Σακάκι

Εχει δίκιο η Εφη Αχτσιόγλου. Είναι παραλογισμός ένα σακάκι να σε κάνει πιο σοβαρό. Το περιεχόμενο των λόγων κάποιου είναι εκείνο που ζυγίζει κανείς για να μετρήσει τη σοβαρότητά του. Κι όμως, οι στυλιστικές επιλογές των βουλευτών – κυρίως των γυναικών, για να είμαστε δίκαιοι – επανέρχονται συχνά ως θέμα στον δημόσιο διάλογο. Το μακρινό 2013, ας πούμε, ο Χρήστος Μαρκογιαννάκης είχε απαιτήσει οι συνάδελφοί του να σέβονται τους ενδυματολογικούς κώδικες επειδή «η Βουλή δεν είναι πασαρέλα». Ετσι, η Κατερίνα Παπακώστα, ως πρόεδρος της Επιτροπής Ισότητας, είχε στείλει επιστολή στον πρόεδρο του Σώματος καταγγέλλοντας «σεξιστικό σχολιασμό της εμφάνισης των γυναικών βουλευτών». Για μέρες μίντια και πολιτικοί ασχολούνταν με τη συγκεκριμένη κόντρα. Πιο πριν, με το που αυξήθηκε ο αριθμός των συριζαίων στα κοινοβουλευτικά έδρανα, εθνοπατέρες και παροικούντες το πολιτικό σύστημα συζητούσαν αρκούντως ειρωνικά για το κάζουαλ dresscode που οι νεοεκλεγμένοι έφεραν στις αίθουσες και τους διαδρόμους του βουλευτηρίου – κρατώντας, φυσικά, τα πιο δηκτικά σχόλια για τα βαρουφακικά πουκάμισα. Το φαινόμενο δεν είναι παροδικό. Η αστυνομία της μόδας εμφανίζεται σε κάθε ορκωμοσία των 300.

Επιδόσεις

Η δε σοσιαλμιντιακή δημόσια σφαίρα καταλήγει σχεδόν πάντα να τσακώνεται για τις συνδηλώσεις της στολής εργασίας ορισμένων εκπροσώπων του έθνους. Ωστόσο, ακόμη κι αυτοί που τάχα καταγγέλλουν τη ρηχότητα της ενδυματολογικής κριτικής χρησιμοποιούν τα ρούχα για να στείλουν πολιτικά μηνύματα. Η συριζαϊκή άρνηση της γραβάτας πλασαρίστηκε σαν αντικομφορμισμός από αγραβάτωτα στελέχη όλων των βαθμίδων στην Κουμουνδούρου. Τα τζιν και τα μακό στην Ολομέλεια διαφημίστηκαν ως αποδείξεις λαϊκότητας. Κεντροδεξιοί και κεντροαριστεροί, από την άλλη, κυκλοφόρησαν με σηκωμένα τα μανίκια όποτε οι επικοινωνιολόγοι εισηγήθηκαν το λανσάρισμα μιας εικόνας εργατικότητας. Η εργαλειοποίηση της γκαρνταρόμπας συγκαταλέγεται στα SOS των εγχειριδίων πολιτικής επικοινωνίας που μελετούν οι πολιτευτές ανεξαρτήτως ιδεολογίας. Γι’ αυτό στην πραγματικότητα το ντύσιμό τους δεν επηρεάζει την εκλογική συμπεριφορά κανενός πια – αφού το κοινό είναι εξοικειωμένο με τέτοιου είδους τρικ. Οταν, π.χ., η αξιωματική αντιπολίτευση, με ή χωρίς σακάκι, λέει «τα καθηλωμένα εισοδήματα και οι εκρηκτικές τιμές στα προϊόντα είναι αποτέλεσμα της πολιτικής που ασκεί η σημερινή κυβέρνηση», οι ψηφοφόροι δεν θυμούνται αμυδρά τα κυβερνητικά κοστούμια που φορούσαν οι σύντροφοι μέχρι το 2019, αλλά καθαρά τις επιδόσεις τους στη δουλειά τότε.