Υπέρβαση

Oνομάζεται The Right Stuff. Δημιουργήθηκε από δύο πρώην συμβούλους του Ντόναλντ Τραμπ. Και επιδιώκει να διορθώσει μια «ατέλεια» του Tinder: Είσαι συντηρητικός, ψάχνεις για ταίρι και πέφτεις σε φιλελεύθερο. Με τη νέα app, αντιθέτως, θα είσαι σίγουρος ότι ο άνθρωπος που θα συναντήσεις σκέφτεται σαν κι εσένα, συμπαθεί και αντιπαθεί τους ίδιους ανθρώπους, βλέπει δηλαδή τον κόσμο με τον «σωστό» τρόπο. Κι έτσι, δεν θα κινδυνεύεις να χάσεις τον χρόνο σου.

Το μοντέλο αυτό φαίνεται να επεκτείνεται και σε άλλα πεδία. Μια άλλη εφαρμογή, που λέγεται Κlerb, αποσκοπεί στο να φέρει κοντά ανθρώπους που τους αρέσουν τα ίδια βιβλία. Σ’ αρέσει η Σάλι Ρούνεϊ; Βρίσκεις με ένα κλικ κι άλλους ανθρώπους που τους αρέσει το τρομερό κορίτσι της Ιρλανδίας. Ο εμπνευστής της εφαρμογής ισχυρίζεται ότι στην αρχή είχε μόνο λογοτεχνικές εικόνες στο μυαλό του, παραδέχεται όμως ότι το ένα φέρνει τ’ άλλο, αρχίζεις να μιλάς για βιβλία και καταλήγεις στο κρεβάτι.

Ακούγεται ελκυστικό, ακούγεται απλό, αλλά είναι λάθος. Η ενδογαμία σκοτώνει την ποικιλία και δημιουργεί «φούσκες». Και αυτό δεν ισχύει μόνο για το σεξ, τον έρωτα ή τον πολιτισμό, αλλά και για την πολιτική. Η Αμερική έχει βρεθεί σε απόλυτο αδιέξοδο, κινδυνεύοντας ακόμη και να δει το δημοκρατικό της σύστημα να καταρρεύσει, επειδή οι Ρεπουμπλικανοί έπαψαν να επικοινωνούν με τους Δημοκρατικούς. Οι γέφυρες κόπηκαν, ο καθένας κάνει παρέα μόνο με ομοϊδεάτες του, ενημερώνεται μόνο από πηγές που του λένε αυτά που θέλει να ακούσει.

Σε έναν βαθμό, βλέπουμε το ίδιο φαινόμενο τα τελευταία χρόνια και στην Ελλάδα. Η διχαστική διακυβέρνηση των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ δημιούργησε ένα ισχυρό αντι-ΣΥΡΙΖΑ μέτωπο, που συχνά παρέβλεπε και επιτυχίες όπως η Συμφωνία των Πρεσπών. Η αλαζονεία της σημερινής κυβέρνησης δείχνει να δημιουργεί ένα ρεύμα κατά του Πρωθυπουργού που ισοπεδώνει τα πάντα, με πρώτη τη μνήμη. Το κλίμα που έχει διαμορφωθεί εξαιτίας του σκανδάλου των παρακολουθήσεων είναι τοξικό. Και κανείς δεν έχει αμφιβολία ότι η συζήτηση που θα διεξαχθεί αυτή την εβδομάδα στη Βουλή θα επιβαρύνει ακόμη περισσότερο την ατμόσφαιρα.

Ποιος θα μπορούσε να παρέμβει για να αποτρέψει το χάος, ζητώντας ψυχραιμία, ειλικρίνεια και τόλμη; Μα ο μεγάλος απών από τη συζήτηση αυτή, ο άνθρωπος που πρώτα αποτέλεσε αντικείμενο παρακολούθησης και σήμερα έχει φτάσει να εγκαλείται επειδή δεν δίνει εξηγήσεις. Ο Νίκος Ανδρουλάκης καλείται να ξεπεράσει την προσωπική του πικρία, να αγνοήσει όσους του λένε ότι η αδιαλλαξία φέρνει ψήφους και να κάνει την υπέρβαση. Να ηγηθεί δηλαδή ενός πολιτικού «αντι-Tinder» που, αντί για την αναπαραγωγή της πόλωσης με την οχύρωση πίσω από ιδεολογίες και κόκκινες γραμμές, θα διευκολύνει τη γόνιμη αντιπαράθεση. Αντί για παράλληλους μονολόγους, θα προωθεί τον διάλογο. Με στόχο την απάντηση στα ερωτήματα, την εξεύρεση λύσεων και την αποκατάσταση της εμπιστοσύνης.