Η αποκάλυψη του Κριαλέζε και οι trans ρόλοι

Το μυστήριο γύρω από τη σεξουαλική ταυτότητα ανέκαθεν απασχολούσε τον κόσμο των κινηματογραφικών φεστιβάλ με ταινίες που, είτε άρεσαν είτε όχι, προκαλούσαν πάντοτε συζητήσεις και κινούσαν το ενδιαφέρον. Και αυτό ήταν που κατάφερε η τελευταία ταινία του ιταλού σκηνοθέτη Εμανουέλε Κριαλέζε «L’ immensita» (θα μπορούσε να μεταφραστεί «Το αχανές» ή «Χάος») που έγινε πρώτο θέμα στον ιταλικό Τύπο, καθώς, όπως ο ίδιος ο δημιουργός της αποκάλυψε, η ιστορία της ταινίας είναι εν μέρει η ιστορία του ιδίου.

Η ιστορία του «L’ immensita» τοποθετείται στην Ιταλία της δεκαετίας του 1970 και σχετίζεται με ένα παιδί ονόματι Αντρέα (Λουάνα Τζιουλιάνι) που ενώ είναι κορίτσι νιώθει αγόρι. Η Αντρέα προέρχεται από προηγούμενο γάμο της μητέρας της (Πενέλοπε Κρουζ), η οποία με το νυν σύζυγό της, έναν σκληρό άνθρωπο σε διαρκή ένταση, έχει αποκτήσει δυο ακόμα παιδιά. Μέσα σε αυτό το πλαίσιο ο Κριαλέζε δημιουργεί μια σειρά από καταστάσεις, ευχάριστες, δυσάρεστες και αμήχανες, προσπαθώντας να εξερευνήσει όσο μπορεί τον εσωτερικό κόσμο της Αντρέα. Οπως θα το περίμενε κανείς, με την ασυνήθιστη στάση της η Αντρέα προκαλεί αντιδράσεις, αλλά το μόνο πρόσωπο που δείχνει να καταλαβαίνει τη θέση της είναι η μητέρα της, ίσως επειδή η δική της συμπεριφορά διακρίνεται από μια τάση προς ανεξαρτησία και μια ασυνήθιστη για την εποχή εκείνη ελευθεριότητα.

Ο ίδιος ο Εμανουέλε Κριαλέζε αποκάλυψε στη Βενετία ότι η ιστορία της Αντρέα είναι εν μέρει εμπνευσμένη από τη δική του, αφού όταν ήταν παιδί είχε παρόμοιους προβληματισμούς για τη φύση του. Αυτός είναι ένας από τους λόγους για τους οποίους δεν συμφωνεί με όρους όπως transgender και transwoman. «Η ταυτότητά μας δημιουργείται από μέσα σου, από τις εμπειρίες σου, από τους ανθρώπους που σε περιστοιχίζουν, από την ίδια τη ζωή» είπε. «Οταν γεννιόμαστε, το φύλο μας είναι δεδομένο. Αγόρι ή κορίτσι. Ομως τι αγόρι ή κορίτσι είσαι; Αυτό θα πρέπει να το ανακαλύψεις μόνος σου και από μέσα σου. Και δεν έχει καμία σχέση με το σεξ».

ΑΛΛΕΣ ΤΑΙΝΙΕΣ. Στο διαγωνιστικό τμήμα της Μόστρα προβλήθηκε επίσης η «Mόvικα» που γυρίστηκε στην Αμερική από τον Ιταλό Αντρέα Παλαόρο. Το θέμα της έχει κάποιες γενικές ομοιότητες με εκείνο της ταινίας του Κριαλέζε. Εδώ μια νέα, πολύ όμορφη γυναίκα, η Μόνικα, επιστρέφει ύστερα από χρόνια σπίτι της προκειμένου να βοηθήσει στη φροντίδα της άρρωστης μητέρας της. Σιγά σιγά θα γίνει αντιληπτό ότι η μητέρα είχε αποκτήσει δυο γιους και όχι κόρη. Ο Αντρέα Παλαόρο επεξεργάζεται με σεμνότητα τη δυσκολία των ισορροπιών στις σχέσεις των βασικών ηρώων στους οποίους προστίθεται και ο αδελφός της Μόνικα, που επίσης απομακρύνθηκε από αυτήν. Και το γεγονός ότι τίποτα δεν λέγεται ξεκάθαρα αλλά υπονοείται προσθέτει δύναμη στην ταινία.

Τη Μόνικα υποδύεται η πραγματική trans γυναίκα Τρέις Λισέτ που θα μπορούσε να διεκδικήσει το βραβείο γυναικείας ερμηνείας αν η αντίπαλός της δεν ήταν η Κέιτ Μπλάνσετ, που στο «Tarr» έδωσε μια ερμηνεία αναφοράς στο φετινό φεστιβάλ. Ωστόσο θα πρέπει να επισημανθεί ότι η Πατρίτσια Κλάρκσον που υποδύεται τη μητέρα είναι τόσο καλή στον ρόλο που πολύ πιθανό να τη δούμε σε λίγους μήνες υποψήφια για το Οσκαρ Β’ ρόλου.