Το μήνυμα με {LF}τον Μπερνάρντ

Ηταν μια δήλωση χωρίς να βγει ούτε μια λέξη από το Κορωπί. Ούτε καν ανακοίνωση δεν υπήρξε. Επρόκειτο όμως για σαφή τοποθέτηση του στυλ «πάμε για πρωτάθλημα». Τι άλλο, δηλαδή, να σημαίνει η απόκτηση του Μπερνάρντ από τον Παναθηναϊκό;
Ασφαλώς και ουδείς μπορεί να προδικάσει «τι ψάρια θα πιάσει» ο βραζιλιάνος μεσοκυνηγός στο Τριφύλλι και πόσο θα βοηθήσει σε αυτή την προσπάθεια. Ούτε βέβαια αν θα καταφέρει να δείξει την κλάση του στο όχι και τόσο εύκολο, τουλάχιστον όχι τόσο όσο νομίζουν ορισμένοι, ελληνικό πρωτάθλημα. Πέρυσι ήταν ο Παλάσιος ο παίκτης που φρόντισε να εκτοξευτεί ο πράσινος ενθουσιασμός. Στην αρχή ήταν «έτσι κι έτσι», στην πορεία όμως ο αργεντινός εξτρέμ και γκολ σημείωσε και ποιότητα κατέθεσε. Τώρα, έρχεται ένας ακόμη ακραίος, έστω κι αν ο Μπερνάρντ μπορεί να αγωνιστεί και σε θέση μεσοκυνηγού, δηλαδή ως 10άρι – εκεί μάλλον τον προορίζουν στον Παναθηναϊκό, γι’ αυτό του έδωσαν και τη συγκεκριμένη φανέλα. Στον ΠΑΟ συμβαίνει το εξής πολύ ενδιαφέρον: η ομάδα αποκλείστηκε από την Ευρώπη και όμως το κοινό εξακολουθεί να βρίσκεται πολύ κοντά, στηρίζει τους ποδοσφαιριστές δημιουργώντας κλίμα άκρατης αισιοδοξίας και τονώνει το ηθικό όλων. Λες και διέγραψε τον αποκλεισμό. Δεν είναι κάτι συνηθισμένο. Απλά, για τους φίλους της ομάδας η πορεία έχει στάδια και αυτά πρέπει να περάσει ο Παναθηναϊκός. Ηταν το Κύπελλο. Το καλό ντεμαράζ στο πρωτάθλημα. Η έλευση ενός προπονητή που πείθει. Το επίπεδο που ανεβαίνει ή γίνονται κινήσεις ώστε να ανέβει σταδιακά και κάθε χρόνο. Το μπάτζετ και τα χρήματα που δίνονται για μεταγραφές και είναι όλο και περισσότερα. Οταν ο Παναθηναϊκός έβαλε προ ετών φρένο, το έκανε άγαρμπα. Ξαφνικά. Μονομιάς. Τώρα είναι σε σαφώς αντίθετη πορεία και πασχίζει να μεγαλώσει, να ωριμάσει, να πάει παρέα με τον κόσμο και το φιτίλι του ενθουσιασμού οι ίδιοι οι διοικητικοί το ανάβουν. Ο Μπερνάρντ γι’ αυτό ήρθε. Με απώτερο στόχο όχι τον τίτλο του πρωταθλητή, αλλά προκειμένου να κρατήσει άσβεστη τη φλόγα και τη δίψα των χιλιάδων οπαδών που πλημμυρίζουν τις εξέδρες της Λεωφόρου. Αν ο ΠΑΟ φτάσει έως το τέλος τη διαδρομής, στην πορεία θα το δούμε. Η χθεσινή ημέρα, ωστόσο, είναι δηλωτική των προθέσεων, των στόχων, του πήχη που τέθηκε ψηλότερα από κάθε άλλη φορά και των προσδοκιών που καλλιεργούνται χωρίς την παραμικρή φειδώ. Εστω κι αν αυτό μοιάζει ορισμένες φορές και παγίδα…














