Πολιτικές αλχημείες

Ενα πρωτοφανές γεγονός στην αθλητική ιστορία που συντρίβει κάθε πολιτική ορθότητα στον βωμό της σκοπιμότητας χαιρετίστηκε ωσάν να πρόκειται η πιο φυσιολογική εξέλιξη.

Ποτέ στη σύγχρονη αθλητική ιστορία χώρα που βρίσκεται σε εμπόλεμη κατάσταση δεν τόλμησε να διεκδικήσει διοργάνωση της τάξης μεγέθους ενός Παγκοσμίου Κυπέλλου. Το έπραξε η Ουκρανία υπό τις ευλογίες του προέδρου της Βολοντίμιρ Ζελένσκι και την ανοχή της UEFA και της διεθνούς κοινότητας. Η Ουκρανία μπήκε σφήνα στην κοινή υποψηφιότητα της Ισπανίας με την Πορτογαλία για τη διοργάνωση του Μουντιάλ 2030 παρακάμπτοντας όλες τις εγγυήσεις που απαιτούνται σε τέτοιες περιπτώσεις.

Η οικονομική και πολιτική σταθερότητα και η ασφάλεια θεωρούνται αδιαπραγμάτευτα δεδομένα για να διεκδικήσει μία χώρα οποιαδήποτε μεγάλη διοργάνωση.

Πρέπει να πληρούνται επίσης πολύ αυστηρές προϋποθέσεις, ειδικά για το Παγκόσμιο Κύπελλο όπου τα logistics είναι το Α και το Ω της διοργάνωσης. Εκτός από τα στάδια που η Ουκρανία διαθέτει από το Euro που συνδιοργάνωσε με την Πολωνία το 2012 και μπορεί να τα φρεσκάρει, απαιτούνται ξενοδοχεία, συγκοινωνίες, επικοινωνίες, ηλεκτρικά δίκτυα, αεροδρόμια με συγκεκριμένες προδιαγραφές τα οποία σε ποσοστό 70% πρέπει να βρίσκονται ήδη στη θέση τους ή να υπάρχουν δεσμεύσεις για τη διασφάλιση εκπλήρωσης αυτών των κριτηρίων.  Αυτή τη στιγμή η Ουκρανία δεν μπορεί να δεσμευτεί για τίποτα παρά τις αισιόδοξες προβλέψεις της ηγεσίας της χώρας.

Τον Μάιο ο Ζελένσκι υποσχόταν πως η Ουκρανία θα φιλοξενήσει το πανηγυράκι της Eurovision μετά τη νίκη της Kalush Orchestra και κάποια μέρα θα την πάει και στη Μαριούπολη. Προς το παρόν οδεύει προς τη Βρετανία. Νωρίτερα ο ουκρανός πρόεδρος προσπάθησε επί ματαίω να μιλήσει στην απονομή των Oscars.

Μία ημέρα πριν από την ανακοίνωση της UEFA πως αποκλείει τη Ρωσία από το Euro 2024 ο Ζελένσκι είχε τηλεφωνική επικοινωνία με τον επικεφαλής της ευρωπαϊκής ομοσπονδίας Αλεξάντερ Τσέφεριν ενώ την επομένη του έστειλε επιστολή όπου μεταξύ άλλων αποδοκίμαζε την ευρωπαϊκή Σούπερ Λίγκα.  Ενα Παγκόσμιο Κύπελλο δεν είναι ούτε Eurovision ούτε Oscar, ούτε Σούπερ Λίγκα. Το μέγεθός του και όσα διακυβεύονται δεν θα έπρεπε να προσφέρουν χώρο σε πολιτικές αλχημείες και ηθική εκμετάλλευση των θυμάτων του πολέμου.