Μια τελευταία παράσταση

Σήμερα το βράδυ ο Ρότζερ Φέντερερ θα μπει στα αποδυτήρια της Ο2 Αρένα, θα φορέσει τα ρούχα και τα αθλητικά παπούτσια του, θα βάλει την μπαντάνα στο κεφάλι του και θα κοιταχτεί στον καθρέφτη. «Είσαι έτοιμος να το κάνεις; Εντάξει, πάμε», θα πει στον εαυτό του και θα βγει στο court για να δώσει έναν ακόμα αγώνα. Τον τελευταίο του.

Σήμερα το βράδυ ο Ρότζερ Φέντερερ, ως μέλος της ομάδας της Ευρώπης στο Laver Cup, θα ρίξει τους τίτλους τέλους σε μια ανεπανάληπτη επαγγελματική καριέρα που διήρκεσε 24 χρόνια. Δεν θα μπορούσε να το κάνει πουθενά αλλού, παρά μόνο στο αγαπημένο του Λονδίνο.

Εκεί όπου κέρδισε το πρώτο του Γκραν Σλαμ το 2003 και στη συνέχεια έγινε ο θρύλος του Γουίμπλεντον, ο τενίστας που το κατέκτησε συνολικά οκτώ φορές, περισσότερες από κάθε άλλον στην ιστορία. Εκεί όπου κέρδισε τους τελευταίους δύο από τους συνολικά έξι τίτλους σε ΑΤΡ Finals. Εκεί όπου έπαιξε αυτό που έμελλε να είναι το τελευταίο του παιχνίδι στο απλό. Στις 7 Ιουλίου 2021 στα προημιτελικά του Γουίμπλεντον, όπου ηττήθηκε από τον Χουρκάτς. Ακριβώς 23 χρόνια μετά τις 7 Ιουλίου 1998, όταν έδωσε τον πρώτο του αγώνα ως επαγγελματίας σε τουρνουά στο Γκστάαντ της Ελβετίας απέναντι στον Αργεντινό Αρνολντ.

«Ενιωθα πάντα πως αυτή η πόλη είναι ξεχωριστή για μένα. Εχω παίξει κι έχω κερδίσει τόσο πολλές φορές εδώ, κυρίως στο Γουίμπλεντον. Νομίζω πως ήταν πολύ ταιριαστό να παίξω στο Λονδίνο το τελευταίο μου παιχνίδι», λέει.

Ο Φέντερερ θα αγωνιστεί μόνο στο διπλό. Ενας αγώνας σήμερα το βράδυ και… τέλος. Το γόνατό του δεν του επιτρέπει περισσότερη καταπόνηση. Μετά, τη θέση του στην ομάδα της Ευρώπης θα πάρει ο Ιταλός Μπερετίνι. Ομως αυτόν τον αποψινό αγώνα ο κόσμος θα τον θυμάται για πάντα. Ο Φέντερερ θα έχει για συμπαίκτη του, όπως όλα δείχνουν, τον Ράφα Ναδάλ. Τον «αιώνιο» αντίπαλο και παντοτινό φίλο του.

Οι μεταξύ τους μονομαχίες έχουν περάσει στην ιστορία. Η αναμέτρησή τους στον τελικό του Γουίμπλεντον του 2008, όπου νίκησε ο Ναδάλ με 3-2 έπειτα από πέντε ώρες αγώνα, θεωρείται ένα από τα καλύτερα παιχνίδια τένις που έχουν γίνει ποτέ.

Ειρωνεία της τύχης

«Μου φαίνεται λίγο σαν η τύχη να μας ειρωνεύεται. Ο τελευταίος μου αγώνας να είναι με τον Ράφα συμπαίκτη και όχι αντίπαλο. Θα είναι, δίχως αμφιβολία, ξεχωριστή η στιγμή. Γιατί ενώ τόσα χρόνια δίναμε σκληρές μάχες στα γήπεδα, έχουμε αναπτύξει μεγάλο σεβασμό ο ένας για τον άλλον, τις οικογένειές μας και τις προπονητικές ομάδες μας. Το ότι βρισκόμαστε ο ένας απέναντι από τον άλλο στο court και κάναμε και οι δυο μας την καριέρα που κάναμε, αλλά παρ’ όλα αυτά αναπτύξαμε μια τόσο ωραία σχέση, νομίζω ότι στέλνει ένα όμορφο μήνυμα σε όλους. Οχι μόνο στο τένις, αλλά και στον αθλητισμό γενικότερα, ίσως και ακόμα παραπέρα», λέει ο Ελβετός πριν κάνει ένα σύντομο flash back στην καριέρα του.

Ποια ήταν η πιο μεγάλη στιγμή του; «Η κατάκτηση του 15ου Γκραν Σλαμ στο Γουίμπλεντον (2009). Τότε που έσπασα το ρεκόρ του Πιτ Σάμπρας (έχει 14) και ήταν κι αυτός παρών. Τα υπόλοιπα ήταν… μπόνους».

Ποια ήταν η πιο δύσκολη στιγμή του; «Το μυαλό μου κρατάει πάντα τους τίτλους και τις νίκες μου, όχι τις δύσκολες στιγμές. Ολα τα λάθη που έκανα, όλες οι κακές αποφάσεις που πήρα, με έκαναν να μεγαλώσω και να ωριμάσω».

Τι θα του λείψει περισσότερο τώρα που σταματάει; «Θα μου λείψουν οι φίλαθλοι και η αλληλεπίδραση μαζί τους. Θα μου λείψουν και οι μικρές στιγμές, όταν τελείωναν οι αγώνες. Το φαγητό με φίλους και την ομάδα μου, οι συζητήσεις εκτός του τένις».

Σήμερα το βράδυ ο Ρότζερ Φέντερερ θα μπει στα αποδυτήρια της Ο2 Αρένα του Λονδίνου, θα φορέσει τα ρούχα και τα αθλητικά παπούτσια του, θα βάλει την μπαντάνα στο κεφάλι του και θα κοιταχτεί στον καθρέφτη. «Είσαι έτοιμος να το κάνεις; Εντάξει, πάμε», θα πει στον εαυτό του και θα βγει στο court. «Οσο κι αν αγαπάω αυτή τη στιγμή, χαίρομαι που δεν θα το ξανακάνω ποτέ», συμπληρώνει…