Zήτημα ασφάλειας

Τα όσα τραγικά συνέβησαν στην Ινδονησία έκαναν τον γύρο του κόσμου. Οι δεκάδες νεκροί προκάλεσαν σοκ. Λίγες φορές στο παρελθόν το θέαμα ήταν τόσο σκληρό και ακόμη λιγότερες είχαμε δεκάδες νεκρούς και εκατοντάδες τραυματίες. Γιατί συνέβησαν όλα αυτά τα εντελώς οδυνηρά; Κάποιος θα πει «η κακιά στιγμή». Αλλοι θα απαντήσουν πως «υπήρξε ένταση και έγιναν σοβαρά λάθη». Και ορισμένοι θα θέσουν τα πράγματα στη σωστή τους βάση και θα κάνουν κουβέντα μεγάλη με ζήτημα τη «γηπεδική ασφάλεια».

Στο σύγχρονο ποδόσφαιρο όλα από εκεί αρχίζουν και όλα κάπου εκεί (πρέπει να) τελειώνουν. Πόσο ασφαλή είναι τα γήπεδα στην Ινδονησία ή σε τόσο μακρινές χώρες που δεν είναι δα και προηγμένες ποδοσφαιρικά, ας μη το συζητήσουμε. Δεν μπορεί όμως να γίνονται… μπούκες τόσο εύκολα στον αγωνιστικό χώρο. Από κόσμο που δήλωνε και ήταν εξαγριωμένος από ένα ανεπιτυχές αποτέλεσμα. Ούτε φυσικά στις μέρες μας είναι ανεκτό να βρίσκονται στις εξέδρες ή σε μια αθλητική εγκατάσταση παραπάνω φίλαθλοι από το προβλεπόμενο. Ισως εδώ να είναι η αρχή του κακού. Οι υπεράριθμοι δημιουργούν συνθήκες ασφυκτικές. Παντού. Φυσικά ούτε λόγος να γίνεται για το πώς πέρασαν μπουκάλια ή άλλα… πολεμοφόδια. Η Αστυνομία αντέδρασε με χημικά, προσπέρασε τις οδηγίες της διεθνούς ομοσπονδίας και η τραγωδία κάτω από αυτές τις συνθήκες έμοιαζε αναπόφευκτη. Ασφαλώς θα ακολουθήσουν έρευνες, όλοι θέλουν να μάθουν το «πώς και το γιατί». Οταν όμως οι νόμοι δεν τηρούνται, όταν οι προϋποθέσεις για να διεξαχθεί ένας αγώνας γίνονται… λάστιχο και ορισμένοι κλείνουν τα μάτια, τότε ίσως μια άσχημη στιγμή να χτυπά του αθλητισμού την πόρτα. Και στην πορεία να εξελιχθεί σε τραγωδία. Οπως αυτή στην Ινδονησία.