Οποιος στρώσει πρώτος έχει αβαντάζ

Η Σούπερ Λίγκα που σε λίγο θα ξεκινήσει αναμένεται να είναι ένα πρωτάθλημα αρκετά διαφορετικό από τα τελευταία: αυτές τουλάχιστον είναι οι τελευταίες προβλέψεις των ειδημόνων. Τα τέσσερα τελευταία πρωταθλήματα ήταν πανομοιότυπα. Ενα το κέρδισε ο ΠΑΟΚ (το 2017-18) και τα τρία επόμενα ο Ολυμπιακός. Ο τρόπος των δύο είχε μικρές διαφορές. Και οι δύο ομάδες έτρεξαν πολύ μεγάλα σερί και ήταν και οι δύο αυτό που λέμε δυσκολοκατάβλητες. Ο ΠΑΟΚ κέρδισε το δικό του πρωτάθλημα αήττητος, ο Ολυμπιακός έκανε μόλις μια ήττα σε ολόκληρη τη σεζόν το 2018-19 και στα δύο επόμενα πρωταθλήματα ολοκλήρωσε την κανονική περίοδο με μια μόνο ήττα: είχε μάλιστα χτίσει τόσο μεγάλη διαφορά από τους διώκτες του, ώστε κάποια στραβοπατήματα στα πλέι οφ δεν του στοίχισαν.

Παραπάνω
Ο Ολυμπιακός και ο ΠΑΟΚ είχαν κάτι περισσότερο από τους υπόλοιπους αυτή την τελευταία τετραετία: καμιά από τις δύο ομάδες δεν τερμάτισε κάτω από τη δεύτερη θέση. Μάχες πρωτιάς βέβαια μεταξύ του Ολυμπιακού και του ΠΑΟΚ αυτά τα τέσσερα τελευταία χρόνια δεν καταγράφονται. Ο Ολυμπιακός το 2018-19 κυνήγησε τον ΠΑΟΚ, όμως οι ελπίδες του για πρωτάθλημα εξανεμίστηκαν ύστερα από μία ήττα στην Τούμπα την αγωνιστική – πλέι οφ τότε δεν υπήρχαν. Στις τρεις σερί κατακτήσεις πρωταθλημάτων από τον Ολυμπιακό τα επόμενα χρόνια το σασπένς ήταν ακόμα λιγότερο. Και τις τρεις σεζόν ο ΠΑΟΚ τερματίζει δεύτερος προσπερνώντας απλώς στο τέλος μια χρόνια την ΑΕΚ, μια τον Αρη και μια τον Παναθηναϊκό: από τον Ολυμπιακό όμως ήταν πάντα πολύ μακριά. Η τιμητική του δεύτερη θέση δεν σήμαινε ότι έκανε και πρωταθλητισμό – από την άλλη μαρτυρούσε και μια αξιοσημείωτη για την ιστορία του ΠΑΟΚ σταθερότητα. Εξίσου σταθερός αλλά τρέχοντας με άλλες ταχύτητες ήταν την τελευταία τριετία ο μόνιμος πρωταθλητής Ολυμπιακός, που με τον Πέδρο Μαρτίνς στο πάγκο του έμοιαζε να τρέχει μόνος του. Τα προβλήματα που έδειξαν να έχουν οι δύο αυτό το καλοκαίρι δημιουργούν την εντύπωση ότι φέτος μπορεί να δούμε κάτι διαφορετικό.

Ολοι
Ο Παναθηναϊκός, ο Αρης και κυρίως η ΑΕΚ περιμένουν την έναρξη του πρωταθλήματος με τεράστια αισιοδοξία. Ο Παναθηναϊκός του Ιβάν Γιοβάνοβιτς βελτιώθηκε θεαματικά πέρυσι μετά τον Φεβρουάριο: έκανε τους περισσότερους βαθμούς από οποιαδήποτε άλλη ομάδα στα πλέι οφ, έχασε στο δεύτερο μισό της σεζόν μόνο ένα παιχνίδι και κέρδισε και το Κύπελλο Ελλάδος. Μοιάζει να έχει κάνει (δυστυχώς καθυστερημένα κι αυτό στην Ευρώπη του στοίχισε…) καλές μεταγραφές και έχει έναν προπονητή που λειτουργεί ως απόλυτο αφεντικό. Ο Αρης, που τα τελευταία χρόνια είναι σταθερά στην τετράδα, μοιάζει να έχει ενισχυθεί πολύ σοβαρά ειδικά στην επίθεση. Πέρυσι σκόραρε με το σταγονόμετρο κι αυτό σαφώς και του στοίχισε – φέτος όμως φαίνεται να έχει βρει στο πρόσωπο του Γκρέι έναν εξαιρετικό σκόρερ που καλοκαιριάτικα έβαλε γκολ στα τρία από τα τέσσερα παιχνίδια που η ομάδα έδωσε στην Ευρώπη! Ο κόσμος περιμένει να δει πώς μπορεί να βοηθήσει την ομάδα και ο Ζερβίνιο που στο βιογραφικό του κουβαλάει γκολ και τραυματισμούς. Ωστόσο τον μεγαλύτερο αέρα αισιοδοξίας τον έχεις σαφώς η ΑΕΚ. Δεν πήρε μέρος σε ευρωπαϊκές διοργανώσεις γιατί πέρυσι τερμάτισε πέμπτη κι επομένως δεν γνώρισε κανέναν στραπάτσο, όπως όλοι μας οι ευρωπαίοι εκπρόσωποι. Ο νέος προπονητής της, ο Ούγκο Αλμέιδα, μπορέσει να κάνει μια κανονική προετοιμασία και η ΑΕΚ θα έχεις στη βασική της ενδεκάδα αρκετούς καινούργιους παίκτες που μοιάζουν ικανοί να τη βοηθήσουν. Κυρίως όμως θα ζήσει τις φετινές της περιπέτειες στο νέο της γήπεδο, τα εγκαίνια του οποίου βοήθησαν καθοριστικά στο να ξεχαστούν οι περσινές της αποτυχίες.

