τρόπο ώστε να προετοιμάσει το έδαφος για τα όσα θα (ήθελε να) ακολουθήσουν. Προφανώς στο κυριακάτικο σούπερ ντέρμπι με τον Ολυμπιακό στη Λεωφόρο που ουσιαστικά κρίνει την παραμονή των Ερυθρόλευκων στο κυνήγι του τίτλου.

Ο Αλαφούζος έπραξε άριστα για την ομάδα του και καθένας στη θέση του αυτό θα έπρεπε να κάνει. Γύρισε τον διακόπτη της έντασης τέρμα στο on, δυναμίτισε τον αγώνα, έστειλε τροχιοδεικτικά προς πάσα κατεύθυνση για τη διαιτησία και έκανε ό,τι ήταν δυνατό για να εκφράσει τη δυσαρέσκειά του απέναντι στην ηγεσία του συνεταιρισμού, δηλαδή τον Βαγγέλη Μαρινάκη.

Μπορεί να έχει σε όλα δίκιο. Αλλωστε το ποδόσφαιρο δεν είναι μαθηματικά αλλά απόψεις και θεωρίες, πολλές φορές συνωμοσιολογικές και αναπόδεικτες. Δέκα συμμετέχοντες σε σύσκεψη και καταλαβαίνει ο καθένας διαφορετικά πράγματα, πόσω μάλλον για θέματα διαιτησίας.

Σαν αφηνιασμένος σέντερ φορ που τρέχει στην αντεπίθεση για να πετύχει το νικητήριο γκολ, ο Γιάννης Αλαφούζος υπέπεσε σε επιθετικό φάουλ μιλώντας για χρηματισμό δημοσιογράφων, έστω κι αν χρησιμοποίησε έξυπνα το επίρρημα «ενδεχομένως». Φάουλ και κόκκινη κύριε πρόεδρε. Γιατί η λάσπη στον ανεμιστήρα λερώνει πολλούς περισσότερους απ’ όσους ίσως θέλατε να στοχεύσετε. Κι εσείς κύριε Αλαφούζο γνωρίζετε πολύ καλά πόσο δύσκολα αφαιρούνται οι λεκέδες που προκαλεί η λάσπη αφού έχετε γίνει κατά καιρούς στόχος συκοφαντικών χαρακτηρισμών, ακόμα και από τους ίδιους τους οπαδούς της ομάδας σας που ακόμα και τώρα δεν αναγνωρίζουν την προσπάθειά σας αλλά και τα χρήματα που έχετε επενδύσει στον Παναθηναϊκό.

Το αν το χρονικό σημείο που επέλεξε ο ηγέτης του Τριφυλιού να προοικονομήσει είναι σωστό θα αποδειχτεί από την εξέλιξη του ντέρμπι και όχι το σκορ. Αν εξαιρέσουμε το αντιαθλητικό φάουλ, η προσπάθειά του ήταν καλή.