«Κάθε ρόλος είναι {LF}μια νέα συνάντηση»

Εκεί που η πίστη δοκιμάζεται, εκεί ανθίζει το «Μαύρο ρόδο», η νέα δραματική σειρά του Mega που μετά τη χθεσινή πρεμιέρα επιστρέφει απόψε στις 22.30. Η παραγωγή, που βασίζεται στο ομώνυμο μυθιστόρημα της Ελένης Καπλάνη, ζωντανεύει τον παθιασμένο έρωτα δύο νέων από αντίθετους κόσμους: της θρησκείας και της νύχτας. Μέρος του κόσμου της θρησκείας αποτελεί και η Σοφία Σεϊρλή, η οποία υποδύεται τη μοναχή Αυξεντία, θεία της πρωταγωνίστριας Ελισάβετ και μαγείρισσα της μονής.

Πώς αντιμετωπίζετε τον ρόλο σας;

Οπως αντιμετωπίζω κάθε ρόλο. Θέλω να είναι διαφορετικός από τον προηγούμενο. Δεν επαναλαμβάνω ένα μοτίβο κι ένα ύφος. Ισως και γι’ αυτό διάλεξα το «Μαύρο ρόδο». Είχα κάποιες άλλες προτάσεις αλλά σκεφτόμουν να μην κάνω καθόλου τηλεόραση γιατί αργότερα έχω απαιτητικό θεατρικό. Οταν όμως άκουσα ότι εδώ πρόκειται για ρόλο μοναχής, είπα πως έχει ενδιαφέρον. Είναι ένας τελείως καινούργιος κόσμος και μια πιο δύσκολη συνάντηση. Γιατί συνάντηση αποκαλώ κάθε μου ρόλο. Συναντώ έναν καινούργιο χαρακτήρα και πρέπει να μπω στη ζωή του και να γίνω εγώ αυτός.

Τι χαρακτηριστικά διακρίνετε σε αυτόν τον συγκεκριμένο, της μοναχής;

Η μοναχή Αυξεντία είναι από πολύ μικρή ηλικία στο μοναστήρι. Δούλευε στα χωράφια και λέει πως το μόνο πάθος της ήταν να ψέλνει τη Θεία Λειτουργία. Από πολύ μικρή έχει βρει ένα καταφύγιο στη θρησκεία. Τώρα πλέον είναι η πιο παλιά μοναχή. Με την προηγούμενη ηγουμένη μοιράστηκε ένα πολύ σοβαρό μυστικό όπως και με την ανιψιά της Ελισάβετ, κόρη της αδελφής της που δεν ζει πια, την οποία αγαπάει πολύ και την προστατεύει. Αυτό το μυστικό κινδυνεύει να αποκαλυφθεί. Από τις κινήσεις της αρχίζουν και την υποπτεύονται οι άλλες μοναχές. Ως χαρακτήρας είναι μια καλή γυναίκα, αγαπάει τον χώρο της, πολύ νοικοκυρά, είναι σαν μάνα στο μοναστήρι. Είναι όμως πολύ φλύαρη κι αυτό θα τη βάλει σε μπελάδες.

Εχετε κοινά με την Αυξεντία;

Δεν έχω κοινά στοιχεία. Από την άλλη, όμως, αγαπάει πολύ την ανιψιά της όπως κι εγώ την κόρη της αδελφής μου. Στενή σχέση με τον Θεό δεν είχα ποτέ. Δεν είμαι από αυτές που πηγαίνουν στην εκκλησία. Αλλά το Πάσχα μού αρέσει πολύ, ν’ ακούσω κάποιους ωραίους ύμνους, να πάω σε κάποιο ξωκκλήσι. Και πρέπει να πω ότι ο παππούς μου, ο πατέρας της μητέρας μου, τον οποίο έζησα μέχρι τα 15 μου όταν πέθανε, ζούσε στην Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου και ήταν Μέγας Οικονόμος του Πατριαρχικού Θρόνου της Αλεξανδρείας. Ηταν παντρεμένος και δεν μπορούσε να γίνει Πατριάρχης. Εχω έντονες μνήμες από εκείνον, ήταν ένα ανοιχτό μυαλό. Αυτήν την εμπειρία από την εκκλησία φέρω με πολλή αγάπη.

Οι ήρωες της σειράς πρέπει να αποφασίσουν ανάμεσα στα θέλω και τα πρέπει. Εσείς στη ζωή σας τι επιλέγετε;

Αυτό που θέλω ως άνθρωπος. Βεβαίως υπάρχουν κάποιες στιγμές που πρέπει να το λάβεις υπόψη σου κι αυτό το πρέπει. Αλλά γενικά ως χαρακτήρας είμαι με τα θέλω μου και όχι με τα πρέπει μου. Ετσι πορεύτηκα στη ζωή μου. Για παράδειγμα, ο πατέρας μου δεν ήθελε να πάω στο θέατρο αλλά εγώ πήγα. Αυτό το θέλω το επέβαλα κάποια στιγμή.

Από την πολυετή σας καριέρα στο θέατρο, τι κρατάτε μέχρι στιγμής μέσα σας;

Μία τεράστια πειθαρχία, γιατί πρέπει να είσαι πολύ ταγμένος σε αυτό που κάνεις. Επίσης, μου έχει δώσει πολύ μεγάλη δύναμη γιατί έχω παίξει σε όλες τις συνθήκες. Επαιξα όταν έχασα τη μητέρα μου ξαφνικά κι όταν πέθανε ο πατέρας μου επίσης. Επαιξα με αρρώστια, με 40 πυρετό. Αυτό, μου έχει δώσει μια τεράστια δύναμη στη ζωή μου.

Τον χειμώνα πού θα σας δούμε στο θέατρο;

Στο Εθνικό. Στο δεύτερο μισό της σεζόν, θα παίξω στο έργο του Τόνι Κούσνερ «Ενα σπίτι φωτεινό σαν μέρα» που σκηνοθετεί ο καλλιτεχνικός διευθυντής του Εθνικού Γιάννης Μόσχος. Πολύ ενδιαφέρον έργο.