Ενα δεκαήμερο γεμάτο σινεμά στη Βενετία

Τετάρτη 31 Αυγούστου μεσημέρι και ο μελαγχολικός βενετσιάνικος ήλιος ήταν κρυμμένος πίσω από τα πυκνά σύννεφα, χωρίς ωστόσο να επηρεάζει την ατμόσφαιρα της πόλης. Τουναντίον, η ατμόσφαιρα ήταν ίδια και απαράλλαχτη με όλες τις φορές που αυτός ο επισκέπτης έχει βρεθεί στη διασημότερη πλωτή πόλη του κόσμου κατά τη διάρκεια του κινηματογραφικού φεστιβάλ της – τέλη Αυγούστου με αρχές Σεπτεμβρίου. Ο κόσμος στο νησί Λίντο, όπου το φεστιβάλ διεξάγεται από χθες, είναι κάτι παραπάνω από αρκετός (σίγουρα περισσότερος από πέρυσι), ενώ απέναντι, στην πόλη της Βενετίας πάρα, πάρα πολύς. Κάτι φυσικό βέβαια, αφού η Βενετία είναι ένας από τους διασημότερους τουριστικούς προορισμούς στον κόσμο και λειτουργεί χωρίς διακοπή 365 ημέρες τον χρόνο.

Η αίσθηση ότι και φέτος το φθινόπωρο η Βενετία θα «βουλιάζει» από τουρίστες φάνηκε από την πρώτη κιόλας στιγμή στο λιμάνι του αεροδρομίου Μάρκο Πόλο. Οι ουρές για τα βαπορέτο – λεωφορεία προς τη Βενετία ήταν ατελείωτες και στις δυο γραμμές της Alilaguna, την μπλε που έχει κατεύθυνση το Σαν Μάρκο από την εξωτερική πλευρά της Βενετίας και την πορτοκαλί που έχει τον ίδιο προορισμό, αλλά διαπερνά το περίφημο Gran Canal με τον χαρακτηριστικό σταθμό του Ριάλτο.

ΑΝΗΣΥΧΙΑ ΓΙΑ ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ. «Νομίζω ότι το φετινό ήταν ένα από τα πιο καλά τουριστικά καλοκαίρια που έχω δει ποτέ στη Βενετία» μού είπε ο Λουίτζι, ένας σερβιτόρος του καφέ ρεστοράν La Bella Pollastrella στην περιοχή του Guglie της Βενετίας. Οντως, η αίσθηση που σου άφηνε αυτή η πρώτη μέρα, ιδίως μια βόλτα στην πλατεία του Σαν Μάρκο όπου συνέβαινε κυριολεκτικά το αδιαχώρητο, είναι ότι η πανδημία της Covid-19 μοιάζει με παρελθούσα κατάσταση (χωρίς ωστόσο να έχει φύγει τελείως από τη συνείδηση του κόσμου, κάτι που φαίνεται από τη χρήση μασκών). Σίγουρα πάντως η ανάγκη του να περάσω καλά είναι προτεραιότητα σε πολύ κόσμο, χωρίς βέβαια αυτό να σημαίνει ότι δεν υπάρχει και ένα κλίμα ανησυχίας για το άμεσο μέλλον. Το τεράστιο πρόβλημα της ενεργειακής κρίσης που έχει προκληθεί σε όλη την Ευρώπη και που όλα δείχνουν ότι θα δυσκολέψει κατά πολύ τα πράγματα σε όλους τους τομείς, συμπεριλαμβανομένου του τουριστικού, έχει μπει στο DNA πολλών ανθρώπων. Μεταξύ αστείου και σοβαρού, ένας βέλγος συνάδελφος εξέφρασε ανοιχτά τις ανησυχίες του για τον επερχόμενο χειμώνα, λέγοντάς μου μάλιστα, αν θα μπορούσα να τον φιλοξενήσω στην Αθήνα που είναι πιο ζεστά…

ΤΟ ΜΕΓΑΛΟ ΣΤΟΙΧΗΜΑ. Σε αντίθεση με το φετινό φεστιβάλ των Καννών, που μέσω ταινιών όπως το «Top Gun Maverick» και ο «Ελβις», υπήρξε κάτι σαν το σημείο επανεκκίνησης των blockbusters στις αίθουσες, το μεγάλο στοίχημα της 79ης Κινηματογραφικής Μόστρα είναι αν θα μπορέσει να σταθεί ως μια καλή νέα αφετηρία για την ανεξάρτητης λογικής ταινία υψηλών προδιαγραφών. Το υλικό που το φεστιβάλ έχει στα χέρια του ενδείκνυται για κάτι τέτοιο. Ταινίες όπως η «Φάλαινα» (The whale) του Ντάρεν Αρονόφσκι ή η «Αιώνια κόρη» (The eternal daughter) της Τζοάνα Χογκ με την Τίλντα Σουίντον όπως και ο «Γιος» (The son) του Φλόριαν Ζέλερ με τον Χιου Τζάκμαν ανήκουν στις δυνατές art house δημιουργίες που από ό,τι φαίνεται θα απασχολήσουν τα βραβεία και δη τα Οσκαρ. «Η Βενετία θα γίνει το μεγάλο τεστ για τις ταινίες ποιότητας» ανέφερε πάντως ο Αντρέα Οκιπίντι, ίσως ο πιο επιφανής κινηματογραφικός διανομέας στην Ιταλία με ειδίκευση την art house ταινία. «Στη Βενετία θα φανεί κατά πόσο το κοινό αυτών των ταινιών νιώθει έτοιμο να επιστρέψει στην (κλειστή) αίθουσα ή φοβάται ακόμα ή έχει απλώς εθιστεί στην τεμπελιά του καναπέ και θέλει να παραμείνει εκεί». Aπό την άλλη πλευρά βέβαια, η Βενετία είναι το πρώτο μεγάλο φεστιβάλ που άνοιξε διάπλατα τις πύλες του για τις ταινίες που είναι παραγωγές πλατφορμών όπως το NETFLIX και προορίζονται για την εκεί προβολή τους (αλλά και στις αίθουσες). Φέτος προβάλλονται αρκετές ταινίες με τη σφραγίδα της συγκεκριμένης πλατφόρμας, ανάμεσα στις οποίες και ο «Λευκός θόρυβος» (White noise) του Νόα Μπάουμπαχ που χθες σήκωσε την αυλαία της διοργάνωσης.

Η ΒΡΑΒΕΥΣΗ ΤΗΣ ΝΤΕΝΕΒ. Το βράδυ της Τετάρτης στην τελετή έναρξης, τα μάτια του κόσμου ήταν στραμμένα στο τιμώμενο πρόσωπο της φετινής διοργάνωσης, τη γαλλίδα κορυφαία ηθοποιό Κατρίν Ντενέβ, στην οποία δόθηκε ένας ειδικός Χρυσός Λέων για την προσφορά της στον κινηματογράφο. Η εκδήλωση έγινε στις 19.00 στη Salla Grande (πριν από την προβολή του «Λευκού θορύβου») και όπως ήταν φυσικό το κοινό επιφύλαξε ενθουσιώδη υποδοχή στη σταρ. Αλλά και εκείνη, από την πλευρά της, φάνηκε ιδιαιτέρως γενναιόδωρη αναφέροντας ότι η καριέρα της οφείλει πολλά στο συγκεκριμένο φεστιβάλ, αφού στη διοργάνωση του 1967 είχε βραβευθεί με τον Χρυσό Λέοντα για την πιο εμβληματική ταινία της, καμία άλλη από την «Ωραία της ημέρας» του Λουίς Μπουνιουέλ.