Καταστρέφεται ο κόσμος όπως τον ξέραμε

Με μια προσωπική ανάρτηση ο Παναγιώτης Φασούλας αποχαιρέτησε τον φίλο του Ανατόλι Ζουρπένκο, πρώην συμπαίκτη του κάποτε στον Ολυμπιακό, που έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 46 χρονών. Ο Πάνι έγραψε πως «αν ο Ζουρπένκο έπαιζε σήμερα θα έφτανε στο ΝΒΑ». Δεν ξέρω αν αυτό θα συνέβαινε, θυμάμαι ωστόσο ότι ο επίσης μακαρίτης πλέον Ντούσαν Ιβκοβιτς ήθελε τον Ζουρπένκο στον Ολυμπιακό για να έχει ο Φασούλας έναν αντίπαλο στα μέτρα του στα διπλά και στις ασκήσεις της προπόνησης. Ο «Τόλης» ή «Ζουρπέ», όπως τον αποκαλούσαν οι συμπαίκτες του, ήταν για τον Φασούλα ένας ιδανικός συμπαίκτης γιατί ήταν πολύ χρήσιμος αντίπαλος. Ο Πάνι τον αποχαιρέτησε από την καρδιά του ευχαριστώντας τον δημοσίως για την υπέροχη συνεργασία…

Κυνικός

Στην επικαιρότητα μετά τη διαγραφή του από τη ΝΔ βρέθηκε ξαφνικά ο Ανδρέας Πάτσης. Εμείς του ποδοσφαίρου τον γνωρίσαμε πριν από τους συναδέλφους που ασχολούνται με το πολιτικό ρεπορτάζ και μας έχει μείνει αξέχαστος κυρίως για την επιχειρηματική κυνικότητα. Τη σεζόν 2013 -14, ως πρόεδρος της Νίκης Βόλου, κατάφερε κάτι εντυπωσιακό: η ομάδα του ανέβηκε κατηγορία και αγωνίστηκε στη Σούπερ Λίγκα έπειτα από 48 ολόκληρα χρόνια! Τον Δεκέμβριο του 2014, επειδή έκρινε ότι η ομάδα δεν μπορεί να ανταποκριθεί στις απαιτήσεις της μεγάλης κατηγορίας, αποφάσισε την οικονομική της διάλυση πριν από το τέλος του πρώτου γύρου. Είναι η μοναδική ομάδα που σε επίπεδο πρώτης κατηγορίας έχει πτωχεύσει με απόφαση του ιδιοκτήτη της και έχει αποχωρήσει από το πρωτάθλημα. Ισως οι τωρινές του περιπέτειες να έχουν να κάνουν με τα πολλά που άκουσε τότε από τους οπαδούς της Νίκης στους οποίους έμεινε αξέχαστος…

Πρόσκληση

To Αγιαξ – Λίβερπουλ που θα δούμε απόψε το βράδυ στο MEGA (στις 22.00) πριν ξεκινήσει μοιάζει να είναι μια πρόσκληση σε μια υπέροχη βραδιά επιθετικού ποδοσφαίρου. Πριν από λίγο καιρό είχα γράψει ότι η διάκριση στο Τσάμπιονς Λιγκ είναι ο μόνος τρόπος που έχει η Λίβερπουλ για να σώσει τη χρονιά της μετά τα άσχημα αποτελέσματα στο αγγλικό πρωτάθλημα. Χρονικά, έπειτα από εκείνη μου την παρατήρηση η Λίβερπουλ, επειδή είναι πραγματικά μεγάλη ομάδα, είχε μια αντίδραση στην Πρέμιερ Λιγκ κι έκανε ένα μικρό σερί από νίκες διορθώνοντας λίγο την κατάστασή της στη βαθμολογία. Αλλά το περασμένο Σάββατο η Νότιγχαμ κερδίζοντάς την τής υπενθύμισε πως είναι απίθανο φέτος στο αγγλικό πρωτάθλημα να γίνει διεκδικήτρια τίτλου. Και κατά συνέπεια πως στο Τσάμπιονς Λιγκ θα πρέπει να εστιάσει την προσοχή της. Υποχρεωτικά.

