Το «πριγκιπόπουλο» με το αγέλαστο χαμόγελο

Είναι γνωστό ότι τα fake news κυκλοφορούν στις λεωφόρους του Διαδικτύου ταχύτερα από οτιδήποτε άλλο. Αυτό συνέβη, πριν από δύο περίπου εβδομάδες, και με τις φήμες περί της εκδήλωσης πραξικοπήματος στην Κίνα, με στόχο την ανατροπή του Σι Τζινπίνγκ, λίγες εβδομάδες πριν από την επανεκλογή του στο τιμόνι του κόμματος και της χώρας.

Φυσικά, ποτέ δεν θα μάθουμε – είναι δε αμφίβολο ότι θα το μάθουν ακόμη και οι μυστικές υπηρεσίες της Δύσης – τι πραγματικά συνέβη. Εάν, δηλαδή, οι «ειδήσεις» που διακινήθηκαν είχαν ίχνος αλήθειας, κάτι που σημαίνει ότι υπήρξε απόπειρα, η οποία καταπνίγηκε. Κατά πόσο επρόκειτο για μια παγίδα την οποία έστησε ο ίδιος ο Σι και οι έμπιστοί του, προκειμένου να δελεάσουν τους αντιπάλους τους να βγουν από τις κρυψώνες τους. Ή, τέλος, εάν ήταν ένα κακόγουστο αστείο κάποιων «σκοτεινών μυαλών».

Το σίγουρο, σε κάθε περίπτωση, είναι ότι ο Σι οδεύει προς τη νέα του ενθρόνιση και μάλιστα σε θέση η οποία θα μπορεί να συγκριθεί μόνο με εκείνη του Μάο Τσετούνγκ . Είναι, άλλωστε, ο ίδιος που έστρωσε τον δρόμο, με τις συστηματικές εκκαθαρίσεις των αντιπάλων του και το ξεκαθάρισμα λογαριασμών με τους κινέζους «ολιγάρχες» (όπως ο δισεκατομμυριούχος Τζακ Μα της Alibaba), με τη θεσμική αλλαγή του 2018 που κατάργησε το όριο των δύο θητειών και, φυσικά, με την αναγόρευση της «σκέψης» του σε νέο ακρογωνιαίο λίθο της πολιτικής του κόμματος. Οπως, λοιπόν, είχε κάνει ο Μάο το 1945 και στη συνέχεια με το «Κόκκινο Βιβλιαράκι» του, το 2017 το συνέδριο ενέκρινε την ενσωμάτωση της φιλοσοφίας του στο Σύνταγμα, με τίτλο «Η σκέψη του Σι Τζινπίνγκ γύρω από τον σοσιαλισμό με κινεζικά χαρακτηριστικά για τη Νέα Εποχή».

Ο Μάο, ο Ντενγκ
και ο Σι

Ο Σι – γιος ενός επαναστάτη ο οποίος συμμετείχε στην ίδρυση του κόμματος και στον πόλεμο που οδήγησε στην εγκαθίδρυση της Λαϊκής Δημοκρατίας, για να διωχθεί και να φυλακιστεί πριν από την Πολιτιστική Επανάσταση – δεν έχει κρύψει ποτέ ότι διεκδικεί μια θέση στην Ιστορία ισότιμη με τον Μεγάλο Τιμονιέρη. Για να το πετύχει, όμως, γνωρίζει ότι πρέπει να επιβεβαιώσει εκείνους που ισχυρίζονται ότι «εάν ο Μάο ήταν αυτός ο οποίος ένωσε τη χώρα και ο Ντενγκ Σιαοπίνγκ αυτός που τη βοήθησε να ευημερήσει, ο Σι είναι ο ηγέτης που θα την κάνει και πάλι μεγάλη».

Ολα δείχνουν ότι το σχέδιο υπάρχει ήδη στο μυαλό του, έστω κι αν ελάχιστοι (αν όχι κανείς) γνωρίζουν την επόμενη κίνησή του. Εξάλλου, εδώ και μία δεκαετία, ο Σι έχει εκπαιδευτεί να εμφανίζεται με τη «μάσκα» ενός αγέλαστου χαμόγελου, το οποίο καθιστά την προσωπικότητά του ακόμη πιο αινιγματική και τις προθέσεις του ακόμη πιο απρόβλεπτες, κάνοντας άλλους να αναρωτιούνται και άλλους να φοβούνται.

Εχει πετύχει
πάρα πολλά

Οι πάντες, όμως, «σύντροφοι» και αντίπαλοι, του αναγνωρίζουν ότι έχει ήδη πετύχει πολλά. Το πρώτο που κατάφερε ήταν να δώσει στο κόμμα αρκετή από τη χαμένη του αίγλη και να το καταστήσει «καρδιά» και «νου» για οτιδήποτε συμβαίνει στην Κίνα. Εκμεταλλεύτηκε γι’ αυτό τον τίτλο του «πριγκιπόπουλου» που του έχουν δώσει αρκετοί, εξαιτίας της καταγωγής του και της πορείας του μέχρι την κορυφή. Ετσι, όπως λέει ο ίδιος πια, «η κυβέρνηση, ο στρατός, η κοινωνία και τα σχολεία, η ανατολή, η δύση, ο βορράς, ο νότος και το κέντρο – όλα καθοδηγούνται από το Κόμμα». Κάτι που, πολύ απλά, μεταφράζεται σε μια άνευ προηγουμένου συγκέντρωση εξουσίας στα χέρια του ίδιου και της επταμελούς διοικούσας επιτροπής του Πολιτικού Γραφείου, που κινεί όλα τα νήματα.

Στη συνέχεια, επιχείρησε να χαράξει τον Τρίτο Δρόμο για την Κίνα, αντλώντας όλα τα ισχυρά στοιχεία από τη γραμμή που ακολούθησαν τόσο ο Μάο όσο και ο Ντενγκ. Με άλλα λόγια, από την κομμουνιστική παράδοση και από την καπιταλιστική Κίνα, δημιουργώντας έτσι ένα νέο οικονομικό και πολιτικό μοντέλο. Οσο για τον νέο Δρόμο του Μεταξιού, που επίσης αποτέλεσε δική του έμπνευση, είναι αναμφισβήτητα το ένα από τα δύο οχήματα με τα οποία επιδιώκει να οδηγήσει την Κίνα στην κορυφή του κόσμου – με το άλλο να είναι η πανίσχυρη και σύγχρονη πολεμική μηχανή που χτίζει συστηματικά.