Η ολοκλήρωση του αναθεωρητικού αφηγήματος

Η ρωσική εισβολή και ο πόλεμος αυτός ξεπερνούν τα σύνορα της Ουκρανίας. Εχουμε έναν περιφερειακό πόλεμο με χαρακτηριστικά παγκοσμίου πολέμου που δοκιμάζει τις αντοχές όλων των δυτικών Δημοκρατιών. Επαναπροσδιορίζει την έννοια της ισχύος στον σύγχρονο κόσμο και επαναφέρει με βίαιο τρόπο στην Ευρώπη την αυξημένη σημασία των συνόρων.

Η ρωσική εισβολή δεν εξελίσσεται όπως την περίμενε ο Πούτιν και ο ουκρανικός στρατός με την καθοριστική υποστήριξη της Δύσης αποκομίζει εδαφικά κέρδη στο ανατολικό μέτωπο του πολέμου και απειλεί να συνεχίσει την προέλασή του από το Χάρκοβο στο κατεχόμενο από τους Ρώσους Λουγκάνσκ.

Μπροστά σε αυτά τα αρνητικά δεδομένα και σε πλήρη συντονισμό, οι διοικήσεις που διόρισε η Μόσχα σε τέσσερις επαρχίες της Ουκρανίας (Λουγκάνσκ, Ντονέτσκ, Χερσώνα, Ζαπορίζια) ανακοίνωσαν την επείγουσα διεξαγωγή «δημοψηφισμάτων» εντός των επόμενων ημερών με σκοπό την ένταξή τους στη Ρωσική Ομοσπονδία. Θυμίζουμε ότι μία ημέρα πριν από την έναρξη της ρωσικής εισβολής ο ρώσος πρόεδρος είχε αναγνωρίσει τις αποσχιστικές «Λαϊκές Δημοκρατίες» των ρωσόφωνων περιοχών του Λουγκάνσκ και του Ντονέτσκ.

Αυτές τις τέσσερις επαρχίες που θα ζητήσουν να ενταχθούν στον «παράδεισο» της Ρωσικής Ομοσπονδίας θα κληθεί να «υπερασπιστεί» ο ρωσικός στρατός από το «ναζιστικό καθεστώς» του Κιέβου, όπως είπε ο Πούτιν στο διάγγελμά του, υπογραμμίζοντας ότι ο «κύριος στόχος» της «απελευθέρωσης» του λαού της περιοχής του Ντονμπάς «παραμένει αμετάβλητος». Προς αυτή την κατεύθυνση ανακοίνωσε ο Πούτιν μερική επιστράτευση 300.000 ανδρών προκειμένου να αποκατασταθεί «μια ιστορική αδικία», όπως δήλωσε και ο ανεπίσημος εκπρόσωπός του και αντιπρόεδρος του Εθνικού Συμβουλίου Εθνικής Ασφάλειας, Ντμίτρι Μεντβέντεφ, για τον οποίο «οποιαδήποτε καταπάτηση ρωσικού εδάφους θα αποτελούσε έγκλημα και θα νομιμοποιούσε τη χρήση οποιουδήποτε μέσου αυτοάμυνας». Ουσιαστικά ο Μεντβέντεφ μάς ενημερώνει πως η Ρωσία αναγκάζεται να περάσει από τη φάση της «ειδικής στρατιωτικής επιχείρησης» σε αυτήν του «κανονικού πολέμου».

Για τη διεθνή κοινότητα αυτά τα δημοψηφίσματα αποτελούν παραβίαση του Διεθνούς Δικαίου και η δυτική συμμαχία που στηρίζει τη διεθνή νομιμότητα στην Ουκρανία δεν θα αποδεχθεί καμία «μορφή ειρήνης» που θα υπαγορευθεί από τη Μόσχα.

Σε έναν κόσμο πολύπλοκο και μεταλλασσόμενο, θα παραμείνουμε παθητικοί θεατές μπροστά σε πράξεις που μας οδηγούν σε μια νέα τάξη πραγμάτων όπου ο πόλεμος θα είναι το βασικό μέσο άσκησης ισχύος;

«Αν η ιδέα του δημοψηφίσματος για το Ντονμπάς δεν ήταν τόσο τραγική, θα ήταν αστεία» υπογράμμισε ο πρόεδρος Μακρόν. Θα μπορούσε ο Πούτιν να το ανακοινώσει και από το βήμα της Γενικής Συνέλευσης του ΟΗΕ, θα συμπλήρωνε κάποιος με σαρκαστικό τρόπο.

Ολα αυτά λίγες ημέρες μετά τη συνάντηση στη Σαμαρκάνδης του Ουζμπεκιστάν, όπου, στο πλαίσιο της γεωπολιτικής αναβίωσης του Οργανισμού Συνεργασίας της Σαγκάης, η Κίνα εκμεταλλευόμενη τον ρωσικό αναθεωρητισμό επιχειρεί να ηγηθεί μιας αναδυόμενης αντιδυτικής παγκόσμιας τάξης και η Ρωσία επιθυμεί την ανάπτυξη μιας στρατηγικής συνεργασίας με την Κίνα.

Και να μην ξεχνάμε ιδιαίτερα εδώ στην Ελλάδα πως η Ρωσία μέσα από ένα αναθεωρητικό αφήγημα, στις 24 Φεβρουαρίου, διέρρηξε, με μια πράξη επίθεσης, εισβολής και προσάρτησης, τη συλλογική μας ασφάλεια.

Ο Σωτήρης Ντάλης είναι αν. καθηγητής Διεθνών Σχέσεων και Ευρωπαϊκής Ενοποίησης, πρόεδρος Τμήματος Μεσογειακών Σπουδών και διευθυντής του Προγράμματος Μεταπτυχιακών Σπουδών «Διακυβέρνηση, Ανάπτυξη και Ασφάλεια στη Μεσόγειο», Πανεπιστήμιο Αιγαίου