Προβλεπόμενες

Μετά την ήττα από τη Νάπολι η Λίβερπουλ στο Τσάμπιονς Λιγκ έκανε τις προβλεπόμενες νίκες, τρεις τον αριθμό. Δεν έχει ακόμα μαθηματικά προκριθεί στον επόμενο γύρο όμως. Αν για την πρόκριση της αρκεί ένας βαθμός, για την πρωτιά στον όμιλο, που η ομάδα του Γιούργκεν Κλοπ χρειάζεται, μία νίκη στο Αμστερνταμ Αρίνα απόψε είναι μονόδρομος. Κι ο Αγιαξ ωστόσο έχει ανάγκη ένα καλό αποτέλεσμα – για δύο λόγους. Αν κερδίσει τη Λίβερπουλ εξασφαλίζει την τρίτη θέση στον όμιλο, συνεχίζει στο Γιουρόπα Λιγκ κι έχει και μια μικρή πιθανότητα να πάρει και εισιτήριο για την επόμενη φάση του Τσάμπιονς Λιγκ: στο Ανφιλντ έχει χάσει με 1-2, πράγμα που σημαίνει πως χρειάζεται μια νίκη με δύο γκολ διαφορά. Το σημαντικότερο όμως είναι πως αν έβρισκε αυτή τη δύσκολη νίκη θα έβαζε τέλος στις μουρμούρες που υπάρχουν για το γεγονός ότι πούλησε το περασμένο καλοκαίρι τη μισή του ομάδα. Ο Αγιαξ πούλησε τον Αντονι, τον Αλε, τον Ονανά, τον Λισάντρο Μαρτίνες, τον Γκράφενμπεργκ και έβαλε στο ταμείο του 270 εκατ. ευρώ. Ομως η νέα του ομάδα δεν είναι όσο ελκυστική ήταν η προηγούμενη και οι οπαδοί του μετά τις δύο ήττες από τη Νάπολι γκρινιάζουν. Ισως μάλιστα να είναι η πρώτη φορά που γκρινιάζουν γιατί η εταιρεία έβαλε στο ταμείο της ένα τεράστιο ποσό. Κι αυτό είναι μια ακόμα απόδειξη πως ο κόσμος όπως τον ξέραμε οδηγείται στην καταστροφή…

Αϊτόρ

Μερικές φορές απορώ για τον τρόπο που διάφορες ειδήσεις, κατά κανόνα θλιβερές, παρουσιάζονται από τον ελληνικό Τύπο. Διάβαζα π.χ. ότι τον άτυχο Αϊτόρ θα τον χειρουργήσει στη Βαρκελώνη ο 72χρονος ορθοπεδικός Ραμόν Κουγάτ, ο αποκαλούμενος και «Λίο Μέσι των ορθοπεδικών». Σε λίγο κάποιος θα γράψει ότι ο ισπανός εξτρέμ του ΠΑΟ είναι και τυχερός! Ας ηρεμήσουμε λίγο από σεβασμό στον Αϊτόρ και την ιατρική του περιπέτεια. Ο παίκτης του ΠΑΟ έπαθε ρήξη χιαστών στην καλύτερη στιγμή της καριέρας του. Θα ήταν πολύ καλύτερα για τον ίδιο να μην είχε γνωρίσει ούτε τον Μέσι ούτε τον Κριστιάνο Ρονάλντο των ορθοπεδικών και απλά να έκανε προπονήσεις ενόψει του ματς με τον Βόλο…

Ηττες

Στο μεταξύ, την περασμένη Κυριακή είχαμε πάλι ήττες του Στέφανου Τσιτσιπά και της Μαρίας Σάκκαρη σε τελικούς τουρνουά τένις. Η Σάκκαρη έχασε στη μακρινή Γκουανταλαχάρα από την Τζέσικα Πεγκούλα και ο Τσιτσιπάς στη Στοκχόλμη από τον Ρούνε. Η Σάκκαρη ήταν κομμάτι άτυχη. Υποχρεώθηκε να αγωνιστεί στον ημιτελικό και στον τελικό την ίδια μέρα διότι μια βροχή είχε σταθεί αιτία να μεταφερθεί ο ημιτελικός μία ημέρα αργότερα και αντί για Σάββατο να γίνει Κυριακή πρωί. Δύο παιχνίδια μεγάλης έντασης την ίδια μέρα δεν είναι κάτι το απλό. Ο Τσιτσιπάς από την άλλη συνέχισε τα εντυπωσιακά σκαμπανεβάσματά του. Επαιξε καταπληκτικά μέχρι να φτάσει στον τελικό και σε αυτόν παραδόθηκε στον 19χρονο αντίπαλό του δείχνοντας κατώτερος των περιστάσεων.

Αδεια

Και ο Τσιτσιπάς και η Σάκκαρη έχουν φέτος πετάξει αρκετά τουρνουά με ήττες σε ημιτελικούς ή τελικούς. Ετσι, η μεν βαθμολογία τους στην παγκόσμια κατάταξη είναι υψηλή, η δε τροπαιοθήκη τους είναι άδεια. Οι ήττες αυτές θα έπρεπε να τους θυμώσουν και να τους πεισμώσουν, αλλά δεν το βλέπω να γίνεται. Η μεν Σάκκαρη μοιάζει να έχει πιστέψει αυτό που καιρό τώρα τη συνοδεύει ως διαπίστωση: όλοι της λένε ότι παίζει στα όριά της, πως κάθε φορά δίνει ό,τι μπορεί, πως δεν μπορούμε να της ζητάμε κάτι παραπάνω κ.λπ. Νομίζω πως η ίδια πρέπει να κάνει ό,τι είναι δυνατόν για να αποδείξει πως αυτά δεν ισχύουν. Ο δε Τσιτσιπάς πρέπει να μάθει να θυμώνει με τον εαυτό του, όχι για ένα κακό σερβίς ή για ένα χαμένο βολέ, αλλά γιατί εμφανίζεται όλο τον χρόνο κατώτερος σε τελικούς. Οι Αγγλοι που χαμογελούν με τα tweet και τις κατά καιρούς δηλώσεις του (για οτιδήποτε…) τον αποκαλούν «αρχαίο έλληνα φιλόσοφο στο τοπ δέκα του κόσμου». Δεν είναι φιλοφρόνηση. Πλάκα του κάνουν. Ας του το εξηγήσει όποιος τον αγαπάει…