Πονοκέφαλος για τη Μόσχα από τις μάχες Αρμενίων και Αζέρων

Μόλις 15 λεπτά άντεξε η συμφωνία για εκεχειρία την οποία ανακοίνωσαν η Αρμενία και το Αζερμπαϊτζάν, μετά τις νέες εχθροπραξίες που ξέσπασαν ανάμεσά τους τα ξημερώματα της Τρίτης, με τις δύο γειτονικές χώρες να αλληλοκατηγορούνται αναφορικά με το ποια φέρει την ευθύνη.

Αυτό και μόνο το γεγονός, σε συνδυασμό με την άμεση εμπλοκή όλων των μεγάλων δυνάμεων – Ρωσία, ΗΠΑ, ΕΕ, Γαλλία, αλλά και Τουρκία -, οι οποίες ζήτησαν αυτοσυγκράτηση και τερματισμό των συγκρούσεων, φανερώνει την εκρηκτική κατάσταση που επικρατεί στην περιοχή του Καυκάσου.

Αρμένιοι και Αζέροι βρέθηκαν πρακτικά σε εμπόλεμη κατάσταση το 2020, με επίκεντρο τον θύλακο του Ναγκόρνο Καραμπάχ. Οι συγκρούσεις έληξαν έπειτα από έξι εβδομάδες και ενώ είχαν ήδη χάσει τη ζωή τους πάνω από 6.500 άνθρωποι, με τους Αζέρους να αποδεικνύουν ότι διαθέτουν στρατιωτική υπεροπλία (την οποία σε μεγάλο βαθμό οφείλουν στη βοήθεια της Τουρκίας) και να ανακτούν τον έλεγχο σημαντικού τμήματος της περιοχής, την οποία είχε καταλάβει η Αρμενία τη δεκαετία του ’90.

Οι διαφορές, όμως, δεν έχουν λυθεί οριστικά, όπως αποδείχθηκε και με τα χθεσινά γεγονότα, που είχαν ως αποτέλεσμα να χάσουν τη ζωή τους 49 αρμένιοι στρατιώτες εξαιτίας των σφοδρών βομβαρδισμών στο έδαφος της χώρας.

Αυτό δήλωσε ο πρωθυπουργός της χώρας Νικόλ Πασινιάν, ο οποίος είχε διαδοχικές τηλεφωνικές επικοινωνίες με τον Βλαντίμιρ Πούτιν, τον Εμανουέλ Μακρόν, τον πρόεδρο του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου Σαρλ Μισέλ και τον υπουργό Εξωτερικών των ΗΠΑ Αντονι Μπλίνκεν, σε μια προσπάθεια να διασφαλίσει τη διεθνή παρέμβαση και να αποτρέψει περαιτέρω επώδυνες απώλειες για τη χώρα του, η οποία εξακολουθεί να βρίσκεται σε μειονεκτική θέση από άποψη συσχετισμών. Χθες το βράδυ, οι αζέρικες ένοπλες δυνάμεις ανακοίνωσαν ότι έχουν σκοτωθεί και 50 στρατιώτες του Αζερμπαϊτζάν.

Οπως είναι γνωστό, η συμφωνία για εκεχειρία της 10ης Νοεμβρίου 2020 υπογράφηκε με την παρέμβαση της Μόσχας, η οποία διατηρεί στενούς δεσμούς με το Ερεβάν και, ταυτόχρονα, καλές σχέσεις με το Μπακού. Ανάμεσα στα άλλα, δε, προέβλεπε την αποστολή περίπου 2.000 Ρώσων με τη μορφή ειρηνευτικής δύναμης. Πρακτικά, λοιπόν, το βάρος για να αποτραπούν τα χειρότερα πέφτει και πάλι στους ώμους του Βλαντίμιρ Πούτιν, καθώς το Ερεβάν ζήτησε ήδη στρατιωτική βοήθεια, σε μια στιγμή που οι εξελίξεις στο μέτωπο της Ουκρανίας κάθε άλλο παρά ευνοϊκές είναι για τον ίδιο και τις ρωσικές δυνάμεις. Αυτός, άλλωστε, είναι και ο λόγος που το Politico έκανε λόγο για «ένταση των στρατηγικών πονοκεφάλων» για τον πρόεδρο της Ρωσίας – με τον εκπρόσωπο του Κρεμλίνου, μάλιστα, να χαμηλώνει τον πήχη, τονίζοντας ότι «δεν πρέπει να υπερτιμάται ο ρόλος της Ρωσικής Ομοσπονδίας και του Πούτιν προσωπικά».

Η Τουρκία, πάντως, δεν αντιμετώπισε ούτε αυτή τη φορά διλήμματα και έσπευσε να επιρρίψει την ευθύνη στους Αρμένιους, τους οποίους κάλεσε να «σταματήσουν τις προκλήσεις και να επικεντρωθούν στις ειρηνευτικές διαπραγματεύσεις και τη συνεργασία με το Αζερμπαϊτζάν», όπως τόνισε ο Μεβλούτ Τσαβούσογλου.

Αξίζει να σημειωθεί ότι ο πρόεδρος του Αζερμπαϊτζάν και ο πρωθυπουργός της Αρμενίας είχαν συμμετάσχει, τον Απρίλιο και τον Μάιο, σε συνομιλίες που διεξήχθησαν υπό την αιγίδα της ΕΕ στις Βρυξέλλες, συμφωνώντας να «προχωρήσουν τις διαπραγματεύσεις» με σκοπό τη μελλοντική υπογραφή μιας ειρηνευτικής συμφωνίας. Μόνο που αυτό αποδεικνύεται ότι απέχει ακόμη πολύ.