Η αλήθεια του Πογέτ

Το ομολόγησε προ ημερών και νωρίτερα από το ματς με τη Βόρεια Ιρλανδία ο Γκουστάβο Πογέτ. Τι είπε ο προπονητής της εθνικής ομάδας; Πως η θέση του σέντερ φορ, η φανέλα με το Νο 9 δηλαδή, είναι «πρόβλημα για το ελληνικό ποδόσφαιρο». Σαν να λέει πως ως λαός δεν είμαστε καλοί στο να βγάζουμε κυνηγούς με έφεση στο σκοράρισμα. Σίγουρα υπάρχουν, αλλά δεν είναι το φόρτε μας, αν θέλει κάποιος να το θέσει διαφορετικά.

Και όντως, η δικαίωση του ποδοσφαιράνθρωπου από την Ουρουγουάη ήταν άμεση. Απέναντι στη Βόρεια Ιρλανδία, μια ομάδα με παθιασμένους παίκτες χωρίς όμως τίποτα το ιδιαίτερο, ποιοι σημείωσαν τα γκολ; Ο Πέλκας. Ο Μασούρας. Ο Μάνταλος. Πάει να πει όχι ο Ιωαννίδης, ο κεντρικός επιθετικός που «καλός και χρυσός» είναι, αλλά στράικερ ολκής δεν τον λες. Οπως δουλειά θέλουν ακόμη ο Δουβίκας, ο Φούντας και χωρίς αντίρρηση ο Παυλίδης που ναι μεν στην Ολλανδία πάει καλά, ποιος όμως είπε ότι διαθέτει δεινότητα ως σκόρερ και συνέπεια στον ρόλο; Δεν πρέπει όλα τα ανωτέρω να μας ξενίζουν. Από… αρχαιοτάτων χρόνων το πρόβλημα είχε επισημανθεί. Αν εξαιρέσει κάποιος τον μέγιστο Νίκο Αναστόπουλο και τον Θωμά Μαύρο, ποιος ήταν κλασάτος φορ; Τελευταίος που φάνηκε ήταν ο Μήτρογλου, ένας οδηγός σε καλές στιγμές της εθνικής ομάδας. Ο δε Χαριστέας «σημάδεψε» την κατάκτηση του Ευρωπαϊκού του 2004 και μπράβο στον Αγγελο, ωστόσο ξεχώριζε για άλλα και όχι τόσο για τη διάρκειά του στο «κουτί».

Κατά συνέπεια, το τρικ του Πογέτ δείχνει εξαιρετικά απλό πλην όμως όχι και απλοϊκό. Θέλει χαφ με ικανότητα να βρίσκουν δίχτυα. Και είναι συν για μια ομάδα να βασίζεται (και) σε ποδοσφαιριστές που σημαδεύουν με επιτυχία. Τέτοιος είναι ο Μπακασέτας, ο κάπτεν με τα πόδια-κανόνια που έχουν «γράψει» πολλά γκολ με μακρινά σουτ. Ο Πέλκας όταν βρει την ευκαιρία, δεν χαρίζεται. Ο Μάνταλος επίσης και βγάζει ένα θετικό πρόσωπο με το όλο παιχνίδι του. Ο δε Μασούρας, περιττό να επισημανθεί πόσο κομβικός είναι όταν έχει ηθικό και η φόρμα του ανεβαίνει. Με όλους αυτούς να αποτελούν τα «κρυφά χαρτιά» της ελληνικής εθνικής ομάδας, έχει αποφασίσει να πορεύεται ο Πογέτ. Δεν κάνει λάθος. Και όλοι μοιάζουν να αγαπούν την ομάδα, να πασχίζουν για τη φανέλα, να θέλουν να ξεχωρίσουν μέσα από τη συνολική δουλειά. Ο δε κόουτς, σαφέστατα τους εμπνέει. Αυτό, για να μην επιμένουν ορισμένοι πως οι διεθνείς στο όχι μακρινό παρελθόν έπαιζαν κυρίως για τον… Φαν τ’ Σιπ. Οχι μέχρι εκεί…