Τα δε επιχειρήματά του δεν έχουν αλλάξει. Οι σαμαρικές μεταγραφές από το ΛΑΟΣ, λένε μέχρι σήμερα, πιστοποιούν τη διαδικασία αποδαιμονοποίησης των ακροδεξιών απόψεων από την Κεντροδεξιά – μαζί με το χάιδεμα του ετερόκλητου δεξιού πλήθους που διαδήλωσε για το όνομα της Μακεδονίας. Ωστόσο, η επίκληση αυτών των συγκεντρώσεων ενέχει τον κίνδυνο κάποιος της απέναντι πλευράς να θυμίσει τη συνύπαρξη πάνω και κάτω πλατείας την περίοδο των Αγανακτισμένων, η οποία προηγήθηκε της κυβερνητικής συμπόρευσης με τον Ανεξάρτητο Ελληνα. Ή τις διαπιστώσεις συριζαίου Προέδρου της Βουλής για τις χρυσαυγίτικες ψήφους, οι οποίες δεν γινόταν να διαχωριστούν ως μη ευπρόσδεκτες. Κρύβει, δηλαδή, το ρίσκο να γυρίσει η μομφή σε όσους τη φωνάζουν. Το μεγαλύτερο ντεφό της αντιπολιτευτικής μεθόδου, πάντως, είναι πως η συγκεκριμένη κοινοτοπία απηχεί μόνο τις πεποιθήσεις της στενής κομματικής βάσης του ΣΥΡΙΖΑ. Οι κεντρώοι ψηφοφόροι το 2019 δεν πείστηκαν. Εξάλλου, η ορίτζιναλ εγχώρια Ακροδεξιά έχει μπαναλοποιηθεί από μόνη της. Ο μοναδικός κοινοβουλευτικός εκφραστής της μένει δημοσκοπικά κολλημένος γύρω στο 4%, μην καταφέρνοντας καν να εκμεταλλευτεί το κατά πολύ μεγαλύτερο ποσοστό πουτινόφιλων και αντιεμβολιαστών στο εκλογικό σώμα.

Το παρόν άρθρο, όπως κι ένα μέρος του περιεχομένου από tanea.gr, είναι διαθέσιμο μόνο σε συνδρομητές.

Είστε συνδρομητής; Συνδεθείτε

Ή εγγραφείτε

Αν θέλετε να δείτε την πλήρη έκδοση θα πρέπει να είστε συνδρομητής. Αποκτήστε σήμερα μία συνδρομή κάνοντας κλικ εδώ

Εγγραφή
Τελευταία Νέα