Οταν έκλαψε ο Ρότζερ

Πριν από έξι χρόνια η ιστοσελίδα thesportster.com έκανε αφιέρωμα για τους κλαψιάρηδες αθλητές. Σε περίοπτη θέση είχε τον Ρότζερ Φέντερερ για τον οποίον έγραφε πως κλαίει μετά από νίκες, κλαίει μετά από ήττες, «όμως δεν μπορούμε να φανταστούμε πώς θα είναι όταν θα ανακοινώσει επίσημα πως αποσύρεται».

Δεν διέφερε πολύ. Ο Ελβετός πλάνταξε στο κλάμα όπως και όλοι όσοι βρέθηκαν στην O2 Arena, σαν να συμμετείχαν σε ολονύχτιο μοιρολόι. Υπερβολή που διογκώθηκε ακόμα περισσότερο από τα παμφάγα ηλεκτρονικά μίντια.

Ακόμα και ο Ράφα Ναδάλ που πρωταγωνίστησε στο αποχαιρετιστήριο σόου και του ζήτησαν να μιλήσει για τις περίφημες φωτογραφίες που τον δείχνουν να κλαίει με τον Φέντερερ είπε πως δεν έχει μεγαλώσει με τα social media και δεν τις έχει δει.

Γιατί έκλαψε όμως ο Ελβετός και μαζί του συγκινήθηκε τόσος κόσμος; Ο Φέντερερ έπρεπε να είχε αποσυρθεί από την ενεργό δράση από πέρυσι, όταν υποβλήθηκε σε εγχείρηση στο γόνατο. Η καθυστερημένη ανακοίνωση οφείλεται πιθανότατα στις χορηγικές συμφωνίες που του απέφεραν 90 εκατ. δολάρια και τον κατέστησαν τον 7ο πιο ακριβοπληρωμένο αθλητή, χωρίς να ακουμπήσει ρακέτα.

Εχει περάσει επίσης το κατώφλι της πέμπτης δεκαετίας της ζωής του. Μαθουσάλας για το άθλημά του αλλά θα μπορούσε να το γυρίσει στο γκολφ, στη σκοποβολή ή την ξιφασκία.

Οι εκτιμήσεις του Forbes τον καθιστούν τέταρτο δισεκατομμυριούχο αθλητή, πίσω από τους Μάικλ Τζόρνταν, Λεμπρόν Τζέιμς και Τάιγκερ Γουντς. Το μεγάλο ποσοστό μετοχών που κατέχει στο ανερχόμενο αθλητικό brand On του ανοίγουν διάπλατα τις πόρτες των επιχειρήσεων.

Ο Φέντερερ έχει κατακτήσει όλους τους τίτλους στα σλαμ, έχει γευτεί και την τελευταία ρανίδα δόξας, πρωταγωνίστησε σε αγώνες που έχουν μείνει στην ιστορία και είδε τον μεγαλύτερο αντίπαλό του, Ράφα Ναδάλ να του ζητά τη φανέλα του όταν έκανε ντους μετά τη νίκη του στο Αμβούργο το 2007 με την οποία του διέκοψε το νικηφόρο σερί των 81 αγώνων σε χώμα.

Τότε γιατί έκλαψε ο Ρότζερ; Γιατί είχε απέναντί του τα τέσσερα παιδιά του που τα είδε να δακρύζουν στο τελευταίο «αντίο». Ηταν το συναίσθημα του πατέρα που τον γκρέμισε, το πιο αληθινό και δυνατό απ’ όλα.