Ο σταθμός καταστρέφει τη μοναδική πλατεία

Το αφήγημα περί συναίνεσης της γειτονιάς στην κατασκευή σταθμού μετρό στην πλατεία Εξαρχείων προσκρούει στην πραγματικότητα. Μεγάλο μέρος των κατοίκων διαφωνεί. Ενα άλλο, μη ορατό και ασαφές ως προς το μέγεθός του, συμφωνεί είτε γιατί έχει συμφέροντα στην περιοχή (κατοχή ακινήτων) είτε γιατί είναι παραπληροφορημένο. Οι Αρχές αναφέρονται σε μια σιωπηλή «πλειοψηφία», η οποία πουθενά δεν έχει αποτυπωθεί επίσημα, αφού δεν τηρήθηκαν τα προσχήματα της διαβούλευσης για να μπορέσουν να την επικαλούνται. Παρ’ όλο που βρισκόμαστε στον Αύγουστο, σε πορεία που διοργανώθηκε την ημέρα τοποθέτησης των λαμαρινών συμμετείχαν 1.000 άτομα.

Εμείς που διαφωνούμε με τον σταθμό μετρό στην πλατεία είμαστε άνθρωποι που θέλουμε τις δημόσιες συγκοινωνίες, ακριβώς επειδή θεωρούμε ότι είναι απαραίτητες για τη βελτίωση της ποιότητας ζωής μας. Εξίσου απαραίτητος, όμως, είναι και ο ελεύθερος, δημόσιος χώρος. Ο σταθμός στην πλατεία Εξαρχείων καταστρέφει τη μοναδική πλατεία της γειτονιάς, κάτι που φαίνεται ξεκάθαρα στα σχέδια της Αττικό Μετρό. Αφανίζει την υψηλή βλάστηση στο κέντρο μιας πόλης που τόσο πάσχει από την έλλειψή της. Η ιδέα ότι η κοπή των δέντρων ισοσταθμίζεται με τη μεταφύτευσή τους στο πλαίσιο ενός «ισοζυγίου πόλης» είναι τουλάχιστον οπισθοδρομική. Οι μεταφυτεύσεις των δέντρων από την πλατεία Κολωνακίου απέτυχαν, αφού τα δέντρα ξεράθηκαν. Στη δε κριτική ότι η πλατεία δεν είναι φιλική απαντάμε πως μια πλατεία που υπάρχει μπορεί να βελτιωθεί, ένας χώρος που καλύπτεται από αεραγωγούς, κυλιόμενες σκάλες και ασανσέρ είναι ένα τσιμεντένιο μέρος διέλευσης.

Επιπλέον, τα Εξάρχεια γειτνιάζουν με τέσσερις ακόμα σταθμούς. Παρ’ όλ’ αυτά, ακόμα κι αν θεωρηθεί ότι οι κάτοικοι κάποιων σημείων (π.χ. της Νεάπολης) δεν είναι εύκολο να τους προσεγγίσουν, ένας σταθμός στην πλατεία χωρίς τις απαραίτητες ανταποκρίσεις με υπέργεια μέσα δεν λύνει το πρόβλημα, αφού παραμένει δύσκολα προσεγγίσιμος.

Αναφερόμαστε, επίσης, στην τουριστικοποίηση της γειτονιάς μας συνειδητοποιώντας ποιοι σχεδιασμοί επιλέγονται για τον δημόσιο χώρο και τα κτίριά του, τι είπε ο αρμόδιος υπουργός που οραματίζεται τα Εξάρχεια ως νέο Γκάζι. Τα Εξάρχεια κατακλύζονται καθημερινά από χιλιάδες επισκέπτες. Πεζόδρομοι και πεζοδρόμια είναι κατειλημμένα από τραπεζοκαθίσματα. Τα παιδιά δεν έχουν χώρο να παίξουν. Μόνιμοι κάτοικοι αδυνατούν να πληρώσουν τα αυξημένα ενοίκια. Τα διαμερίσματα μετατρέπονται σε βραχυχρόνιας μίσθωσης κατοικίες. Ακόμα και η άποψη που ακούστηκε από δημοτικό σύμβουλο της περιοχής ότι το μετρό θα φέρει ευκολία πρόσβασης διαφορετικών ιδεών χρησιμοποιεί ένα δημόσιο έργο που πραγματοποιείται με φόρους όλων για την προώθηση πολιτικών σκοπών. Οποιος λέει ότι τα Εξάρχεια χρειάζονται περισσότερο κόσμο γιατί εξουσιάζονται από πολιτικές μειοψηφίες απλώς δεν ζει σε αυτά.

Στο δε επιχείρημα ότι οι κάτοικοι της Αγίας Παρασκευής μετάνιωσαν έχουμε να απαντήσουμε ότι δεν μπορούν να συγκρίνονται ανόμοια πράγματα. Ηταν οι κάτοικοι ή φορείς συμφερόντων που εισακούστηκαν από την Αττικό Μετρό; Εν τέλει, ακόμα και αν η αλλαγή χάραξης της γραμμής κοστίζει, κάτι που δεν αποδεικνύεται ακόμα από πουθενά, έχει ισοζυγιστεί με τις δεκάδες αστυνομικών που φυλάνε λαμαρίνες, με τις κοινωνικές αντιδράσεις και το περιβαλλοντικό κόστος και την απονέκρωση της περιοχής για τουλάχιστον οκτώ χρόνια;

Η Βαρβάρα Σβορώνου είναι κάτοικος Εξαρχείων, μέλος της ανοιχτής συνέλευσης «Οχι μετρό στην πλατεία Εξαρχείων»