Τι φοβούνται στην Ιταλία, τα διδάγματα από Βρετανία και ΗΠΑ

Τρεις κυβερνοεπιθέσεις που σημειώθηκαν σε διάστημα μικρότερο των 24 ωρών – μία το Σάββατο και δύο την Κυριακή, ανήμερα τις βουλευτικές εκλογές – κατήγγειλε στις αρμόδιες Αρχές η επικεφαλής της Επιτροπής Εκλογών της Σουηδίας. «Δεν είμαστε σε θέση να διαπιστώσουμε σε ποιο βαθμό επηρεάστηκαν οι επισκέπτες της ιστοσελίδας μας», δήλωσε η Αννα Νίκβιστ, διαβεβαιώνοντας πάντως ότι σε καμία στιγμή δεν αμφισβητήθηκε το εκλογικό αποτέλεσμα και η εγκυρότητά του.

Οσον αφορά τους υπεύθυνους, η ίδια δεν έδωσε καμία λεπτομέρεια που θα μπορούσε να οδηγήσει προς συγκεκριμένη κατεύθυνση. Παρ’ όλα αυτά, αρκετοί άδραξαν την αφορμή προκειμένου να υπενθυμίσουν την απειλή παρέμβασης του «ρωσικού δακτύλου» στις εκλογικές διαδικασίες και τα πολιτικά δρώμενα της Ευρώπης. Αλλωστε, η μεγάλη δοκιμασία έρχεται σε λιγότερο από δύο εβδομάδες και δεν είναι άλλη από τις εκλογές στην Ιταλία, μια χώρα η οποία είναι σε θέση να καθορίσει την πορεία ολόκληρης της ΕΕ. Αυτός, εξάλλου, είναι και ο λόγος που οι αρμόδιοι θα επιδιώξουν να κλείσουν κάθε «παράθυρο» που θα επέτρεπε έξωθεν παρέμβαση, είτε από τη Μόσχα είτε από αλλού.

Το στοίχημα της Ιταλίας.Εδώ και εβδομάδες, άλλωστε, στη Ρώμη ακούγονται πολλές φωνές οι οποίες προειδοποιούν ότι οι Ρώσοι δεν θα χάσουν την ευκαιρία, εφόσον αυτή τους παρουσιαστεί. Εχουν, μάλιστα, δυναμώσει μετά τις δηλώσεις που έκανε τον Ιούλιο η εκπρόσωπος του ρωσικού υπουργείου Εξωτερικών, σχολιάζοντας την πτώση της κυβέρνησης του Μάριο Ντράγκι, η οποία οδήγησε στην προκήρυξη των πρόωρων εκλογών της 25^ης Σεπτεμβρίου.

«Πρόκειται για ένα εσωτερικό θέμα της Ιταλίας, όμως, από τη στιγμή που ο υπουργός Εξωτερικών της τόλμησε να αναφερθεί στη Ρωσία στο πλαίσιο της κυβερνητικής κρίσης, θα δηλώσω ότι επιθυμώ ο ιταλικός λαός να επιλέξει μια κυβέρνηση η οποία δεν θα υπηρετεί απλώς τα συμφέροντα της Αμερικής», είχε πει η Μαρία Ζαχάροβα – κι αυτό ήταν αρκετό για να σημάνει συναγερμός. Υπενθυμίζεται, επίσης, ότι τον ίδιο μήνα ο αναπληρωτής πρόεδρος του συμβουλίου ασφαλείας της Ρωσίας, Ντμίτρι Μεντβέντεφ, είχε καλέσει συνολικά τους ευρωπαίους πολίτες «να τιμωρήσουν τις ανόητες κυβερνήσεις τους» όπου στήνονται κάλπες. Η αλήθεια, βεβαίως, είναι πως στην περίπτωση της Ιταλίας, αν και πολλοί θα το ήθελαν, το φαβορί για τη διαδοχή του Ντράγκι, η επικεφαλής του ακροδεξιού κόμματος Αδέλφια της Ιταλίας, δεν έχει δώσει δικαιώματα στους αντιπάλους της να την κατηγορήσουν για στενές επαφές με τη Μόσχα. Το αντίθετο, όμως, συμβαίνει με τους δύο εταίρους της: τον Ματέο Σαλβίνι, ο οποίος το 2017 είχε υπογράψει σύμφωνο συνεργασίας ανάμεσα στη Λίγκα του Βορρά και την Ενωμένη Ρωσία του Βλαντίμιρ Πούτιν, και τον Σίλβιο Μπερλουσκόνι, ο οποίος είναι γνωστό ότι διατηρούσε θερμή προσωπική (και πολιτική) σχέση με τον πρόεδρο της Ρωσίας.

Η εμπειρία Βρετανίας και ΗΠΑ.Ετσι, ειδικά όσο υπάρχει η περίπτωση της Βρετανίας και των Ηνωμένων Πολιτειών, δεν θα πάψουν στην Ευρώπη να υπάρχουν ανησυχίες και να ακούγονται φωνές για την προσπάθεια του Κρεμλίνου, εμμέσως ή αμέσως, να επηρεάσει τις πολιτικές εξελίξεις προς όφελός του. Σημειώνεται ότι οι βρετανικές Αρχές έχουν κάνει λόγο για ρωσική εμπλοκή στην περίπτωση του Brexit, τόσο την περίοδο του δημοψηφίσματος όσο και αργότερα, κατά τις διαπραγματεύσεις με την ΕΕ. Επίσης, κατήγγειλαν την παρεμβολή σε δορυφόρους της αμερικανικής Viasat πριν από την εισβολή στην Ουκρανία, με αποτέλεσμα να επηρεαστούν χιλιάδες χρήστες στη συγκεκριμένη χώρα και άλλες γειτονικές.

Οσο για τις ΗΠΑ, εκτός από τα στοιχεία για ρωσική ανάμειξη στις προεδρικές εκλογές του 2016 προς όφελος του Ντόναλντ Τραμπ, οι Αρχές στην άλλη ακτή του Ατλαντικού έχουν ήδη εκφράσει φόβους ότι θα υπάρξει προσπάθεια εμπλοκής και στις – κρίσιμες, όπως έχουν εξελιχθεί τα πράγματα – ενδιάμεσες εκλογές του Νοεμβρίου, όπου θα κριθεί η πλειοψηφία του Κογκρέσου.

Σύμφωνα με το ρεπορτάζ του CNN, πάντως, τα πέντε πρώην και εν ενεργεία στελέχη των υπηρεσιών πληροφοριών και εσωτερικής ασφάλειας που μίλησαν στους δημοσιογράφους του έκαναν λόγο για ένα σενάριο που παραμένει υποθετικό, τουλάχιστον για την ώρα. Παρ’ όλα αυτά, το κλίμα πόλωσης που επικρατεί στις ΗΠΑ φαίνεται να διευκολύνει όσους (των Ρώσων συμπεριλαμβανομένων, αν και επισήμως αρνούνται κάθε ανάμειξη) έχουν στόχο να επιδράσουν στην προεκλογική συζήτηση και στο εκλογικό αποτέλεσμα. Είτε μέσω προπαγάνδας είτε με «χακάρισμα» των διαδικασιών, σε τοπικό ή εθνικό επίπεδο.

Κι αυτό, προφανώς, είναι κάτι που ισχύει και στην Ευρώπη, με πρώτη και καλύτερη την Ιταλία.