Αυτούς που βλέπεις Μιχάλης Κατσαρός
Πέτρος Πιζάνιας,{LF} ιστορικός{CR}{CR}Ομότιμος καθηγητής Ιστορίας στο Ιόνιο Πανεπιστήμιο. Σπούδασε ιστορία στην Ecole des Hautes Etudes en Sciences Sociales, γεωγραφία και κοινωνιολογία στο πανεπιστήμιο Paris VIII. Την περίοδο της Δικτατορίας υπήρξε στέλεχος των οργανώσεων ΠΑΜ Νέων, Ρήγας Φεραίος και ΚΚΕ εσωτερικού. Από το 1976 έως το 1984 αρθρογραφούσε στο πολιτικό περιοδικό «Ο Πολίτης». Το πιο πρόσφατο βιβλίο του είναι: «Η Ελληνική Επανάσταση. 1821-1830», από τις εκδόσεις {LF}της Εστίας
Αὐτοὺς ποὺ βλέπεις πάλι θὰ τοὺς ξαναΐδεις
θὰ τοὺς γνωρίσεις πάλι
ἄλλον θὰ λένε Κωνσταντὴ κι ἄλλον Μιχάλη
Αὐτοὺς ποὺ βλέπεις πάλι θὰ τοὺς ξαναΐδεις
θὰ τοὺς γνωρίσεις πάλι
σ᾿ αὐτὸν τὸν κόσμο θὰ γυρνοῦν
μὲ περηφάνια πιὸ μεγάλη
Αὐτοὺς ποὺ βλέπεις πάλι θὰ τοὺς ξαναΐδεις
θὰ τοὺς μισήσεις πάλι
ἕναν μονάχα δὲ θὰ βρεῖς
τὸν πιὸ μικρό, τὸν πιὸ πικρό, τὸν πιὸ ἀγαπημένο
τὸν μοναχό, τὸν δυνατὸ καὶ τὸν ἀντρειωμένο
Αὐτὸν δὲ θὰ τὸν ξανεΐδεις νὰ τόνε βασανίσεις
καὶ τὴν μεγάλη του καρδιὰ νὰ τηνε σκίσεις
αὐτὸν δὲ θὰ τὸν ξαναβρεῖς τί τὸν φυλᾶνε τ᾿ ἄστρα
τί τὸν φυλάει ὁ ἥλιος του, τόνε φυλάει τὸ φεγγάρι
Αὐτὸν πού ῾χει τὴ χάρη τὸν πιὸ μικρὸ
τὸν πιὸ πικρὸ καὶ τὸν ἀγαπημένο
αὐτὸν μονάχα ἐγώ, μονάχα ἐγώ, ἐγὼ προσμένω
Δρόμοι παλιοί
Μανώλης Αναγνωστάκης
Δρόµοι παλιοὶ ποὺ ἀγάπησα καὶ µίσησα ἀτέλειωτα
κάτω ἀπ᾿ τοὺς ἴσκιους τῶν σπιτιῶν νὰ περπατῶ
νύχτες τῶν γυρισµῶν ἀναπότρεπτες κι ἡ πόλη νεκρὴ
Τὴν ἀσήµαντη παρουσία µου βρίσκω σὲ κάθε γωνιὰ
κᾶµε νὰ σ᾿ ἀνταµώσω κάποτε φάσµα χαµένο τοῦ τόπου µου κι ἐγὼ
Ξεχασµένος κι ἀτίθασος νὰ περπατῶ
κρατώντας µία σπίθα τρεµόσβηστη στὶς ὑγρές µου παλάµες
Καὶ προχωροῦσα µέσα στὴ νύχτα χωρὶς νὰ γνωρίζω κανένα
κι οὔτε κανένας κι οὔτε κανένας µὲ γνώριζε µὲ γνώριζε














