Στο βασίλειο {CR}του Οκτώβρη

Οι εκπαιδευτικοί στο Ιράν κηρύσσουν απεργία. Ιρανοί κινηματογραφιστές όπως ο Ασγκάρ Φαραντί και ο Τζαφάρ Παναχί καλούν τη διεθνή κοινότητα να ξεσηκωθεί στο πλευρό των ιρανών διαδηλωτών. Oι ποδοσφαιριστές της εθνικής ομάδας, όπως ο Μεχντί Ταρέμι φορούν μαύρα μπουφάν πάνω από τις στολές τους την ώρα που ακούγεται ο εθνικός ύμνος της χώρας τους, σε φιλικό παιχνίδι στην Αυστρία: «Ας με διώξουν από την Εθνική – μικρή θυσία. Ντροπή σας να σκοτώνετε τους διαδηλωτές. Ζήτω οι γυναίκες του Ιράν».

«Το αιχμηρό χιούμορ της, η στυλιστική τόλμη και η εκπληκτική ιστορική διορατικότητά της την κατατάσσουν στους κορυφαίους της εποχής μας». Τα λόγια θα ήταν υπερβολικά, εάν η Χίλαρι Μαντέλ δεν έδινε νέα πνοή στο ιστορικό μυθιστόρημα με την τριλογία της «Γουλφ Χολ», που πραγματεύεται την ιστορία του Τόμας Κρόμγουελ. Η αφηγηματική της δεινότητα έριξε ένα διαφορετικό φως στην Ιστορία και τους ανθρώπους που την πλάθουν. Οπως έλεγε: «Τα ανθρώπινα όντα είναι θαύματα, αλλά τόσο ελαττωματικά συναρμολογημένα».

Ηταν μια σιωπηρή δήλωση αγάπης έπειτα από 20 χρόνια ανταγωνισμού. Ρότζερ Φέντερερ και Ραφαέλ Ναδάλ άφησαν τα δάκρυά τους να τρέξουν, πιασμένοι χέρι-χέρι, στην εκδήλωση για την αποχώρηση του ελβετού τενίστα από την ενεργό δράση. Μεγάλωσαν θέλοντας να νικήσουν ο ένας τον άλλο. Βρέθηκαν αντιμέτωποι δεκάδες φορές, πήραν τίτλους που ποθούσαν, έκαναν ο ένας τον άλλο να θυμώσει. Νίκες και ήττες στο τέλος του δρόμου ίσως δεν έχουν τόση σημασία όσο η αναγνώριση πως ο «άλλος» είναι πάντα ένα δικό μας κομμάτι.

Το 2014, σε ηλικία 29 ετών, εξελέγη ευρωβουλευτής. Στην ιταλική πολιτική σκηνή έγινε πιο γνωστή το 2020 αφότου το μικρό κόμμα της έπαιξε κομβικό ρόλο στο να μην πάρει η Ακροδεξιά την εξουσία στην περιοχή της Εμίλια-Ρομάνα. Η Ελι Σλάιν, πρώην εθελόντρια στην εκστρατεία του Μπαράκ Ομπάμα στις ΗΠΑ, θεωρείται το ανερχόμενο αστέρι της ιταλικής Αριστεράς και πολλοί την προτρέπουν να διεκδικήσει την ηγεσία του Δημοκρατικού Κόμματος – μια γυναίκα στο τιμόνι της Αριστεράς απέναντι σε μια γυναίκα της Ακροδεξιάς, τη Μελόνι.

Αυτή την εβδομάδα θα βρεθεί σε Ιρλανδία και Ισπανία για να πάρει μέρος σε συνελεύσεις πολιτών με θέμα την  απώλεια της βιοποικιλότητας. «Γίνονται εκατοντάδες τέτοιες συνελεύσεις πια στην Ευρώπη», λέει ο αυστραλός φιλόσοφος Ρομάν Κριζνάριτς. «Πρέπει να αλλάξουμε τη φύση της Δημοκρατίας για να δώσουμε φωνή στις μελλοντικές γενιές. Η αντιπροσωπευτική δημοκρατία έχει βραχυπρόθεσμο ορίζοντα. Ζούμε την τυραννία του σήμερα. Τα συμφέροντα των μελλοντικών γενεών αγνοούνται. Πρέπει να γίνουμε καλύτεροι πρόγονοι».

«Χρησμολόγιο και η τέχνη της φρόνησης». Λέγεται πως είναι το πιο πολυμεταφρασμένο βιβλίο μετά τον Δον Κιχώτη. Ο Βολταίρος, ο Νίτσε και ο Σοπενχάουερ επαινούσαν τον συγγραφέα του Μπαλτάσαρ Γκρασιάν, έναν ισπανό ιησουίτη μοναχό του 17ου αιώνα. Το βιβλίο με τους αφορισμούς διατρέχει τους αιώνες. Τώρα το εκθειάζει ο Ελον Μασκ, όμως ήταν δημοφιλές στη Γουόλ Στριτ τη δεκαετία του 1990 και στην Ιαπωνία τη δεκαετία του 2000. «Τα κατορθώματα είναι καλά, όταν πια έχουν γίνει· κι οι χαρές κακές, όταν πια έχουν τελειώσει».