Το δεκάρι {CR}της παρέας…

^«Πέρασα δύο χρόνια μαζί με τον Ραφαέλ Περόνε στον Ολυμπιακό. Στα τέλη της δεκαετίας του ’70, από το ’78 έως το 1980. Ηταν η σεζόν που είχα πάει και εγώ στον Ολυμπιακό, μαζί βρεθήκαμε με τα ερυθρόλευκα. Ο Περόνε ήταν από τους πολύ καλούς ποδοσφαιριστές της εποχής, ένα 10άρι με εξαιρετικό κοντρόλ, πολύ καλή μακρινή και κοντινή πάσα. Θα έλεγα ένας ιδιαίτερα ποιοτικός ποδοσφαιριστής. Βέβαια, δεν ήταν ο άνθρωπος της σκληρής προπόνησης και είχε κάποια παραπάνω κιλά. Αυτό ήταν και χαρακτηριστικό εκείνων των πολύ αξιόλογων ποδοσφαιριστών της δεκαετίας. Θυμάμαι πως κάναμε αρκετή παρέα, ήταν χαλαρός άνθρωπος, έξω καρδιά, εξωστρεφής, ένα καταπληκτικό παιδί.

Ευθύς χαρακτήρας, σου έλεγε πάντα τι ακριβώς ήθελε. Τις περισσότερες φορές κυκλοφορούσε με ένα φλασκί, όπως οι περισσότεροι νοτιοαμερικάνοι ποδοσφαιριστές, έπινε τσάι συνέχεια. Κάτι τέτοιο το είδα και αργότερα με έναν άλλον ουρουγουανό παίκτη του Ολυμπιακού, τον Μπάριος.

Εχει μείνει στη μνήμη μου το γκολ που σημείωσε ο Περόνε απέναντι στον Παναθηναϊκό, το ’79 ήταν, με χτύπημα φάουλ. Τότε ήταν η επιστροφή του Δεληκάρη στο “Γ. Καραϊσκάκης”. Η ατμόσφαιρα ήταν απίστευτα εχθρική για τον Δεληκάρη, οι στιγμές για τον Γιώργο πολύ σκληρές και μπορώ να πω ότι στενοχωρήθηκα γιατί ήταν για μένα το ίνδαλμά μου. Πάντως, με εκείνο το γκολ που έβαλε ο Ραφαέλ με χτύπημα φάουλ, μπήκε για τα καλά στις καρδιές των οπαδών του Ολυμπιακού. Είχε γερά πόδια και ήταν καλός εκτελεστής στις στημένες μπάλες. Οι Ουρουγουανοί τότε έπιαναν στον Ολυμπιακό, ήταν ο Βιέρα, ο Λοσάντα, ο Εσταβίλιο, ο Μπάριος. Κυρίως ο Λοσάντα ήταν αυτός που έκανε σπουδαία καριέρα  και άφησε εποχή στην επίθεση. Οι Βραζιλιάνοι ήρθαν πολύ αργότερα, ενώ από την Αργεντινή θυμάμαι τον Πολέτι και τον Νικολάου. Ηταν τότε που με τον Γουλανδρή ο Ολυμπιακός αποκτούσε παίκτες από τη Νότιο Αμερική.

Οταν είχε πρωτοέρθει ο Ραφαέλ Περόνε, ήμασταν σε  προετοιμασία με τον Τόζα στη Γιουγκοσλαβία. Εκανε το εξής τότε ο συμπαίκτης μου: είχε ένα κέρμα, επιχειρούσε κοντρόλ και σουτάκια με το κέρμα και μάλιστα το έστελνε με το πόδι σε μια τσέπη που είχε το μπλουζάκι που φορούσαμε. Μεγάλος τεχνίτης. Δεν ολοκλήρωσε όμως τη δεύτερη σεζόν του στον Ολυμπιακό, αποχώρησε λίγο προτού αυτή τελειώσει, εντελώς ξαφνικά, δεν ξέραμε τι συνέβη και δεν αγωνίστηκε στο μπαράζ του Βόλου με τον Αρη. Ο Περόνε υπήρξε παίκτης που όντως έκανε τη διαφορά στην καλή του ημέρα».

Ο Τάκης Λεμονής είναι προπονητής και πρώην ποδοσφαιριστής του Ολυμπιακού