Δεκαετία ’80
Θα διεκδικήσουν το ελληνικό πρωτάθλημα πέντε ομάδες; Μοιάζει αδύνατο – κάτι τέτοιο έχει να συμβεί από τη δεκαετία του ’80. Οπως σας είπα, τα τελευταία χρόνια το πρωτάθλημα το κερδίζει όποιος παίρνει κεφάλι νωρίς και τρέχει ένα μεγάλο αήττητο σερί. Οταν στην Ελλάδα αναφερόμαστε σε πρωταθλήματα συναρπαστικά, μιλάμε συνήθως για πρωταθλήματα που έχουν διεκδικήσει μέχρι το τέλος δύο – το πολύ τρεις – ομάδες. Κάποιες από τις πέντε ομάδες που φέτος ονειρεύονται να κάνουν πρωταθλητισμό πιστεύω πως θα κλατάρουν νωρίς: άλλωστε καλοκαιριάτικα είδαμε περισσότερο τις αδυναμίες τους παρά τις αρετές τους.

Νωρίς
Ο Ολυμπιακός υποχρεώθηκε να αλλάξει νωρίς προπονητή κι αυτό για καμιά ομάδα δεν είναι καλό. Του έτυχε κάτι ανάλογο το καλοκαίρι του 2016: τότε προέκυψε ο σκληρός κόουτς Μπενίτο, οι Ερυθρόλευκοι σουλουπώθηκαν στην άμυνα και κατάφεραν να κερδίσουν το πρωτάθλημα έστω και χωρίς να ενθουσιάσουν. Ο νεαρός κόουτς Κάρλος Κορμπεράν ωστόσο δεν είναι Μπέντο: έχει δηλώσει ότι θέλει να φτιάξει μια ομάδα που να παίζει καλό ποδόσφαιρο κι αυτό πάντα απαιτεί χρόνο. Επίσης ο Ολυμπιακός θα είναι και η μόνη ομάδα με ευρωπαϊκές υποχρεώσεις κι αυτό μπορεί να του στοιχίσει απέναντι σε ανταγωνιστές που θα έχουν ένα ματς την εβδομάδα. Και αυτοί οι ανταγωνιστές ωστόσο έχουν τα προβλήματά τους. Στον ΠΑΟΚ επικρατεί γκρίνια γιατί οι πολλές μεταγραφικές προσθήκες που έγιναν για την ώρα δεν δημιουργούν τη βεβαιότητα ότι η ομάδα του Λουτσέσκου θα είναι καλύτερη από πέρυσι. Ο Αρης δεν ξέρω αν έχει ακόμα τη σταθερότητα και τη σοβαρότητα που μια ομάδα χρειάζεται για να κάνει πρωταθλητισμό: στα ευρωπαϊκά προκριματικά φέτος το καλοκαίρι αποκλείστηκε από τη Μακάμπι Τελ Αβίβ εξαιτίας υπέρμετρου ενθουσιασμού. Ο Παναθηναϊκός είναι στην επίθεση ειδικά πιο γεμάτος από πέρυσι, αλλά δεν ξέρω πόσο έτοιμος είναι για να αντέξει την πίεση που απαιτεί ο πρωταθλητισμός: τα ανάθεμα στους διαιτητές μετά τον αποκλεισμό από τη Σλάβια Πράγας δεν είναι και το καλύτερο σημάδι. Και η ΑΕΚ θα πρέπει να αποδείξει πρώτα απ’ όλα στον εαυτό της ότι μπορεί να διαχειριστεί μια χρονιά με ψυχραιμία: στις τρεις τελευταίες σεζόν έχει αλλάξει οκτώ προπονητές, τέσσερις τεχνικούς διευθυντές και καμιά τριανταριά ποδοσφαιριστές.

Αβαντάζ
Οποιος θέλει να καταλάβει τι πρωτάθλημα θα δούμε θα πρέπει να λάβει υπόψη του και τρεις ακόμα παραμέτρους. Πρώτα απ’ όλα, υπάρχει ένα σαφέστατο πρόβλημα διαιτησίας μετά τους καβγάδες της ΕΠΟ με τη Σούπερ Λίγκα: η τοποθέτηση ενός αρχιδιαιτητή (του Αγγλου Στιβ Μπένετ) από τον πρόεδρο της Ομοσπονδίας Τάκη Μπαλτάκο χωρίς τη σύμφωνη γνώμη της Λίγκας θα έχει ως αποτέλεσμα τεράστια ένταση. Δεύτερον, πρέπει να συνυπολογιστεί η ανωμαλία της φετινής σεζόν, δηλαδή η διακοπή των 50 ημερών στο δίμηνο Νοεμβρίου – Δεκεμβρίου επειδή θα υπάρχει η διεξαγωγή του Μουντιάλ του Κατάρ. Και, τέλος, φέτος μοιάζει αρκετά πιθανό να κριθούν όλα στη διαδικασία των πλέι οφ. Για έναν βασικό λόγο: γιατί όλοι οι διεκδικητές του τίτλου ξεκινάνε με πολύ διαφορετικές ομάδες από πέρυσι, πράγμα που σημαίνει πως μπορεί να υπάρξουν απροσδόκητα στραβοπατήματα ειδικά στην αρχή.