Κοιτίδα

To άρθρο ήταν σε περίοπτη θέση όλο το Σαββατοκύριακο στην ιστοσελίδα των Financial Times, και είναι λογικό. Πρώτα απ’ όλα αναφέρεται  στην Αθήνα, που ως γνωστόν είναι η κοιτίδα της δημοκρατίας. Υστερα μιλάει για τα Εξάρχεια, τα οποία η αρθρογράφος – ονόματι Λουσίντα Σμιθ, παραγωγός podcast για τους FT Σαββατοκύριακο – χαρακτηρίζει «κοιτίδα των Antifa». Ο τίτλος περιλαμβάνει μια λέξη που πάντα τραβάει την προσοχή: gentrification, αστική ανάπλαση. Το ρεπορτάζ συνοδεύεται από μια κινηματογραφικού χαρακτήρα ασπρόμαυρη φωτογραφία κρανοφόρων εν μέσω καπνού από κάποια επεισόδια στη διάσημη πλατεία. Last but not least, το άρθρο είναι υποδειγματικό.

Θέλω να πω, δύσκολα λες πως η υπογράφουσα έχει σχέσεις με τον ΣΥΡΙΖΑ, κι ας δίνει τον λόγο σε κατοίκους των Εξαρχείων που τάσσονται εναντίον της κατασκευής σταθμού μετρό. Οχι, δεν πρόκειται για μπαχαλάκηδες, αλλά για ανθρώπους που ανησυχούν, μεταξύ άλλων, ότι η κατασκευή του σταθμού του μετρό και η επέμβαση στον λόφο Στρέφη θα αλλοιώσουν τους δύο πράσινους δημόσιους χώρους που διαθέτει η γειτονιά. Φαίνεται ότι τα Εξάρχεια δεν διαθέτουν ανθρώπους με την επιρροή του εφοπλιστή που απέτρεψε την κοπή δεκάδων δένδρων για την κατασκευή νέου σταθμού στο πάρκο Ριζάρη, παρατηρεί η αρθρογράφος.

Φυσικά και η περιοχή μαστίζεται από εγκληματικότητα και εμπόριο ναρκωτικών. Φυσικά και σε όλο τον κόσμο κατασκευάζονται σταθμοί του μετρό στις πλατείες. Φυσικά και πρέπει μια μητέρα να μπορεί να πηγαίνει βόλτα το μωρό της με ασφάλεια στον λόφο του Στρέφη, όπως λέει ο δήμαρχος στην εφημερίδα. Υπάρχει όμως πάντα αυτή η υποψία του πολιτικού χαρακτήρα της ανάπλασης. Υπάρχει η αίσθηση ότι η ανάγκη να καθυποταχθούν οι αντιεξουσιαστές εκτοπίζει την απαίτηση ενός ολοκληρωμένου σχεδιασμού με σεβασμό προς το περιβάλλον.

Υπάρχει και αυτή η ατμόσφαιρα της εχθρότητας και του φόβου. «Με όποιον και να μίλησα στη γειτονιά, μου κατήγγειλε περιστατικά ξυλοδαρμών, σεξουαλικής κακοποίησης, ρατσιστικής συμπεριφοράς ή παρενόχλησης από την πλευρά της αστυνομίας», γράφει η Λουσίντα Σμιθ, αναφερόμενη ειδικότερα στον ξυλοδαρμό ενός γονιού μπροστά στην οκτάχρονη κόρη του και ενός αμερικανού φωτορεπόρτερ την ώρα που έκανε τη δουλειά του. Σύμφωνα με τον Συνήγορο του Πολίτη, οι καταγγελίες για αστυνομική βία έχουν αυξηθεί κατά 75%. Αλλά η ΕΛ.ΑΣ. δεν βρήκε χρόνο να απαντήσει σε σχετική ερώτηση των Financial Times.

Αν ήμουν Βρετανός, θα αναρωτιόμουν μαζί με την αρθρογράφο αν η αστυνομική καταστολή, η επιδείνωση της ελευθερίας του Τύπου, οι επαναπροωθήσεις προσφύγων και οι υποκλοπές εντάσσονται σε μια εκστρατεία σκλήρυνσης της κυβέρνησης ενόψει των εκλογών. Είμαι Ελληνας και ξέρω ότι η κατάσταση είναι πιο σύνθετη. Και πάλι: τα ερωτήματα πληθαίνουν, οι απαντήσεις δεν μπορεί αιωνίως να κομματικοποιούνται, ο ξένος Τύπος δεν μπορεί συνεχώς να κατηγορείται για αντικυβερνητικό μένος, το κύρος του Πρωθυπουργού στο εξωτερικό έχει πληγεί, κάποια πρωτοβουλία μάλλον θα πρέπει να αναληφθεί.